Μαρίτα: Λέμε καμία φορά “πόσο θα ήθελα να γυρίσω πίσω να διορθώσω αυτό”.

Λ. Μαντά: Αυτό είναι τόσο κουτό, όπως και αυτό που λέμε στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα, αυτό δεν είναι δίκαιο, αν γυρίσεις πίσω πάλι τα ίδια θα κάνεις.

Μαρίτα: Η εμπειρία μας αλλάζει μας κάνει καλύτερους αν την χρησιμοποιήσουμε κατάλληλα.

Λ. Μαντά: Η επιστροφή, δεν σε αλλάζει σαν χαρακτήρα, ο χαρακτήρας είναι ίδιος οι εμπειρίες πλουτίζουν λίγο-λίγο και γίνεσαι αυτό που γίνεσαι τελικά.

Μαρίτα: Να δώσουμε ένα μήνυμα λοιπόν έτσι στις γυναίκες, γιατί αυτές είναι πιο παραπονιάρες, ότι “μην κάθεσαι να κλαψουρίζεις για όλα αυτά τα συναισθήματα που μπέρδεψες κάποια στιγμή, αν γυρνούσες πίσω δεν θα τα άλλαζες γιατί πάλι θα σου έλειπε η εμπειρία που τώρα σε προσκαλεί κάτι καινούργιο να μάθεις”.

Λ. Μαντά: Οι γυναίκες δεν είναι πραγματικά κλαψιάρες, είναι πολύ δυνατές. Είναι μύθος ότι πρόκειται για το ασθενές φύλο Τις θεωρώ πιο ευαίσθητες από τους άντρες απλά, και θα απευθυνθώ και σε εμάς τις μάνες που μεγαλώνουμε γιους, και τους θέλουμε άτρωτους, είναι λάθος. Δεν υπάρχει πιο γελοία φράση, από «οι άντρες δεν κλαίνε», λες και οι άντρες στερούνται αυτού του ανατομικού αδένα, του δακρυγόνου, απλά έχουν μάθει να κρύβουν τα συναισθήματα τους.

Μαρίτα: Και αυτό πιέζει πολλές καταστάσεις. Στην εσωτερική ψυχοθεραπεία, “η σιωπή μου προς απάντηση σου” και “κρατάω όλα τα συναισθήματα για μένα” είναι καρκίνος.

Λ. Μαντά: Καλό είναι να εξωτερικεύεις τα συναισθήματα σου. Καλό είναι να μιλάς για αυτά όταν έχεις το χρόνο. Εγώ λέω πάντα “ό,τι αισθάνεσαι πες το τώρα, μην αφήνεις να συσσωρεύεται ούτε πίκρα, ούτε οργή”.

Μαρίτα: Ένας καλός τρόπος λένε οι θεραπευτές, είναι ότι αν θες να απαλλαγείς από συναισθήματα, κάθισε και γράψτα. Δηλαδή έχεις πικραθεί πολύ από την μητέρα σου, από τον σύντροφό σου, από το παιδί σου, γράψε ένα γράμμα. Μπορεί να του το στείλεις, μπορεί και όχι, αλλά γράψτα να φύγουν.

Λ. Μαντά: Αυτό είναι ένας τρόπος που είναι πάρα πολύ καλός πραγματικά, και ίσως έτσι ξεκινήσαμε κάποιοι να γράφουμε.

Μαρίτα: Έχεις ξεφορτωθεί γράφοντας ό,τι σε κρατάει πίσω.

Λ. Μαντά: Θυμάμαι να γράφω από πολύ μικρή. Που σημαίνει δηλαδή έβγαιναν πράγματα από μέσα μου, κρατούσα ημερολόγιο , ξεκίνησα να γράφω και παραμυθάκια, μάλλον είναι ένας τρόπος φυγής, ο οποίος γιγαντώθηκε στην εφηβεία. Γιατί πραγματικά στην εφηβεία εκεί που είναι όλα δύσκολα, είχα γράψει πάρα πολλά, ήταν διηγήματα, ήταν μικρά μυθιστορήματα, έγραφα πάντως με πολλή ένταση, και από εκεί και μετά η ζωή σε πάει κάπου αλλού. Οικογένεια, παιδιά, σπουδές όλα αυτά, και πάλι ανασύρθηκε η παλαιά αγάπη, και ξεκίνησα να γράφω, και βγήκε αυτό.

Μαρίτα: Δέχεσαι κείμενα κατά παραγγελία;

Λ. Μαντά: Όχι, πολλές φορές μου στέλνουν e-mails, “να σου πω την ιστορία της ζωής μου και να την γράψεις”, λέω λυπάμαι αλλά δεν γράφω κατά παραγγελία. Έναυσμα μπορεί να πάρω από τον καθέναν, αλλά δεν μπορώ να μου πεις κάθισε και γράψε αυτό. Εσύ μπορεί να μου πεις κάτι και να έρθει κάπως αλλιώς.

Μαρίτα: Η αγαπημένη Λένα Μαντά όταν τελειώσει ένα βιβλίο τι κάνει;

Λ. Μαντά: Το μετά είναι λιγάκι δύσκολο, η αλήθεια είναι αυτή. Το μετά έχει πάντα την μοναξιά από μια πολύ δεμένη παρέα.

Μαρίτα: Είναι σαν το χωρισμό; Aποχαιρετώ τους φίλους και φεύγω;

Λ. Μαντά: Είναι δύσκολο γιατί έχεις περάσει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα με αυτούς τους ήρωες, έχουν γίνει μέρος σου, και μέλος της οικογένειάς σου, ουσιαστικά. Και ξαφνικά αυτό το πράγμα τελειώνει, και εσύ αισθάνεσαι ότι κάτι ερήμωσε στην ζωή σου, ότι κάτι σου λείπει, βέβαια εμένα είναι επιλογή μου να μένω για αρκετούς μήνες ελεύθερη υποχρεώσεων, με την έννοια ότι παραδίδω πάντα τα βιβλία μου λίγο πριν το Πάσχα, και μετά , όλο το καλοκαίρι το αφιερώνω στο να διαβάζω άλλα βιβλία να ενημερώνομαι, γενικά να ξεκουράζομαι.

Μαρίτα: Με συγκινεί Λένα, ότι βλέπω τον σύντροφό σου να είναι μαζί σου, κοντά σου. Αυτό είναι υπέροχο. Κρατάς το δικό του επίθετο;

Λ. Μαντά: Κράτησα το Μαντά από τον πρώτο καιρό του γάμου μου, και πριν ασχοληθώ επαγγελματικά με τη συγγραφή από την ηλικία μου αφαιρώ 18 χρόνια, είναι τα χρόνια που πέρασα χωρίς τον Γιώργο, και λέω η ζωή μου ξεκίνησε από εκεί. Το “Μαντά” το κρατάω στα βιβλία μου και στην ζωή μου είμαι η Λένα Μαντά.

Μαρίτα: Σε βοηθαει;

Λ. Μαντά: Βέβαια ο Γιώργος ήταν εκείνος που έτρεξε για τα βιβλία, βρήκε τις εκδόσεις Ψυχογιός, όταν θέλησα να αλλάξω εκδότη, είναι δίπλα μου, ανά πάσα στιγμή.

Μαρίτα: Εκείνος γράφει;

Λ. Μαντά: Όχι. Διαβάζει πάρα πολύ.

Μαρίτα: Σου κρίνει τους ήρωες, σου λέει “βρε συ Λένα εκείνον δεν τον κάνεις λίγο διαφορετικό”;

Λ. Μαντά: Όχι, όχι σε αυτό δεν επεμβαίνει, ο Γιώργος κάνει την πρώτη ανεπίσημη επιμέλεια στο βιβλίο. Αν υπάρχουν ανακολουθίες χρονικές, δεν ξέρω πώς κατορθώνει και τις εντοπίζει, γιατί μέσα στην ορμή της γραφής, παρασύρεσαι και κάνεις κάποια λάθη. Αυτά είναι ο πρώτος που τα εντοπίζει. Και αυτός διαβάζει πάρα πολύ. Και το καλοκαίρι για μας είναι η χρυσή εποχή. Το χειμώνα που γράφω, δεν μπορώ να διαβάζω, με μπλέκουνε.

Μαρίτα: Τα παιδιά σου είναι μεγάλα, αναγνώστες σου φαντάζομαι.

Λ. Μαντά: Ο γιος μου είναι 23 και η κόρη μου 18 ετών. Είναι αναγνώστες μου βεβαίως , ο γιος μου είναι και λίγο πιο επικριτικός, ως μεγαλύτερος.

Μαρίτα: Το χρησιμοποιεί αυτό για να ρίχνει κορίτσια;

Λ. Μαντά: Καθόλου, ίσα-ίσα στα facebook, και σε όλα αυτά που κινούνται τα παιδιά μου, δεν έχουν το επίθετό τους. Αυτό ήταν κάτι που το προσέξαμε πάρα πολύ με τον άντρα μου, από την αρχή δεν ήθελα να εμπλακεί η οικογένεια.