Τέσσερις επιστολές του Νίκου Σταυρινίδη προς την κόρη του Μαγδαληνή σταλμένες πριν από σχεδόν 60 χρόνια, το χειμώνα του 1940 – 41, τον πρώτο μετά την ιταλική εισβολή στη χώρα, δημοσιεύομε στη συνέχεια. Οι επιστολές έχουν σταλεί από τις 19 Δεκεμβρίου 1940 μέχρι και τις 6 Φεβρουαρίου 1941. Τα κείμενα αν κι έχουν προσωπικό χαρακτήρα, αναδεικνύουν τον έντονο πατριωτισμό του μεγάλου ιστορικού, αλλά και την αγάπη του για τη γνώση, αλλά και για τις εκδρομές προκειμένου να γνωρίσει όλη την Κρήτη.

Με τρυφερότητα και αγάπη γράφει στην κόρη του, που βρίσκεται στην Επάνω Βάθεια φιλοξενούμενη φιλικής οικογένειας προκειμένου να αποφύγει τις δυσκολίες τους πολέμου στην πόλη του Ηρακλείου, συμβουλεύοντας την για τη στάση που θα πρέπει να κρατήσει το δύσκολο αυτό διάστημα. «Φρόντισε παιδί μου να μη χάνεται άδικα και ανώφελα ο καιρός σου. Διάβαζε, εργάζου, πλούτιζε τις γνώσεις σου και όλα, πρώτα ο θεός, θα πάνε καλά», γράφει χαρακτηριστικά.

Κι ακόμη: «Σεις τα μικρά δεν γνωρίσατε τη σκλαβιά, την αξία όμως της λευθεριάς πάντα να την εκτιμάτε, να την φυλάγετε, να την προσέχετε και όταν κανείς θελήση να σας την πειράξη, να χύνεσθε σαν τίγρεις απάνω του. Μη ξεχνάτε πως είσθε παιδιά της Ελλάδας, της αθάνατης Ελλάδας!»

Οι επιστολές μας δόθηκαν από την ίδια την κόρη του Ν. Σταυρινίδη κ. Μάγδα Χατζοπούλου.