Η έρευνά σας πού επικεντρώνεται;

«Στο μινωικό πολιτισμό, βγαίνει τώρα ένα καινούργιο βιβλίο μου σε δυο μήνες, το οποίο λέγεται η Μινωική Βασιλεία και η Μεγάλη Θεά (στα Αγγλικά). Προτείνω μια καινούργια ανάγνωση της μινωικής τέχνης και συνδέω τον συμβολισμό με αυτόν της Μέσης Ανατολής και Αιγύπτου. Τονίζω επίσης ότι η Κρήτη είχε συμμαχία με την Αίγυπτο και με βασιλίσκους της Σύριας στους οποίους προσέφερε τις υπηρεσίες του στόλου της. Όποιος είχε στόλο είχε το κλειδί του Αιγαίου και οι Μίνωες φροντίζανε να μην υπάρχει πειρατεία και τα λιμάνια να είναι ασφαλή ώστε να διακινούνται τα εμπορεύματα από την Κρήτη στην κυρίως Ελλάδα, μέχρι τη Θάσο, τη Μίλητο και την Κύπρο. Όντως, είχε πετύχει να έχει επικράτεια στη θάλασσα και σχετική ειρήνη. Αν δεν παταχθεί η πειρατεία δεν υπάρχει και εμπόριο».

Μοιραστείτε μαζί μας κάποιες αναμνήσεις από τον πατέρα σας για την Κρήτη…

«Τον είχε επηρεάσει πάρα πολύ βαθιά η Κρήτη νομίζω. Όταν μεγάλωνα εγώ ασχολιόταν με την Πελοπόννησο κυρίως και το Μυκηναϊκό πολιτισμό. Παρʼόλα ταύτα μια αγάπη για την Κρήτη την μετέδωσε και σε μένα. Το 1967, ανέσκαψε τη Σαντορίνη, η οποία είναι και αυτή μινωική, κι έτσι ξαναγύρισε πίσω στην παλιά του πορεία. Πέθανε ξαφνικά το 1974 στο Ακρωτήρι Σαντορίνης τελειώνοντας το έργο του για τον μινωικό πολιτισμό όπως το άρχισε. Όμως, όσα είπα στην εκδήλωση για τις σκέψεις του πατέρα μου το 1935 τα έχω ανακαλύψει μόνη μου μελετώντας την αλληλογραφία του με τον Εβανς, τον Νικόλαο Πλάτωνα και άλλους μεγάλους ξένους επιστήμονες της εποχής του. Επίσης, επειδή ετοιμάζω μια νέα βιογραφία του Έβανς ανακάλυψα πολλά στοιχεία για το παρελθόν που δεν στηρίζονται μόνο σε αναμνήσεις στα λεγόμενα του Μαρινάτου αλλά και σε έρευνα αρχείων εφημερίδων και αλληλογραφίας».

Διαπιστώνετε ότι η ιστορία της Κρήτης και η Κνωσός έχει αφήσει τα σημάδια της σε όλο τον κόσμο;

«Δεν υπάρχει αμφιβολία. Ο μινωικός πολιτισμός είναι από τους πιο σπουδαίους στην αρχαιότητα. Ήταν μακροχρόνιος και εκλεπτυσμένος, και επιβλήθηκε στο Αιγαίο με την παρουσία του σχεδόν όσο και η Ρώμη στους μετέπειτα χρόνους. Αυτή την αναγνώριση την οφείλουμε στον Έβανς, αν και πολλοί σύγχρονοι μελετητές δυσφορούν με την σκέψη της μινωικής βασιλείας (για άγνωστο λόγο). Η Κρήτη έχει πολύ πλούσια ιστορία και στους νεότερους χρόνους αλλά ο Έβανς έδειξε ότι αυτή αρχίζει ήδη από την τρίτη χιλιετία π.Χ.

Η Κνωσός συζητιέται πάρα πολύ και σαν αναστύλωση. Τώρα τελευταία έχει βγει και βιβλίο της Καθυ Γκερε (Cathy Gere) η οποία ισχυρίζεται ότι το ανάκτορο βασίζεται σε φαντασίωση του Έβανς. Ο πατέρας μου όμως ήταν επί τόπου από το 1926-1935 και επέβλεπε πολλές από τις αναστηλώσεις και τις επικροτούσε ως τελείως βάσιμες. Ας πούμε, είχε ο Έβανς βρει δυο και τρεις ορόφους και προβληματίστηκε πώς να τους διατηρήσει και να τούς συντηρήσει. Ως μόνη λύση βρήκε το τσιμέντο και έκανε άριστα όπως αποδείχτηκε. Όταν έγινε τρομακτικός σεισμός το 1926 κατάρρευσε μέρος της οροφής του μουσείου Ηρακλείου. Η Κνωσός όμως έμεινε ανέπαφη».