Η Ελλάδα είναι μια χώρα που ακόμα και στον τουρισμό όπως στηρίζεται στην ιστορία όπως, αυτή προβάλλουμε. Πώς σχολιάζετε το γεγονός πως δεν την αναδεικνύουμε όπως θα έπρεπε;

«Θεωρώ βασικό λάθος το ότι η κλασσική παιδεία έχει υποβιβαστεί τόσο πολύ στα σχολεία. Κυρίως υποφέρει η ιστορία και οι ανθρωπιστικές σπουδές και όμως οι πολίτες ανακαλύπτουν μόνοι τους την δύναμη του παρελθόντος σαν πηγή έμπνευσης (π.χ. τι πιο εκλεπτυσμένο από τον μινωικό πολιτισμό;) Η μόρφωση είναι συνταγή ευτυχίας».

Θεωρείτε πως δεν ευθύνεται μονάχα η Πολιτεία αλλά και οι ίδιοι οι πολίτες;

«Είναι ευθύνη κυρίως της Πολιτείας αν δε δίνει χρήματα για την παιδεία. Ξέρετε ότι η Ελλάδα είναι από τις πιο χαμηλές χώρες στο θέμα της χρηματοδότησης της παιδείας; Ο συντονισμός που είχαν οι Αρκαλοχωρίτες με τις αρχές του μουσείου Ηρακλείου είναι παράδειγμα για μίμηση. Να αναφέρω επίσης ότι το 1936 που έσκαψε ο πατέρας μου στη Δρήρο, Νεάπολης, η ανασκαφή έγινε με την προσφορά των κατοίκων του χωριού Νεάπολης. Και τον βοήθησαν με προσωπική εργασία, και στεγάσανε το χώρο»

Γίνεται κάτι αντίστοιχο στην Αμερική;

«Στην Αμερική οπωσδήποτε όχι γιατί δεν υπάρχει τέτοια αίσθηση τοπικής υπερηφάνειας. Υπάρχει όμως φυλετική-ας πούμε-υπερηφάνεια. Οι Έλληνες του Σικάγου μας έχουν δώσει μεγάλο ποσό για νεοελληνικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο μας».