Υπάρχει αξιόλογη πολιτιστική παραγωγή σήμερα στη χώρα μας;
«Υπάρχει αλλά λίγο πολύ είναι αβασάνιστη. Μουσική παραγωγή και ζωγραφική υπάρχει αξιόλογη, λογοτεχνική θα έλεγα ότι υπάρχει πληθωρική σε αναντιστοιχία, ίσως, με τον πληθυσμό και την αναμενόμενη παραγωγή. Είναι λίγο αβασάνιστη στο χώρο της λογοτεχνίας. Είναι αρκετά τυποποιημένη, χωρίς φαντασία και επαναλαμβανόμενη, χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις στη φόρμα για αυτό και γράφουν πολλοί και πολύ εύκολα. Κατά τη γνώμη μου δε θα έπρεπε να συμβαίνει αυτό».
Τα δικά σας επόμενα σχέδια;
«Να γράψω το επόμενό μου βιβλίο που έχω συλλάβει ως περιεχόμενο αρχικά. Να έχει πλοκή, να μην είναι πλαδαρό, αδιάφορο ή πληκτικό. Επιμένω πολύ στη μορφή, τη φόρμα που πρέπει να έχει το κείμενο. Αυτό για μένα είναι τέχνη, το περιεχόμενο είναι απλώς το εργαλείο, το μέσο, το όχημα για να πάμε εκεί που θέλουμε. Το πώς θα γίνει αυτό, πώς θα το πούμε, αυτό είναι για μένα η ουσία της λογοτεχνίας. Αν πούμε υπάρχει απόλυτη σιωπή σε έναν κάμπο είναι απλώς ένα μήνυμα, αν πούμε, όμως άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει, αυτό το μήνυμα δίνεται με τέχνη. Έχουμε ένα εργαλείο που είναι η γλώσσα, όπως είναι ένα μάρμαρο που μπορεί να γίνει πάτωμα ή να το σκαλίσουμε και να κάνουμε ένα υπέροχο άγαλμα. Οι λέξεις υπάρχουν, η ελληνική γλώσσα υπάρχει σα μηχανισμός, τώρα, το πώς το χρησιμοποιεί ο καθένας, αυτό είναι δημιούργημα της τέχνης. Τι θα γράψει ο συγγραφέας μου λέει ελάχιστα πράγματα, εμένα με ενδιαφέρει πώς θα το γράψει. Θα ρωτούσα πώς θα γράψετε το επόμενό σας μυθιστόρημα; Σε αυτή την ερώτηση δεν μπορώ να απαντήσω ούτε εγώ στον εαυτό μου».

