Είστε στο σχολείο καθημερινά, ποια είναι η σχέση του μαθητή με τη λογοτεχνία;

«Το εκπαιδευτικό μας σύστημα δεν τους βοηθάει ιδιαίτερα. Αν, δηλαδή, οι μαθητές βασιστούν στο εκπαιδευτικό σύστημα για να γίνουν αναγνώστες, δε θα το καταφέρουν. Θα πρέπει να έχει μεράκι ο ίδιος ο δάσκαλος, είτε στο Δημοτικό είτε στη Μέση Εκπαίδευση κυρίως που τα παιδιά είναι σε θέση πια να λειτουργήσουν ως αναγνώστες για να εξοικειωθούν αρχικά με τη λογοτεχνία και κάποια από αυτά, όσα είναι σε θέση και έχουν το μεράκι και το ταλέντο να απολαύσουν το κείμενο.»

Ο ίδιος ο εκπαιδευτικός τι θα μπορούσε να κάνει;

«Θα μπορούσε να κάνει κάτι μόνο με το προσωπικό του μεράκι, να μεταφέρει στα παιδιά τα δικά του ενδιαφέροντα. Αυτό δε σημαίνει ότι θα πρέπει να δημιουργεί μαθητές πανομοιότυπα δικά του γιατί θα είναι κακός δάσκαλος, θα πρέπει να δείχνει το δρόμο, να γίνει γέφυρα για να περάσουν οι μαθητές εκεί που θέλουν, να βοηθάει τον καθένα να βρει το δρόμο του, να τους μεταφέρει τα δικά του ενδιαφέροντα ως ενδιαφέροντα, όμως, και να μην τα επιβάλει αυταρχικά, να αφήσει τα παιδιά να τα αναζητήσουν. Γιατί οι περισσότεροι δάσκαλοί μας έχουν ενδιαφέροντα σοβαρά. Ίσως ο τρόπος που τα διοχετεύσουν να μην έχουν πείσει τα παιδιά και να μην τα έχουν κάνει ακόμα να προβληματιστούν και να τα αναζητήσουν και τα ίδια».