«Προφανώς είτε ζούμε το σήμερα, είτε ζούμε το παρελθόν, δεν έχουμε τη διαύγεια πάντα να απαντήσουμε στο ερώτημα αν το είδαμε σωστά, το σωστά είναι κάτι το εντελώς υποκειμενικό»
Η περίοδος της Μεταπολίτευσης μέχρι σήμερα δε διδάσκεται όπως πρέπει, θα θέλατε να αλλάξει αυτό;
«Διδάσκεται σε κάποια σημεία, δεν είναι ότι δεν υπάρχει σα διδακτέα ύλη. Απλώς πρέπει να δούμε λίγο πιο προσεκτικά το θέμα της διδακτέας ύλης, δεν είναι όλα τα πράγματα διδακτέα ύλη και τα παιδιά αντιδρούν στον όρο. Ταυτίζεται με το εξετασιοκεντρικό μας σύστημα, με υποχρέωση που πρέπει να αναλάβουν, δε δέχονται εύκολα στο σχολείο μέσα κάτι που δεν ταυτίζεται με την εξεταστέα ύλη. Θα πρέπει πολύ απλά να εξηγήσει κανείς στα παιδιά ότι οφείλουν να γνωρίζουν την ιστορία του τόπου τους, όπως οφείλουν να γνωρίζουν την ιστορία του εαυτού τους. Όλοι μας σε κάποια σημεία λέμε «όταν ήμουν μικρός, έφηβος έκανα αυτό, που σημαίνει ότι τώρα δεν το κάνω. Αυτό τι είναι; Μια αναφορά στην ιστορία, στη σημερινή μας αντιμετώπιση των πραγμάτων με βάση την προσωπική μας ιστορία. Το ίδιο συμβαίνει και με τη λεγόμενη ιστορία, είναι μια συλλογική ιστορία, μια συλλογική συνείδηση, η οποία μας βοηθάει να αντιληφθούμε το παρόν και να διαμορφώσουμε τη σημερινή μας δράση με βάση το παρελθόν, αυτή είναι η ιστορία. Δεν είναι το τάδε ιστορικό γεγονός που το μαθαίνουμε παπαγαλία και το γράφουμε στις εξετάσεις. Είναι η συνείδηση της σημερινής μας δράσης η ιστορία, με βάση την οποία θα αποφύγουμε λάθη του παρελθόντος, θα εξηγήσουμε γιατί συμπεριφερθήκαμε έτσι κι όχι αλλιώς, με αναφορά στο παρελθόν πάντα.»
Πιστεύετε πως επειδή η ιστορία αυτή είναι πρόσφατη, είναι δύσκολο να φωτιστούν όλες οι πλευρές και να αποστασιοποιηθούμε από τα γεγονότα;
«Η αποστασιοποίηση προφανώς διευκολύνει τα πράγματα. Μην ξεχνάμε, όμως, ότι ο ιστορικός, όπως και ο δημοσιογράφος, δεν μπορεί να είναι αντικειμενικός. Παρουσιάζει τα πράγματα από τη δική του οπτική γωνία και ο αναγνώστης οφείλει να βρει πολλές οπτικές γωνίες και να ταυτιστεί με αυτή που του ταιριάζει καλύτερα, που ταιριάζει στα δικά του πιστεύω και την ιδεολογία του. Οπότε, προφανώς είτε ζούμε το σήμερα είτε ζούμε το παρελθόν δεν έχουμε τη διαύγεια πάντα να απαντήσουμε στο ερώτημα αν το είδαμε σωστά, το σωστά είναι κάτι το εντελώς υποκειμενικό».

