Ο Χατζημιχάλης Γιάνναρης δεν σταμάτησε ποτέ να εκφράζει τον πόθο του για την ένωση της Κρήτης, ακόμη και μετά την απελευθέρωση, κατά την διάρκεια της Κρητικής Πολιτείας. Στις 29 Ιουνίου 1905, και καθώς το κίνημα του Θερίσσου κορυφωνόταν, ο γηραιός επαναστάτης έστελνε στα μέλη της Βουλής των Κρητών, δια του προέδρου Αντωνίου Μιχελιδάκη, την επιστολή που ακολουθεί:
Προς τον Κον Κον
Αντ. Μιχελιδάκην
Πρόεδρον της Βουλής των Κρητών
Εις Χανία
Εν Μάλεμε Κυδωνίας
τη 29 Ιουνίου 1905
Κύριοι Βουλευταί,
Εν ταις κρισιμωτάταις ημέραις άς σήμερον αγωνιωδώς διέρχεται η ημετέρα πατρίς έκαστος Κρής, συμπάσχων και συναγωνιών, και δικαίωμα και καθήκον έχει να θλίβηται και ζητή τίνι τρόιπω δύναται ο τόπος να σωθή. Του καθήκοντος τούτου μνήμονες και υμείς οι Βουλευταί και οι επαναστάται, έτι δε Κυβερνώντες και οι Κυβερνώμενοι, προτείνουσιν άλλην γνώμην και λύσιν. Υπό του αυτού καθήκοντος καγώ σήμερον αγόμενος έρχομαι ως Κρής πολίτης, ως παλαιός στρατιώτης, και ως πρώην συνάδελφος υμών να υποβάλω την ταπεινήν μου γνώμην ελπίζων ότι αύτη περιέχει στοιχεία πρακτικής λύσεως ή διεξόδου εκ του εν ώ ευρισκόμεθα Λαβυρινθώδους χάους, και ότι ως τοιαύτη ίσως κριηθή αξία της υμετέρας και εί τινος άλλου υπευθύνου Κρητός προσοχής.
Αι προστάτιδες Δυνάμεις επανειλημμένως ήδη εδήλωσαν ημίν ότι η Ενωσις είνε αδύνατος εν ταις παρούσαις συνθήκαις. Η δήλωσις αύτη λέγει εμμέσως μεν αλλά σαφώς ότι ο πόθος ημών των Κρητών δεν είνε παντάπασιν ανεκπλήρωτος, αλλʼ ότι θέλει πληρωθή ευθύς ως αι παρούσαι συνθήκαι μεταβληθώσιν. Εν ταύτη λοιπόν τη δηλώσει εγώ τουλάχιστον ευρίσκω βάσιν συζητήσεως και συνεννοήσεως, η δε βάσις αύτη ήθελεν είνε να απευθύνωμεν αρμοδίως οι Κρήτες, οι τε συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι, νέαν θερμήν παράκλησιν προς τας προστάτιδας Δυνάμεις ικετεύοντες αυτάς όπως επετρέψωσι την δια της Ενώσεως Εθνικήν και τελικήν ημών αποκατάστασιν.
Εάν δʼ όμως τοιαύτη λύσις αποβαίνη πάντη αδύνατος εν ταις παρούσαις περιστάσεσιν, να παρακληθώσιν οι Υψηλοί ημών προστάται όπως ορίσωσι το υπονοούμενον προσεχές μέλλον εν ώ ήθελε συντελεσθή η Ενωσις. Ούτω δʼ εξέλθη ο τόπος εκ της πολιτικής αβεβαιότητος και αοριστίας υφʼ ής από επτά ήδη ετών δεινώς πάσχει. Ταχθείσης δʼ ούτω βραχείας τινός προθεσμίας θα ηξιούμεν οι Κρήτες όπως εν τω μεταξύ βραχεί χρόνω η Πατρίς ημών Κυβερνάται διʼ Ελληνος βασιλόπαιδος συνταγματικώς και φιλελευθέρως κατά τα εν Ελλάδι, Αγγλία, Γαλλία και Ιταλία καθιερωμένα πολιτεύματα.
Τας ανωτέρω στοιχειώδεις συσκέψεις μου υποβάλλων εις την υμετέραν εκτίμησιν παρακαλώ υμάς, Κύριοι Βουλευταί, όπως λάβητε προ οφθαλμών ότι αύται προέρχονται παρά παλαιού στρατιώτου απείρως μεν της διπλωματικής τέχνης έχοντος, ειλικρινώς δε πονούντος τον τόπον όν υπηρέτησεν καθʼ όλον αυτού τον βίον.
Δέξασθε κύριοι Βουλευταί, την διαβεβαίωσιν της εξαιρέτου προς υμάς υπολήψεώς μου.
Χ.Μ. ΓΙΑΝΝΑΡΗΣ”.

