Ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες ο κ. Μαυραντωνάκης σπεύδει να στηλιτεύσει την υποκρισία που κυριαρχεί.
« Η 3η Δεκεμβρίου δεν είναι τίποτα διαφορετικό από την παγκόσμια ημέρα του λουλουδιού, του πουλιού κλπ. Καμία διαφορά δεν υπάρχει όπως είναι τα πράγματα σήμερα. Προσωπικά μετά από 18 χρόνια στο χώρο, ζω κάθε μέρα την 3η Δεκεμβρίου και δε τη ζω επειδή είμαι καλύτερος από τους άλλους. Τη ζω γιατί μέσα από αυτό βρίσκω νόημα στη ζωή μου. Τη χαίρομαι και την απολαμβάνω γιατί ο Θεός με αξίωσε να ασχοληθώ με αυτό. Γυρνώ στο σπίτι μου και είμαι ευτυχής που το πρόβλημα το άφησα έξω από την πόρτα μου και δεν το έχω μέσα στο σπίτι μου. Για μένα και το πιο απλό πράγμα είναι σημαντικό».
Απευθυνόμενος στους γονείς που αρνούνται να αποδεχτούν το πρόβλημα, τους ζητά να προσπαθήσουν να το αντιμετωπίσουν μαζί με τον σύντροφο τους. «Τον πόνο που βιώνει ένα παιδί τυπικών ανθρώπων, τον ίδιο πόνο βιώνει και ένα παιδί με ειδικές ανάγκες» επισημαίνει. Καλεί τέλος τους συμπολίτες μας να δώσουν αγάπη, χρόνο, κατανόηση στα παιδιά αυτά. “Μην περιμένουν την 3η Δεκεμβρίου. Του χρόνου θα είναι πάλι 3 Δεκέμβρη. Σε δώδεκα ώρες που είναι η ημέρα, δεν προλαβαίνουν να κάνουν πολλά πράγματα. Και να προσπαθήσουν να γίνουν περισσότερο άνθρωποι. Όταν θα βλέπουν μία ράμπα στο δρόμο, είναι προτιμότερο να βάλουν φωτιά στο αυτοκίνητο τους, παρά να σταθμεύσουν το δικό τους εκεί».

