Ο Κώστας Στεργιόπουλος, γεννήθηκε στον Πειραιά, σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στην ειδικότητά του στην Αγγλία.
Από το 1977 εως το 1984, εργάστηκε στο Ασκληπιείο Βούλας και στον Ερυθρό Σταυρό. Εφυγε ξανά για μετεκπαίδευση στην Αγγλία για 2,5 χρόνια και στη συνέχεια ήλθε στην Κρήτη το 1989, όπου ανέλαβε την διεύθυνση τη Ορθοπαιδικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου.
Ωστόσο από το 1987 ερχόταν στην Κρήτη και δίδασκε στο Πανεπιστήμιο ως επισκέπτης καθηγητής. Του άρεσε η Κρήτη, ενώ είχε αναπτύξει και φιλικές σχέσεις με συναδέλφους του καθηγητές στο νησί και είχε κερδίσει την εκτίμηση και τον σεβασμό όλων όσων τον γνώριζαν ή είχαν συνεργαστεί μαζί του.
Ο καθηγητής, ζούσε μια ήρεμη ευτυχισμένη ζωή με την οικογένειά του, τη δουλειά του που για τον ίδιο ήταν λειτούργημα, μέχρι τη νύχτα της 14ης Φεβρουαρίου του 2005.
Ο κ. Στεργιόπουλος, θυμάται εκείνο το βράδυ που του άλλαξε για πάντα τη ζωή.
“Επέστρεφα από το νοσοκομείο και είχα πάει στο περίπτερο στη Σοφοκλή Βενιζέλου απέναντι από το σπίτι μου, για να πάρω τσιγάρα. Ηταν περίπου 9 το βράδυ, έβρεχε και δεν υπήρχε καλή ορατότητα στο δρόμο. Κοίταξα αριστερά και πέρασα το ένα τμήμα του δρόμου και ετοιμάστηκε να διασχίσω και το δεύτερο κομμάτι αφού δεν περνούσαν αυτοκίνητα. Ξαφνικά ένα αυτοκίνητο που έτρεχε έπεσε πάνω μου και αμέσως μετά με χτύπησε και δεύτερο αυτοκίνητο. Από εκεί και πέρα πρέπει να έχασα τις αισθήσεις μου”.
Ολα έγιναν πολύ γρήγορα. Ασθενοφόρο μετέφερε σε λίγη ώρα τον γιατρό στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο, ενώ όπως μας είπε η σύζυγός του που βρισκόταν σπίτι, ειδοποιήθηκε τηλεφωνικά από τον περιπτερά ότι ο άνδρας της έπεσε θύμα τροχαίου.
Ο Κώστας Στεργιόπουλος παρέμεινε σε καταστολή για 3 εβδομάδες στην Εντατική του ΠΕΠΑΓΝΗ και οι συνάδελφοί του που τον εξέτασαν διαπίστωσαν πλήρη διατομή της σπονδυλικής στήλης. Δηλαδή η σπονδυλική στήλη είχε κοπεί στα δύο. Ακολούθησε ένα βαρύ πολύωρο χειρουργείο για σπονδυλοδεσία και ένας γολγοθάς που μόλις είχε αρχίσει.

