Το παιδί, όμως, δεν μπορεί να σηκώσει το τηλέφωνο και να κάνει μια καταγγελία…

«Είναι έτσι όπως το λένε, για αυτό δεν κινούμαστε εμείς μόνο ύστερα από καταγγελίες παιδιών, εξάλλου αυτές που δεχόμαστε είναι λίγες. Κάνουμε πολύ συχνά επισκέψεις, προσπαθούμε να περάσουμε και με σεμινάρια, ομιλίες, συναντήσεις, μέσω των ΜΜΕ, το μήνυμα σε όλους τους ενήλικες που εργάζονται με παιδιά ότι χρειάζονται να έχουμε καλύτερα ανοιχτές τις κεραίες να καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει και όταν βλέπουμε κάτι είμαστε υποχρεωμένοι να ενεργούμε.

Το λέει ο νόμος για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας ότι οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να αναφέρουν γεγονότα που ακούν από τα παιδιά αλλά και όλοι μας, ακόμα και ο γείτονας όταν βλέπει ότι υπάρχει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα δεν πρέπει να παραμένει σιωπηλός λέγοντας είναι πρόβλημα του άλλου, δε με αφορά εμένα. Όταν υπάρχει κακοποίηση θα πρέπει όλοι μας να ψάχνουμε να βρούμε με ποιο τρόπο θα ξεκινήσουμε από την υποστήριξη και αν χρειάζεται από την παρέμβαση της προστασίας του παιδιού μέσα από την Αστυνομία ή τον εισαγγελέα.»