Της Κατερίνας Μυλωνά

“Οταν υπάρχει κακοποίηση παιδιού, δεν μπορούμε να μένουμε σιωπηλοί”

Ο Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα δικαιώματα του παιδιού Γ. Μόσχος μιλά στην “Π”


Τις κεραίες ανοιχτές μάς καλεί να έχουμε ο Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού και να καταγγείλουμε περιπτώσεις οικογενειακής βίας αφού το ίδιο το παιδί δεν είναι σε θέση να υπερασπιστεί τον εαυτό του, να σηκώσει το τηλέφωνο και να υψώσει το ανάστημά του.

Ο κ. Γιώργος Μόσχος πραγματοποιεί από χθες διήμερη επίσκεψη στην Κρήτη, σε Ηράκλειο και Νεάπολη, και επισκέπτεται σχολεία και ιδρύματα παιδικής προστασίας, όπου έρχεται σε επαφή με τα παιδιά, εκπαιδευτικούς και τους υπευθύνους διοίκησης.

Ο κ. Μόσχος μιλά στην «Π» για το ρόλο του Συνηγόρου του Παιδιού και τις ευθύνες που έχουμε όλοι μας απέναντι στους ανηλίκους.

Η συνέντευξή του στην «Π» έχει ως εξής:

Κατʼ αρχάς, μιλήστε μας για την επίσκεψή σας στην Κρήτη.

«Η επίσκεψη είναι στο πλαίσιο των επισκέψεων που κάνουμε για να έρθουμε κοντύτερα στα παιδιά, τους επαγγελματίες, και τους φορείς και τα ιδρύματα που ασχολούνται με τα παιδιά αποτυπώνοντας ανάγκες, βλέποντας πιθανές ελλείψεις που υπάρχουν σε κάποια ιδρύματα αλλά και ακούγοντας τις απόψεις των παιδιών σε σχολεία, κυρίως, και τα ιδρύματα παιδικής προστασίας για τον τρόπο με τον οποίο παρέχονται υπηρεσίες, αναπτύσσεται η Εκπαίδευση, ζουν την καθημερινότητά τους και όλα τα θέματα που τα απασχολούν στη ζωή τους.»

Η εντύπωση που σας άφησε η πρώτη μέρα στο Ηράκλειο;

«Έχω έρθει αρκετές φορές στο Ηράκλειο και θα έλεγα ότι έχουμε και κάποιους μικρούς φίλους εδώ. Διότι η επικοινωνία μας με τα παιδιά έχει και μια διάρκεια. Δηλαδή, σήμερα στο 6ο Γυμνάσιο που πήγαμε, ήταν η δεύτερη φορά σε μια τάξη. Προσπαθούμε να κρατήσουμε την επαφή σε όλα τα σχολεία και ιδρύματα που πάμε έτσι ώστε να παίρνουμε και μια δεύτερη γνώμη, όταν ξαναβρεθούμε μας ξέρουν τα παιδιά, έχουν μια εμπειρία, εμπιστοσύνη και μπορούν να μας μιλήσουν πιο άνετα. Αυτό συνέβη και σήμερα με την ομάδα που πήγαμε στο 6ο Γυμνάσιο, τα παιδιά ήταν σχεδόν προετοιμασμένα, είχαν ερωτήσεις, προβληματισμούς, παρατηρήσεις και συζητήσαμε και τρόπους επίλυσης συγκεκριμένων θεμάτων που προκύπτουν στην καθημερινότητά τους. Είτε σε σχέση με τους εκπαιδευτικούς είτε σε σχέσεις μεταξύ τους. Μιλήσαμε, για παράδειγμα, για μορφές βίας και επιθετικότητας μεταξύ συνομήλικων, ένα θέμα που απασχολεί πολύ την κοινωνία. Τους εξήγησα πως όταν ερχόμαστε σχολεία, γινόμαστε κι εμείς λίγο μαθητές δικοί σας, είσαστε οι δάσκαλοί μας, να καταλάβουμε πώς εκδηλώνονται τα προβλήματα στη ζωή σας, τι ακριβώς συμβαίνει, τι πρέπει να κάνουμε ως κοινωνία ενηλίκων. Ο συνήγορος οφείλει με πολλή προσοχή να ακούσει τα παιδιά έτσι ώστε να μεταφέρει στους αρμόδιους φορείς της Πολιτείας, τη βουλή, τα υπουργεία, προτάσεις για την καλύτερη αντιμετώπιση των θεμάτων που αφορούν την παιδική ηλικία και την προάσπιση των δικαιωμάτων του παιδιού. Ας πούμε, στο πώς εκδηλώνονται περιστατικά βίας μεταξύ συνομήλικων. Ακούμε όλη την ιστορία, από την πλευρά του θύτη, του θύματος και του μάρτυρα και στη συνέχεια αυτό που μας λένε τα παιδιά είναι πως με μία τιμωρία σκέτη δε λύνεται το θέμα, δεν αρκεί το σχολείο να μας βάζει τιμωρίες, πρέπει να ανοίξει την κουβέντα, όπως κάναμε μαζί σας σήμερα, πρέπει να μας δώσει ευκαιρίες το σχολείο να συζητήσουμε και για να προλάβουμε μια επόμενη εκδήλωση και για να φτάσουμε όσο γίνεται κοντύτερα γιατί εκδηλώνεται το πρόβλημα, τι έχει από πίσω, έχει ένα ζήτημα ρατσισμού, προβλήματος ενός παιδιού, δυσαρέσκειας, τι υπάρχει από πίσω. Όλο αυτό χρειάζεται το σχολείο να το καταλάβει καλύτερα.