Έχετε πραγματοποιήσει έρευνες στην Κρήτη και σε άλλες περιοχές της χώρας. Μπορείτε να συγκρίνετε αν οι Κρητικοί τηρούν περισσότερο τις παραδόσεις του τόπου μας;
«Σε ορισμένα θέματα ναι σε ορισμένα όχι. Οπωσδήποτε έχουν μεγάλη αγάπη για τον τόπο τους και το εκφράζουν με υπερηφάνεια. Γυρίζουν στην Κρήτη, όσο πιο συχνά μπορούν και την κουβαλούν μαζί τους και έξω από αυτήν. Ωστόσο, τι γίνεται για την διατήρηση του λαϊκού πολιτισμού; Δεν είναι αρκετές οι επιστημονικές έρευνες στο νησί για την καταγραφή των στοιχείων, η μέριμνα για την διατήρηση του δομημένου χώρου, των ορεινών οικισμών, των παραδοσιακών καλλιεργειών, των εθίμων κλπ. κ.λπ. Θα έλεγα μάλιστα ότι τα περισσότερα στον τομέα αυτόν οφείλονται στη νοσταλγία και φροντίδα των εκτός Κρήτης Κρητών.»
Από την Κρήτη τι «λείπει»;
«Αν έλεγα ότι λείπει ένα συντονιστικό επιστημονικό όργανο, που να λειτουργεί συμβουλευτικά για τα θέματα του λαϊκού πολιτισμού, αυτά που γίνονται και όσα δεν γίνονται, θα προσέγγιζα απλά το πρόβλημα. Το Πανεπιστήμιο της Κρήτης δεν ασχολείται αρκετά και συστηματικά με τον λαϊκό πολιτισμό της Κρήτης. Οι πολιτιστικοί σύλλογοι λειτουργούν συχνά χωρίς τις αναγκαίες γνώσεις για το θέμα. Ιδιώτες, εν ονόματι της προβολής συγκεκριμένων θεμάτων λειτουργούν κατά το δοκούν. Βεβαίως υπάρχουν και λαμπρές εξαιρέσεις, ατομικές και συλλογικές, αλλά πάντοτε σε επίπεδο εθελοντικής προσφοράς. Δεν είναι αρκετές για το νησί.
Η Κρήτη είναι ένας κόσμος αυτάρκης, με έναν πολιτισμό ξεχωριστό, που κινδυνεύει να ομογενοποιηθεί, όχι μόνο από την εισβολή «αλλότριων» στοιχείων, αλλά και από μέσα. Όμως αυτό θέλει πολλή συζήτηση.»
Πολλές φορές φανταζόμαστε τους ερευνητές αποκομμένους από την κοινωνία. Εσείς προτιμάτε να γίνεστε ένα με τους ανθρώπους;
«Οι ερευνητές, είναι μοναχικοί ταξιδιώτες στον χώρο της επιστήμης τους κι από την άποψη αυτή οι λαογράφοι δεν είναι διαφορετικοί. Το προνόμιο των λαογράφων είναι ότι το αντικείμενό τους είναι ζωντανό και έτσι η έρευνα στο πεδίο είναι συμμετοχική. Η επαφή με τον λαό και τις εκδηλώσεις του είναι διαρκής».

