Ν.Τ.: Αρχίζοντας από το προφανές, γιατί επιλέξατε τον κ. Πετρίδη; Είχε προηγηθεί κάποια φιλική σχέση ή επαγγελματικός θαυμασμός;
Ν.Α.: Όχι, δεν υπήρχε φιλική σχέση, απλώς έμαθα για την πορεία του Γιάννη και σʼ εκείνη τη φάση ήθελα να βρω μια πολύ δυνατή ανθρώπινη ιστορία για να διηγηθώ κάποια πράγματα που έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Όταν έμαθα ποιος είναι ο Γιάννης Πετρίδης δεν είχα καμία αμφιβολία, ότι αυτός έπρεπε να γίνει ο ʽπρωταγωνιστήςʼ.
Ν.Τ.: Πέρα από μια συνηθισμένη προσωπογραφία, ο Πετρίδης αποτελεί την αφορμή για να μιλήσετε για κοινωνικά γεγονότα που σημάδεψαν τα προηγούμενα 30 χρόνια στην Ελλάδα.
Γ.Π.: Αυτό ήταν και επιλογή δική μου.
Ν.Α.: Η μουσική είναι πάρα πολύ συνδεδεμένη με τα κοινωνικά γεγονότα, δεν είναι ένα πράγμα που απλώς το παίρνεις και το βάζεις. Όλα τα μουσικά κινήματα συνδέονται με κάτι που συμβαίνει κοινωνικά εκείνη τη στιγμή.
Ν.Τ.: Μετά από το απαραίτητο χρονολόγιο της ζωής του Πετρίδη, η ταινία από ένα σημείο γίνεται πιο ελεύθερη, μεταφέροντας συναισθήματα εναλλάξ με γεγονότα. Πόσο κράτησαν τα γυρίσματα;
Ν.Α.: Συνολικά είκοσι μέρες, με διακοπές. Το Schoolwave για
παράδειγμα έπρεπε να γίνει στο δικό του χρόνο.
Μετά είχαμε κάνει ένα σενάριο για νʼ ακολουθήσουμε τη ζωή του Γιάννη, από πού ξεκινάει, τη γειτονιά του, τα προσωπικά του, για να δούμε πώς φτάνει εκεί που είναι σήμερα.
Οπότε αυτά ήταν τα γυρίσματα που έγιναν στην Ελλάδα, οι συνεντεύξεις, και μετά από μια διακοπή πήγαμε στην Καλιφόρνια. Όμως υπήρξε μεγάλος χρόνος στο μοντάζ, γιατί ήθελα να βγω λίγο από την υπερβολικά κλασική φόρμα του ντοκιμαντέρ.
Γ.Π.: Αυτές οι είκοσι μέρες γυρίστηκαν από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Ιούλιο του 2008, και μετά από το φθινόπωρο μέχρι τον Μάιο γινόταν μοντάζ, μουσική επιμέλεια κ.α.
Ν.Α.: Το post-production πήρε πιο πολύ χρόνο από το γύρισμα.
Ν.Τ.: Η ταινία έχει στοιχεία ενός road-movie, φαντάζομαι επειδή κάτι τέτοιο εκφράζει την ιδιοσυγκρασία του κ. Πετρίδη.
Γ.Π.: Τα ταξίδια μου έξω, και ιδιαίτερα στην Αμερική τα τελευταία 30 χρόνια, είναι ένας από τους βασικούς λόγους στη ζωή μου που έγινα αυτός που έγινα. Θελήσαμε να δείξουμε πώς αυτό το ταξίδι που γίνεται κάθε χρόνο δυο-τρεις φορές, επηρεάζει την προσωπικότητά μου. Ιδιαίτερα αυτή η συγκεκριμένη περιοχή όπου έχω καταλήξει πια, μετά από πάρα πολλά ταξίδια που έχω κάνει σε περιοχές της Αμερικής και της Ευρώπης.
Ν.Α.: Επίσης, ξεκινάμε ως ʽroad-movieʼ, δηλαδή ο Γιάννης μιλάει μέσα από ένα βαν…
Ν .Τ.: Εικονογραφικά υπάρχει πολύς δρόμος μέσα στο φιλμ: συνοικία, αυτοκινητόδρομος… Γ.Π.: Γίνεται έτσι και μια σύνδεση με το βιβλίο του Κέρουακ, «On the road», γιατί τον αναφέρω κάπου για το πόσο επηρεασμένος είμαι απʼ αυτή τη γενιά συγγραφέων.

