Παρόμοια άποψη έχει και η Αριάδνη Δαμιανάκη, απόφοιτη του Παντείου Πανεπιστημίου. Για την Αριάδνη, τα πράγματα είναι δυσκολότερα καθώς δεν έχει καταφέρει ακόμη να απορροφηθεί σε κάποια επιχείρηση, έστω και με ετεροαπασχόληση. “Έχω ψάξει και στον ιδιωτικό αλλά και τον δημόσιο τομέα αλλά τα πράγματα δεν ήταν αισιόδοξα. Έχω λάβει μέρος και σε γραπτό διαγωνισμό του ΑΣΕΠ και περιμένω τα αποτελέσματα. Εν τω μεταξύ έψαχνα δουλειά στην Αθήνα για κάποιο διάστημα και αφού δεν βρήκα γύρισα στο Ηράκλειο με την ελπίδα να απορροφηθώ πιο εύκολα αλλά είμαι ακόμα άνεργη.”. Η Αριάδνη, αν και κατοικεί μόνη της, είναι “ακόμα υπό την άμεση εξάρτηση της οικογένειάς της”. Οι στόχοι της για το μέλλον είναι αποκλειστικά η επαγγελματική της αποκατάσταση η οποία, όπως τονίζει “θα δώσει τη λύση σε όλα τα άλλα προβλήματα, όπως το άγχος και την απομόνωση. Με ενδιαφέρει άμεσα να βρω δουλειά ή να συνεχίσω τις σπουδές μου ώστε να αποκτήσω μια παραπάνω εξειδίκευση και να βρω ευκολότερα εργασία”.Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι και έρχονται ως συνέπεια της ανεργίας είναι η κάθετη πτώση της αυτοπεποίθησής τους. “Σταματάνε να νιώθουν χρήσιμοι στην κοινωνία και μάλλον έχουν της αίσθηση ότι αποτελούν βάρος για την οικογένειά τους”. Και συμπληρώνει λέγοντας πως η κοινωνία και ειδικά οι επιχειρήσεις δεν στηρίζουν τους νέους και μάλλον τους “εκτοπίζουν στο περιθώριο”.
Πάντως, παρά τα προβλήματα που και η ίδια αναγνωρίζει ότι υπάρχουν, εμφανίζεται αισιόδοξη στο θέμα των ανθρωπίνων σχέσεων και δη των ερωτικών. “Ας μην τα μηδενίζουμε όμως όλα. Το ότι υπάρχει οικονομική κρίση και δυσκολία να βρει κανείς σύντροφο, δεν σημαίνει ότι δεν θα ερωτευτώ και δεν θα επιδιώξω να βρω σύντροφο”, κλείνει.

