Με μία τέχνη, «βάλσαμο» για τα μάτια επέλεξε να ασχοληθεί ο οφθαλμίατρος, Μιχάλης Τσαπάκης, ο οποίος, όπως λέει , δεν διεκδικεί μια θέση στο Πάνθεον των ζωγράφων αλλά απλώς αναζητά μία διέξοδο από τα «φοβερά τραντάγματα της Ιατρικής.»
Σε μικρή ηλικία δέχθηκε τα πρώτα καλλιτεχνικά ερεθίσματα από τον αδελφό της μητέρας του, το γνωστό ζωγράφο και αγιογράφο, Δημήτρη Σαριδάκη, δίπλα στον οποίο είχε την τύχη να μυηθεί στα μυστικά της τέχνης. Ο Σαριδάκης ένας από τους γνήσιους εκφραστές της βυζαντινής αγιογραφίας, επέστρεψε μετά τις σπουδές του στην Κρήτη και γύρω στο 1955, σε συνεργασία με τον τότε Μητροπολίτη Κρήτης Ευγένιο, επέβαλαν τη βυζαντινή αγιογραφία στις τοιχογραφίες των ναών.
«Είχα την τύχη να είμαι κοντά του, πάντα περίεργος…Βλέποντας τον να ζωγραφίζει είχα τα πρώτα ερεθίσματα να ασχοληθώ με τη ζωγραφική» αναφέρει ο κ. Τσαπάκης. Θυμάται, ακόμα, πως τα καλοκαίρια όταν ήταν φοιτητής, τα περνούσε στο εργαστήρι του Σαριδάκη, όπου έκανε ορισμένες χοντροδουλειές, και σιγά- σιγά άρχισε και ο ίδιος να παίρνει το πινέλο στα χέρια του.. Ωστόσο , είναι πολύ συγκρατημένος όταν μιλά για τη ζωγραφική του και δεν θεωρεί τον εαυτό του ζωγράφο, αφού, όπως λέει, απαιτεί σπουδές αλλά και πηγαίο ταλέντο, κάτι που δε θεωρεί πως διαθέτει σε τέτοιο βαθμό που θα του επέτρεπε να ασχοληθεί ακόμα και επαγγελματικά με τη ζωγραφική.
Το επάγγελμά του, η ιατρική, ήταν αυτό που τον «έσπρωξε»να ασχοληθεί με την τέχνη. «Η ιατρική θέλει διεξόδους γιατί είναι μια πάρα πολύ δύσκολη δουλειά. Έχει φοβερά εσωτερικά τραντάγματα. Επομένως, ο γιατρός αναζητεί διεξόδους μακριά από την ενασχόληση της ιατρικής», εξηγεί ο κ. Τσαπάκης. Γιʼ αυτό το λόγο, όπως λέει, συναντάμε συχνά γιατρούς με διάφορα χόμπι, όπως η μουσική και η ζωγραφική.
Σε ένα δωμάτιο του σπιτιού του, το οποίο έχει μετατρέψει σε ατελιέ, έχει ζωγραφίσει αγιογραφίες, πολλούς και υπέροχους πίνακες, νεκρές φύσεις και πορτρέτα. Το τελευταίο, όμως, το εγκατέλειψε γρήγορα γιατί, όπως εξηγεί, «το πορτρέτο είναι πάρα πολύ δύσκολο και πρέπει να έχεις μεγάλη γνώση τεχνικής. Πρόκειται για το δυσκολότερο τμήμα της ζωγραφικής».
Τα τελευταία χρόνια, τον έχει κερδίσει ο ηλεκτρονικός υπολογιστής, και η επεξεργασία φωτογραφιών με ειδικές τεχνικές, με τις οποίες καταφέρνει να δημιουργεί –με μεταβολή της σύνθεσης της εικόνας, προσθήκη και αφαίρεση χρωμάτων- ένα εντυπωσιακό αισθητικό αποτέλεσμα.
Η νέα τεχνολογία, τον έχει γοητεύσει και μπορεί να πάει για ύπνο στις δύο τα ξημερώματα προκειμένου να τελειοποιήσει μια σύνθεση. Οι περισσότερες φωτογραφίες που χρησιμοποιεί ως εκκίνηση για το ταξίδι της δημιουργίας , είναι δικές του, τραβηγμένες στην ύπαιθρο, την παραλία, το βυθό, το βουνό ή σε κάποιο από τα δεκάδες μακρινά πολυήμερα ταξίδια του ανά τον κόσμο.
Ένα μικρό μέρος της δουλειάς του βρίσκεται στο ιατρείο του και προδιαθέτει θετικά τον ασθενή που.
Όπως του έχουν πει, οι αγιογραφίες, τους χαλαρώνουν.
Έργα του έχουν εκτεθεί σε εκθέσεις που έχουν οργανωθεί στο Ηράκλειο ή σε άλλες πόλεις με αφορμή διεθνή ιατρικά συνέδρια.

