Η φωτογραφία τι σημαίνει για σας;

«Ό,τι τα πινέλα και οι μπογιές για το ζωγράφο, ό,τι η σκηνή για το θεατράνθρωπο. Φωτογραφία, είναι φως. Είναι η τέχνη που μας κρατά αγκαλιασμένους με το παρελθόν. Με τις όμορφες κι άσχημες στιγμές της ζωής. Η τέχνη που αντίθετα από τη ζωγραφική δίνει ενσταντανέ, το στιγμιότυπο, και ζωντανό το είδωλο στις πραγματικές διαστάσεις και τοποχρόνο.

Είναι τέχνη να τραβάς μια ωραία φωτογραφία, αλλά το μεγαλείο, που κι αυτό πά να εκλείψει εντελώς, είναι να στέκεις στο σκοτεινό θάλαμο, να πασκίζεις να φιξάρεις μια αγαπημένη σου φωτογραφία και αργά το βράδυ ίσως και το πρωί να αντικρίζεις το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Μια ζωή ολάκερη μπορεί να κλειστεί σε ένα κουτί κι όποτε θέλουμε το ανοίγουμε. Για να ξαναζήσουμε, να ξαναερωτευτούμε.

Αυτό είναι η φωτογραφία.

Ένας ζωντανός οργανισμός περιπλανώμενος ανάμεσα λήθη, μνήμη, και πάθος.»

Έχετε ζήσει το ραδιόφωνο του χθες, συγκρίνεται με του σήμερα;

«Έχει πέσει κι αυτό θύμα στη μπόρα του αιώνα. Οι πολλοί νόμιμοι και παράνομοι σταθμοί, η εισβολή της τηλεόρασης, το ανελέητο τρέξιμο για τον επιούσιο κι άλλες ασχολίες, έχουν υποβαθμίσει το ρόλο του ραδιοφώνου. Και την ποιότητά του.

Δεν ακούμε πια τις όμορφες συζητήσεις, τα εκλεχτά ραδιοφωνικά μονόπρακτα ή θεατρικά, τις παρουσιάσεις βιβλίων και εργασιών εκλεκτών ανθρώπων του πολιτισμού των τεχνών και πνεύματος, που κάποτε μας διδάσκανε.

Θυμάστε; Μέχρι ξένες γλώσσες μαθαίναμε..

Σήμερα, κατακλύζονται από αναρίθμητα τηλεφωνήματα παραγγελιές αφιερώσεις, και σπάνια ακούγονται σοβαρές εκπομπές».

Τι σας λείπει περισσότερο από το χθες;

«Η ζεστασιά στην οικογένεια, στη γειτονιά, στο πατάρι, με συζήτηση γλέντι και φιλοσοφία.

Κι η αγάπη· η γνήσια, ανάμεσα στους ανθρώπους».