Η νοσταλγία είναι εκείνο το συναίσθημα που επικρατεί στις σελίδες του βιβλίου σας. Νοσταλγείτε τα περασμένα;
«Η αρρώστια του Οδυσσέα με ακολουθεί· με προσδιορίζει. Κι αν είμαι εδώ στο μικρό ψαροχώρι σα το Ροβινσώνα Κρούσο, στην απλόχερη χουβαρντοσύνη της φύσης, δίπλα στο γιαλό και σε δώδεκα βουνοκορφές, συντροφιά με το Θεό και τη συμβία μου, είναι γιατί η νοσταλγία μου, λιγοστεύει, αφού μπορώ να απολαύσω μερικά απʼ όσα μου μάθανε οι προγόνοι μου, και τα κρατώ σαν πολύτιμα διαμάντια. Η νοσταλγία αγαπητή μου Κατερίνα μετατρέπεται από αρρώστια σε βάλσαμο, αν την κολαντρίζεσαι σωστά. Γιατρεύει τα πάθη και δίνει δύναμη να δημιουργείς ψάχνοντας εναγώνια τις ρίζες σου. Και μην ξεχνάς, διδασκόμαστε από την παράδοση και τη σοφία των άλλων.
Χωρίς παρελθόν δεν υπάρχει μέλλον. Νοσταλγώ, διδάσκομαι από τα περασμένα και πασκίζω να αναβιώνω στο μικροκλίμα μου αυτά που έχουν ποδοπατηθεί επίμονα από τον άνθρωπο, στη παρανοϊκή προσπάθεια του, να ψευτίσει τη ζωή του».

