Ερ. : Θεωρείτε πως ένα νέο βιβλίο σας θα είναι και πάλι ιστορικού περιεχομένου;

Απ.: “Μέσα μου αισθάνομαι ότι έχω πάρα πολύ χιούμορ. Γενικότερα στην ζωή μου, ακόμα και στις δυσκολίες μου, επιχειρώ να δω την ευχάριστη πλευρά τους και να διακωμωδήσω τις καταστάσεις. Αυτό μου συμβαίνει ακόμα και στα σοβαρότερα πράγματα. Θα μπορούσα ενδεχομένως να γράψω και κάτι πιο εύπεπτο και χιουμοριστικό από ένα ιστορικό βιβλίο. Πρέπει να πω πάντως, πως η αγάπη μου για την ιστορία δεν σταματά. Κι αν κάποια στιγμή ανακαλύψω κάποια άλλη ιστορική περίοδο, στην οποία θα μπορούσα να προσαρμόσω ένα σενάριο, σίγουρα θα το έκανα. Μου αρέσει η δημιουργία ιστορικών βιβλίων γιατί μου αφήνει την αίσθηση πως δίνω στον αναγνώστη και την εμπειρία ενός βιβλίου, αλλά και ένα κομμάτι της ιστορίας”.

Ερ. : Θα θέλατε να μας παρουσιάσετε σύντομα ποια είναι η θέση σας ως γιατρός πλέον κι όχι ως συγγραφέας;

Απ. : “Έχω το Περιφερειακό Ιατρείο Μαράθου, το οποίο ανήκει στο Κέντρο Υγείας της Αγίας Βαρβάρας. Είναι σύστημα του Ε.Σ.Υ. το οποίο εντάσσεται στο Βενιζέλειο νοσοκομείο. Είμαι γενική γιατρός. Τα Περιφερικά Ιατρεία στελεχώνουν τα ιατρεία, τα οποία πρόσφατα έχουν αρχίσει να επανδρώνονται με γενικούς γιατρούς”.

Ερ. : Ποια είναι η εικόνα που έχετε αποκομίσει από το Εθνικό Σύστημα Υγείας μας; Είναι υπερβολή η άποψη που ακούγεται ότι το Ε.Σ.Υ. νοσεί;

Απ. : “Δεν μπορώ να πω ότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας δεν νοσεί. Και νομίζω πως μόνιμα θα νοσεί, αφού η Ελλάδα δεν μπορεί να στηρίξει οικονομικά τον τεράστιο όγκο των απαιτήσεων. Η Αγία Βαρβάρα έχει γύρω στα είκοσι πέντε Περιφερικά Ιατρεία. Εμείς ωστόσο, που πήραμε τα κλειδιά και μπήκαμε στα ιατρεία, παραλάβαμε χάος. Κάνουμε όμως ότι μπορούμε για να μπαλώσουμε κάποιες τρύπες, τόσο εγώ όσο και οι ιθύνοντες, αλλά δεν είναι εύκολο να καλυφθούν όλες οι ανάγκες. Υπάρχει σοβαρό πρόβλημα προσωπικού. Εγώ δεν έχω καν νοσηλεύτρια διότι δεν πληρώ τις πληθυσμιακές προϋποθέσεις. Ο κάθε γιατρός είναι μόνος και ουσιαστικά κάνει ότι θέλει. Το ότι θέλει βέβαια τι σημαίνει ; Μπορείς από το να παίξεις απλά το ρόλο του τροχονόμου μέσα στο ιατρείο διώχνοντας όσες περιπτώσεις δεν προλαβαίνεις ή δεν έχεις τη δυνατότητα να διαχειριστείς, μέχρι να λειτουργήσεις ως ένας γιατρός – πολυεργαλείο, όπου θα επιχειρείς να ανταποκρίνεσαι σε προβλήματα όλων των ειδικοτήτων. Εγώ ευτυχώς έχω την πολυτέλεια να κάνω αυτό που θέλω στην ζωή μου. Και υπʼ αυτή την έννοια προσπαθώ να εξυπηρετώ όσο το δυνατόν καλύτερα τις περιπτώσεις”.