Ερ. : Το συγκεκριμένο βιβλίο γράφτηκε ενώ εργαζόσασταν ως γιατρός. Πώς σας μένει χρόνος όταν έχετε τόσο φορτωμένο πρόγραμμα να ασχολείστε και με την συγγραφή βιβλίων;

Απ. : “Απλά η γραφή είναι ένας τρόπος για να χαλαρώσω στον ελεύθερο χρόνο μου. Πραγματικά αντιλαμβάνομαι την συγγραφή ως χαλάρωση, όπως εξίσου ως χαλάρωση αντιλαμβάνομαι και την ανάγνωση. Μέσα από την ανάγνωση μάλιστα, διαπιστώνω πως είναι τόσο πολλά τα πράγματα που θα έπρεπε να γνωρίζουμε, που όσο διαβάζουμε τόσο περισσότερο καταλαβαίνουμε πόσο μηδαμινοί είμαστε. Αυτό το βλέπω ακόμα και στην δουλειά μου. Όσο μαθαίνω περισσότερα πράγματα, τόσο πιο ανασφαλής νιώθω. Για να μπορέσει ο κάθε άνθρωπος να υλοποιεί σωστά την δουλειά του στην κοινωνία που ζούμε, θεωρώ πως πρέπει διαρκώς να ενημερώνεται και να διαβάζει καινούρια πράγματα, διότι είναι τόσο ραγδαίες οι εξελίξεις που θεωρώ λάθος το να περιχαρακωνόμαστε πίσω από την στείρα γνώση που αποκτήσαμε κάποια στιγμή”.

Ερ. : Κατανοώ πως η γραφή σάς χαλαρώνει. Εσείς ωστόσο, αυτό το κομμάτι της χαλάρωσης το κάνετε βιβλίο. Ποιος ήταν ο λόγος που σας ώθησε σʼ αυτή την επιλογή;

Απ. : “Ήθελα το βιβλίο μου να βγει στον κόσμο, επειδή είχε πάρα πολύ κόπο. Είχε σοβαρότατη ιστορική έρευνα και μεγάλη ακρίβεια. Προκειμένου να το γράψω είχα φτιάξει με το χέρι τον χάρτη της Κωνσταντινούπολης και κινιόμουν μαζί με τους ήρωες μου σʼ έναν χώρο που αισθανόμουν πραγματικό. Είχα τόσο περιπλανηθεί μέσα στην ιστορία του βιβλίου μου, που επιθυμούσα πολύ όλη αυτή η περιπλάνηση να περάσει και στους αναγνώστες. Όταν τελείωσα το βιβλίο, η αίσθηση μου ήταν πως είχα πραγματοποιήσει ένα ονειρικό ταξίδι, το οποίο έπρεπε με κάποιο τρόπο να το ζήσουν και ορισμένοι άνθρωποι. Γιʼ αυτό θέλησα να το εκδώσω”.

Ερ. : Όταν τελειώσατε το βιβλίο σας μπήκατε στον πειρασμό να συγκρίνεται την δουλειά σας ως γιατρός με το συγγραφικό σας έργο;

Απ. : “Δεν μπήκα καθόλου στον πειρασμό. Τα βήματα που έχω κάνει στην καριέρα μου την επαγγελματική, τα έχω πληρώσει πάρα πολύ, οπότε τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με το επάγγελμα που κάνω τώρα. Απλά, μέσα από το γράψιμο έχω βρει μια διέξοδο, στην οποία διασκεδάζω πάρα πολύ κι εύχομαι αυτό το συναίσθημα που νιώθω εγώ γράφοντας να τον νιώσουν και οι άνθρωποι που θα το διαβάσουν”.

Ερ. : Πιστεύετε ότι θα συνεχίσετε το γράψιμο; Θα δούμε κι άλλο βιβλίο από εσάς;

Απ. : “Δεν νομίζω ότι θα σταματήσω ποτέ να γράφω. Το γράψιμο είναι κομμάτι της ζωής μου. Απλά, για να μπω στη διαδικασία να γράψω κάποιο άλλο βιβλίο, το οποίο θα θέλω να δημοσιευτεί, θα πρέπει να είμαι σίγουρη πως το θέμα του θα είναι τόσο διασκεδαστικό ώστε αν γίνει βιβλίο, να έχω την πεποίθηση πως αυτοί που θα το διαβάσουν, δεν θα χάσουν το χρόνο τους”.