«Π»: Πιστεύετε ότι παρʼ όλα αυτά μπορεί να βγει τελικά κάτι καλό;
Πέτρος Μάρκαρης: Εγώ απʼ αυτή την καταστροφή δε βλέπω να βγαίνει κάτι καλό.
«Π»: Συνήθως δεν καταστρέφεις πριν δημιουργήσεις κάτι;
Πέτρος Μάρκαρης: Αυτά είναι μύθοι για μένα. Εγώ δεν το πιστεύω. Άλλο είναι η επανάσταση και άλλο η καταστροφή. Αν ταυτίσουμε την καταστροφή με την επανάσταση κάνουμε μεγάλο λάθος. Η καταστροφή δεν έχει κανέναν πολιτικό στόχο, η επανάσταση έχει, όποια επανάσταση κι αν είναι αυτή.
«Π»: Δηλαδή πιστεύετε ότι όλο αυτό είναι μια γενικότερη εικόνα της κοινωνίας, δε μπορούμε να πούμε ότι οι νέοι διαφέρουν ή πιστεύετε ότι γενικά έπρεπε να έχουν ένα σπόρο διαφορετικό, ώστε να γίνουν καλύτερα τα πράγματα;
Πέτρος Μάρκαρης: Είναι η εικόνα αυτής της κοινωνίας. Εγώ δεν καταλογίζω στους νέους ευθύνη. Ίσα- ίσα. Ούτε στην αστυνομία την καταλογίζω. Δε μʼ ενδιαφέρει νʼ αποδώσω ευθύνες. Ούτε δικαστής είμαι, ούτε εισαγγελέας, ούτε ειρηνοδίκης, ούτε δικηγόρος. Εμένα εκείνο που μʼ ενδιαφέρει είναι να συζητήσει η κοινωνία αυτή με μπροστάρηδες όχι τους πολιτικούς, αλλά τους συγγραφείς, τους διανοούμενους και τους καλλιτέχνες, γιατί βρίσκεται αυτή η κοινωνία σʼ αυτή την κατάσταση που βρίσκεται, γιατί είναι τελείως απολιτικοποιημένη και γιατί παράγει συνεχώς φαινόμενα βίας. Αυτό πρέπει να συζητήσουμε. Δε μʼ ενδιαφέρει να καταλογίσω ευθύνες. Δεν είναι δική μου δουλειά.
«Π»: Γιατί οι πνευματικοί άνθρωποι απέχουν και σιωπούν στα μεγάλα γεγονότα;
Πέτρος Μάρκαρης: Δε μπορώ να το ξέρω αυτό. Μου ζητάτε ουσιαστικά να κάνω εικασίες για ανθρώπους και ομάδες των οποίων είμαι συνάδελφος.

