«Π»: Γιατί, κατά τη γνώμη σας, διατυπώνονται κατά καιρούς απόψεις για τη μη γνησιότητα του Δίσκου;

Γκάρεθ Όουενς: Οι άνθρωποι πάντοτε θα αμφισβητούν ο,τιδήποτε δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν.

Εάν κάποιος δεν καταλαβαίνει κάτι, είναι πιο εύκολο να δηλώσει ότι δεν πρόκειται για κάτι σημαντικό. Είναι πιο σημαντικό να δεχόμαστε ό,τι δεν ξέρουμε και να προσπαθούμε να το κατανοήσουμε, αυτό όμως δε σημαίνει ότι θα εμπλακούμε στο παιχνίδι της δημοσιότητας.

Εάν για παράδειγμα κάποιος έλεγε ότι το φεγγάρι είναι φτιαγμένο από τυρί, δεν είμαι υποχρεωμένος να πάω στο φεγγάρι για να αποδείξω ότι είναι παράλογο.

Το καλύτερο βιβλίο για το Δίσκο της Φαιστού παραμένει αυτό του Godart (1995) αλλά διαφωνώ μαζί του σε ένα σημαντικό σημείο και επιμένω, σε αντίθεση με αυτόν, ότι ο Δίσκος ανήκει στην Πρώτη Ανακτορική Περίοδο.

Τουλάχιστον από το 1996 έχω διατυπώσει γραπτά και προφορικά (στα Ελληνικά και τα Αγγλικά) το «γιατί» θεωρώ ότι πρόκειται ξεκάθαρα για μια μινωική επιγραφή.

Ο Godart επιμένει στο να συσχετίζει την επιγραφή με το χώρο του Αιγαίου και να τη χρονολογεί στην περίοδο των Δεύτερων Ανακτόρων, παρά το ξεκάθαρο αρχαιολογικό context μέσα στο οποίο βρέθηκε (κεραμική καμαραϊκού ρυθμού, πινακίδα πρώιμης Γραμμικής γραφής Α κλπ.).

Δυστυχώς το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου ακολουθεί τη χρονολόγηση του Godart στην προσωρινή έκθεση, συσχετίζοντας έτσι το Δίσκο με τη Μυκηναϊκή Ελλάδα.

Κατά τη γνώμη μου και μετά από 20 χρόνια μελέτης των μινωικών επιγραφών, πιστεύω ότι ο Δίσκος είναι πέρα από κάθε αμφιβολία αυθεντικός και πιο σημαντικά μινωικός.

Το αίνιγμα του δίσκου δεν πρόκειται να λυθεί σε 2 βδομάδες, 2 μήνες ή 2 χρόνια. Θεωρώ ότι κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση και ίσως όχι πολύ μακριά από τη λύση του αινίγματος.