«Π»: Από τη στιγμή που ο Luigi Pernier έφερε στο φως το Δίσκο μέχρι σήμερα που έχουν συμπληρωθεί πλέον εκατό χρόνια από τότε, έχει αλλάξει κάτι σε σχέση με τις θεωρίες για τη χρηστικότητα, τη γλώσσα ή την προέλευση του ευρήματος;

Γκάρεθ Όουενς: Από τη στιγμή που ο Luigi Pernier, ο έγκριτος ιταλός αρχαιολόγος της Φαιστού, ανακάλυψε το Δίσκο το 1908 μέχρι και σήμερα δεν έχει σταματήσει το ενδιαφέρον πολλών να ασχολούνται γύρω από το τόσο ιδιαίτερο αυτό εύρημα. Από τότε περισσότερες ανακαλύψεις κρητικών επιγραφών από τη μινωική Κρήτη και πιο συγκεκριμένα από τους Ιταλούς στη Φαιστό, τους Βρετανούς στην Κνωσό, τους Γάλλους στα Μάλια και τους Έλληνες στη Ζάκρο και σε αρκετά άλλα σημεία της Κρήτης επιβεβαιώνουν, χωρίς καμία επιφύλαξη, ότι ο Δίσκος γίνεται όλο και λιγότερο παράξενος. Πρόκειται ξεκάθαρα για μια μινωική επιγραφή που σχετίζεται με παρόμοιες προερχόμενες από τα Μάλια και το Αρκαλοχώρι. Έχουν διατυπωθεί πολλές θεωρίες σχετικά με το Δίσκο. Για παράδειγμα ο Arthur Evans μόλις το 1909 ένα χρόνο μετά την ανακάλυψή του, πρότεινε ότι πρόκειται για ύμνο στην Κυβέλη.

Από το 1995 ωστόσο η κατάσταση αρχίζει και διαφοροποιείται και ο Δίσκος γίνεται ολοένα και πιο προσιτός στους επιστήμονες. Θεωρώ ότι πρόκειται, όπως έχω ήδη πει, για μινωική επιγραφή και η γλώσσα που εμπεριέχεται είναι ινδοευρωπαϊκής προέλευσης που αποδίδει ένα πολύ σημαντικό για τους Μινωίτες κείμενο.

Αποτελεί μια πρόκληση για μας σήμερα να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε το κείμενο που αποτελείται από 61 λέξεις «τυπωμένες» πριν από 36 ολόκληρους αιώνες.