Ρεπορτάζ Κατερίνα Μυλωνά
Αναβιώνει και φέτος το έθιμο που θέλει οικογένειες και παρέες να περνάνε τις τελευταίες ημέρες της Μ. Βδομάδας στα ουζερί της πόλης και να ανταλλάσσουν ευχές ανάμεσα στα ποτά και τους παραδοσιακούς μεζέδες. Στα ουζερί, όπως είναι αναμενόμενο, γίνεται το αδιαχώρητο κάθε χρόνο αμέσως μετά την περιφορά του Επιταφίου, όταν φίλοι και συγγενείς δίνουν ραντεβού στο «συνηθισμένο» που δεν είναι άλλο από το αγαπημένο τους μεζεδοπωλείο. Αν κρίνει κανείς από τη χθεσινή κίνηση στα ψαράδικα και τη μυρωδιά του χταποδιού που κυριαρχούσε σε όλο το κέντρο της πόλης, είναι σίγουρο πως και σήμερα το βράδυ θα επαναληφθεί η ίδια εικόνα.
Το αδιαχώρητο
Με πυρετώδεις ρυθμούς και επιπλέον προσωπικό προκειμένου να εξυπηρετήσουν καλύτερα τον κόσμο εργάζονται αυτές τις μέρες στο ουζερί του κ. Πέτρου Αράπογλου. «Κόσμο έχουμε καθʼ όλη τη διάρκεια της Σαρακοστής αλλά το αποκορύφωμα μας είναι τη Μεγάλη Βδομάδα», αναφέρει ο ίδιος. Ο κ. Αράπογλου κάνει λόγο για ένα έθιμο που τηρείται τουλάχιστον εδώ και πενήντα χρόνια. «Ο πατέρας μου κάνει το μαγαζί 45 με 50 χρόνια και κάθε Μ. Παρασκευή κατεβαίνει ο κόσμος για να φάει τα καλαμαράκια του και τις γαριδούλες», εξηγεί.
«Εμείς ποντάρουμε στη Μ. Πέμπτη και Μ. Παρασκευή που ο κόσμος ορμάει στα ουζερί, ειδικά όπου κυκλοφορεί χταπόδι. Έτσι το θέλει το έθιμο», αναφέρει η υπεύθυνη ενός ουζερί στα ψαράδικα, Μαρία Ζουμάκη. Ωστόσο, υποστηρίζει πως μέχρι στιγμής η κίνηση δεν είναι στα ίδια επίπεδα με τις προηγούμενες χρονιές και ο κόσμος δείχνει περισσότερο επιφυλακτικός ως προς τις τιμές.
“Τηρούμε το έθιμο”
«Οι μεζέδες και οι τελευταίες μέρες πριν από το Πάσχα μας κάνουν να ερχόμαστε στα ουζερί», αναφέρει ο κ. Γιώργος Βερελουδάκης, ο οποίος θεωρεί πως το έθιμο οφείλεται και στο γεγονός ότι στο τέλος της Μ. Βδομάδας οι περισσότεροι δεν εργάζονται και είναι μια μοναδική ευκαιρία για να σμίξουν και να διασκεδάσουν φίλοι και συγγενείς. Όσο αφορά όσους κατακρίνουν εκείνους που Μ. Παρασκευή το ρίχνουν λίγο έξω, ο κ. Βερελουδάκης λέει πως εφόσον οι μεζέδες είναι νηστίσιμοι δεν κάνουν κάτι ενάντια στη θρησκεία.
«Τηρούμε όσο μπορούμε το έθιμο που προστάζει να βρεθούμε με φίλους και να πιούμε λίγο παραπάνω», αναφέρει ο κ. Κώστας Σπυριδάκης. Ο ίδιος θα ήθελε να πηγαίνει κάθε μέρα σε ουζερί αλλά οι υποχρεώσεις της καθημερινότητας δεν του το επιτρέπουν.
«Νομίζω το να πηγαίνεις στα ουζερί είναι ο,τι καλύτερο μπορεί να συμβεί αυτές τις μέρες, βρίσκεις φίλους και γνωστούς και ανταλλάσσεις ευχές μέσα από ένα ούζο και από ψαρομεζέδες», περιγράφει ο κ. Γιώργος Αγριμανάκης. Όσον αφορά την ημέρα της Μ. Παρασκευής, «είναι χαρακτηριστικό των ανθρώπων να βρίσκονται και οι μέρες αυτές, οι περισσότερες, είναι αργίες, οπότε σου δίνεται η ευκαιρία να δεις τους φίλους και να διασκεδάσεις», αναφέρει.
«Τα ουζερί χρειάζονται για να τηρούμε το έθιμο, ούτως ή άλλως αυτές τις μέρες τρώμε νηστίσιμα», λέει ο κ. Μανώλης Παπουτσάκης, ο οποίος προσθέτει πως «μπορεί το μεσημέρι να είμαστε εδώ αλλά αργότερα, μικροί και μεγάλοι πηγαίνουμε στις εκκλησίες».
«Τα ουζερί είναι το ιδανικό μέρος για να διασκεδάσουμε και δεν είναι ανάγκη να ερχόμαστε μονάχα Χριστούγεννα και Πάσχα», αναφέρει ο κ. Γιάννης Τρουλάκης. Όσον αφορά τις αντιδράσεις εκείνων που θεωρούν την έξοδο τέτοιες μέρες κάτι κατακριτέο, λέει χαρακτηριστικά πως «η κάθε άποψη είναι σεβαστή».
«Νομίζω ότι οι Έλληνες ψάχνουμε την ευκαιρία να έρθουμε στα ουζερί», θεωρεί ο κ. Στέλιος Καλαϊτζάκης, ο οποίος προτιμά, όμως, τη Μ. Παρασκευή να την περνά παραδοσιακά και πιο ήσυχα στο χωριό του, τα Καλύβια.
«Τη Μ. Παρασκευή μου αρέσει να είμαι με την οικογένειά μου σε ένα πιο ήρεμο περιβάλλον, αλλά τις υπόλοιπες μέρες προτιμώ να πηγαίνω στα ουζερί, έτσι κάνω κάθε χρόνο», λέει ο κ. Μανώλης Κοκολογιάννης.

