Του δημοσιογράφου Νίκου Ε. Μαρκάκη
“Η βιομηχανική επανάσταση που προκάλεσαν κατά τον 19ο αι. δύο νέες μορφές ενέργειας, του ατμού και του ηλεκτρισμού, συνεχίζεται και τον επόμενο, τελευταίο αιώνα της 2ης μ.Χ. χιλιετίας με την εφεύρεση και την πολλαπλή εφαρμογή της πυρηνικής ενέργειας.
Συνέπεια των συγκυριών αυτών υπήρξε η ανατροπή πολλών μεθόδων παραγωγής αγαθών, στη διάρκεια του 20ου αι. και η αλλαγή του τρόπου ζωής των ανθρώπων με τις υπερκαταναλωτικές συνήθειές τους.
Τεράστιες αλλαγές παρατηρούνται επίσης, στα μέσα παροχής υπηρεσιών αλλά και κυρίως, στα μέσα διεξαγωγής του πολέμου με την τρομακτική εξέλιξη των οπλικών συστημάτων.
Η γη συχνά ανακατανέμεται στους λαούς και προκαλούνται μεγάλες κοινωνικές και πληθυσμιακές αναταράξεις.
Γεγονότα που κατέστησαν αναγκαία τη σύσταση του Ο.Η.Ε.”
(Γ. Αλεξανδράκης)
Αʼ μέρος
H δημόσια αναγγελία ενός γεγονότος-σημαντικού ή ασήμαντου-περιορίζεται αναγκαστικά σʼ ένα αριθμό λέξεων που απαρτίζουν την είδηση, την πανάρχαια αυτή μέθοδο ενημέρωσης του κοινού.
Ξερή και ολιγόλογη η είδηση, δεν διαφωτίζει πλέρια το γεγονός, με συνέπεια να δημιουργούνται σκοτεινά σημεία και ασάφειες. Ενα κενό που έρχεται να αναπληρώσει η ανάλυση-πρόχειρη ή μεθοδική-με τη λεπτομερή περιγραφή και διάπλατη παρουσίαση του περιστατικού.
Φυσιολογική, λοιπόν, και η εμφάνιση των αναλυτών, μιας ομάδας διανοουμένων με κατάρτιση και εξοπλισμό για το “φωτισμό και της πλέον αθέατης πλευράς της Σελήνης” και στην προκειμένη περίπτωση, του γεγονότος που επιλαμβάνονται.
Το έζησα από κοντά το φαινόμενο αυτό στα χρόνια της ενεργούς δημοσιογραφίας μου, τότε που η ανάλυση ήταν εκείνη που προσέδιδε κύρος και αναγνώριση στην εφημερίδα. Εκτός από το “μεγάλο τζέντλεμαν της δημοσιογραφίας”, τον αξέχαστο ιδρυτή του “Βήματος” Δημήτρη Λαμπράκη, εποχή άφησαν και πολλοί άλλοι αναλυτές με κυριώτερους τους αείμνηστους και εκείνους σήμερα, Νίκο Ζαρίφη και στρατηγό Αλεξ. Μερεντίτη.
Πολιτικός αναλυτής ο πρώτος και στρατιωτικός ο δεύτερος, ακολουθώντας την επαγωγική μέθοδο στα κείμενά τους, ξεκινούσαν από τις μεμονωμένες λεπτομέρειες και με τεκμήρια και επιχειρήματα κατέληγαν στη συνολική-πολύπλευρη αναπαράσταση του επεισοδίου. Με το “τσουνάμι” όμως του εκσυγχρονισμού, την επαναστατική διαμόρφωση στον τρόπο παρουσίασης των ειδήσεων ο θεσμός των αναλυτών περιθωριοποιήθηκε κάπως και μόνο κατά διαστήματα και εντελώς ευκαιριακά κάνει την παρουσία του κάποιος αναλυτής στη φιλοδοξία του να προσδώσει σάρκα και οστά, να τοποθετήσει στο σωστό του βάθρο, το υπό διερεύνηση γεγονός.
Οπως-ώρα καλή-ο συντοπίτης-κοντοχωριανός-μου απόμαχος εκπαιδευτικός Αλεξανδράκης Γεώργιος που έχει ήδη αφήσει την προσωική σφραγίδα του στο χώρο του μεσαρίτικου και γενικά ηρακλειώτικου Τύπου, με αυθεντικά και εποικοδομητικά κείμενα. Ο Καμηλαριανός την καταγωγή πρώην ειδικός πάρεδρος στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, ανήκει στη χορεία των εκπαιδευτικών εκείνων που δεν επαναπαύονται στις δάφνες της μακρόχρονης και επίμοχθης επαγγελματικής πορείας τους, αλλά συνεχίζουν να εκπέμπουν τα φώτα της εμπειρίας τους, αυτή τη φορά, για το γενικό όφελος και όχι αποκλειστικά για το μαθητή, όπως πρώτα.
Τυγχάνω αυτόπτης μάρτυς της δράσης και προσφοράς του με πρωταρχικό μέλημά του τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 που διεξήχθησαν στη χώρα μας, ύστερα από ένα αιώνα περίπου, και απετέλεσαν σταθμό στην αθλητική ιστορία μας με την ομαλή και άνευ επεισοδίων τέλεση των αγώνων μέσα σε ένα κλίμα διεθνούς τρομοκρατίας και βίας.
Σε διαδοχικές συνέχειες, στην τοπική εφημερίδα των Μοιρών “Αντίλαλος της Μεσαράς” οτρηρός Καμηλαριανός έδωσε μια ανάλυση των προϋποθέσεων, των προηγηθέντων και στατιστικών της Ολυμπιάδας, προσπάθεια που όπως φαίνεται εμπνεόταν από τη συμβουλή του Νίκου Καζαντζάκη: “Εχεις τα χρώματα, έχεις τα πινέλα, ζωγράφισε τον Παράδεισο και μπες μέσα!”
Με μοναδικά σύνεργα την πείρα και το πνευματικό εφοδιασμό του, ο Γ. Αλεξανδράκης σχεδίασε, σκίτσαρε και χρωμάτισε την όλη εικόνα των Ολυμπιακών Αγώνων, από τη σύστασή τους το 776 π.Χ. μέχρι την τελευταία Ολυμπιάδα του Σίδνεϊ της Αυστραλίας.
Εικόνα τρισδιάστατη με την ανάλογη χρωματογράφηση-αναλυτική περιγραφή-κατά μήκος, πλάτος και ύψος, που όχι μόνο ικανοποίησε και τα πλέον δύσκολα γούστα, αλλά και ήταν άκρως ενημερωτική και κατατοπιστική γύρω από το ανα τετραετία, διεξαγόμενο διεθνές αθλητικό γεγονός.
Ετσι, πολύ πριν την έναρξη των αγώνων-Αύγουστος 2004-και ο πλέον ανίδεος είχε μια πλήρη εικόνα του θεσμού, βασική προϋπόθεση για κατανόηση των όσων διεδραματίσθησαν τότε.
Σε γλώσσα γλαφυρή, στρωτή γραφή και με τα επίκαιρα κατά περίπτωση τεκμήρια ο Μεσαρίτης αναλυτής επισφράγησε τότε το πορτραίτο της Ολυμπιάδας μας, χειρονομία που επανέλαβε και τώρα με την ανάληψη της χώρας μας της προεδρίας του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ (1-9-06), όπως θα δούμε στη συνέχεια.
(Συνεχίζεται)

