Π: Αριθμητικά αυτή ποια ταινία είναι που γυρίζετε;

Δ.Μ.: Είναι η πέμπτη μεγάλου μήκους.

Π: Η πρώτη ʽεποχήςʼ;

Δ.Μ.: Ναι.

Π: Διαφορές από τις προηγούμενες;

Δ.Μ.: Τεράστιες. Υπάρχει μια άλλη ατμόσφαιρα. Δεν ξέρω αν αυτό επιβάλλεται από το ότι η ταινία είναι ʽεποχήςʼ ή το θέμα της, μπροστά στο οποίο στεκόμαστε όλοι με πολύ σεβασμό, αλλά υπάρχει μια πιο εσωτερική διάθεση, ησυχία και κατάνυξη.

Π: Το περιβάλλον παίζει ρόλο, έτσι; Δεν τυχαίνει κάθε μέρα σε ηθοποιούς να γυρίζουν σε χώρους σαν κι αυτόν (φρούριο Κούλε).

Δ.Μ.: Σαφέστατα. Το περιβάλλον, τα ρούχα, σʼ αναγκάζουν να στραφείς μέσα σου.

Π: Ο χαρακτήρας σας τι ακριβώς είναι;

Δ.Μ.: Η Φραντσέσκα είναι μια Ιταλίδα, κόρη ενός ευγενή, του προύχοντα της περιοχής, πλούσια, καλλιεργημένη, όμως δεν παίρνει αγάπη, δεν έχει καλή σχέση με τον πατέρα της, και διαθέτει ένα ταλέντο στο να ξεχωρίζει πράγματα. Καταλαβαίνει δηλαδή τη δύναμη του Γκρέκο πολύ πριν αυτός γίνει ό,τι έγινε στην πορεία.

Π: Επιδιώκει κάτι απʼ αυτόν; Τι σχέση έχουν;

Δ.Μ.: Ερωτεύεται τον ίδιο και το έργο του παράφορα, κι έτσι φεύγουν μαζί στη Βενετία όπου ξεκινά η μεγάλη πορεία του Γκρέκο. Αλλά είναι ένα τραγικό πρόσωπο στην ιστορία, δεν καταφέρνει να συνεχίσει μαζί του. Υπάρχει πάντα η απειλή του πατέρα.

Π: Την κρατάει πίσω;

Δ.Μ.: Μʼ έναν τρόπο που δε θʼ αποκαλύψουμε.

Π: Μέχρι τώρα παίζατε συνήθως σύγχρονους ρόλους. Για να κατασκευάσετε αυτό τον χαρακτήρα χρειάστηκε κάποια ειδική προεργασία από μέρους σας;

Δ.Μ.: Κυρίως διάβασα το βιβλίο στο οποίο βασίστηκε ο κ. Σμαραγδής. Είναι εξαιρετικό γιατί δίνει πολλές πληροφορίες για την περίοδο και για τους χαρακτήρες. Επίσης, από τους πίνακες του Γκρέκο καταλαβαίνεις πολλά γιατί ακολουθούσε έναν ασκητικό τρόπο με τον οποίο ζωγράφιζε τα πρόσωπά του. Είναι ένα ταξίδι στο φως, με μια διάθεση αυτού που λέμε ʽνα πλησιάσουμε το Θεόʼ.

Π: Θα συμμετάσχετε σε άλλα γυρίσματα;

Δ.Μ.: Στη Βενετία και στο Τολέδο.

Π: Δεν είναι πρωτόγνωρη εμπειρία να αφοσιώνετε τον εαυτό σας σʼ ένα σχέδιο για τόσο καιρό;

Δ.Μ.: Πρωτόγνωρο για μένα είναι να κάνω μια ταινία που έχει τόσο υψηλό όραμα. Άλλωστε δε συμβαίνουν και πολύ συχνά τέτοιες ταινίες στην Ελλάδα. Είμαστε λίγο άτυχοι οι ηθοποιοί σʼ αυτή τη χώρα. Είναι μια μοναδική εμπειρία και θα αισθάνομαι πάντα μεγάλη τιμή, και ευγνωμοσύνη στον κ. Σμαραγδή.

Π: Η επιμονή του να τη γυρίσει έχει γίνει παροιμιώδης. Κυνηγούσε το σχέδιο πάνω από εφτά χρόνια.

Δ.Μ.: Είναι τιμή μου που ο ίδιος επέλεξε να εμπλακώ σʼ αυτή την ιστορία. Θα μπορούσε κάλλιστα, εφόσον ο χαρακτήρας είναι Ιταλίδα, να προσλάβει μια ξένη ηθοποιό το οποίο θα ήταν ίσως αυτονόητο. Όμως ο ίδιος επέμεινε κι είναι κάτι που με συγκινεί και με κάνει να αισθάνομαι πολύ πιο δυνατή.