Ξέσπασε σε λυγμούς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όταν συναντήθηκε με την μάνα και τη σύζυγο του ήρωα σμηναγού που έπεσε για την πατρίδα
Η Ελλάδα, οι Ένοπλες Δυνάμεις και η οικογένεια της Πολεμικής Αεροπορίας απηύθυναν χθες το «ύστατο χαίρε» στον ήρωα Κώστα Ηλιάκη που έπεσε μαχόμενος για το συμφέρον της πατρίδας.
Ο Κρητικός Σμηναγός , ο Ίκαρος που απογειώθηκε από την 115 Πτέρυγα Μάχης, αλλά δεν επέστρεψε ποτέ βύθισε με το θάνατό του στο πένθος τη γενέτειρα του, σκορπίζοντας θλίψη και συγκίνηση σε ένα ολόκληρο Έθνος.
Η πόλη που γεννήθηκε αποχαιρέτησε χθες για πάντα ένα από τα ηρωικά τέκνα της συμμετέχοντας κι αυτή στο βουβό και αβάσταχτο πόνο της μητέρας, της συζύγου των παιδιών και των αδερφών του ηρωικού 36χρονου Έλληνα πιλότου.
Η ελληνική Πολιτεία απέδωσε τις μέγιστες τιμές στη μνήμη του. Ο Σμηναγός Κώστας Ηλιάκης κηδεύτηκε με τιμές ήρωα. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, οι υπουργοί Εξωτερικών, Εθνικής Άμυνας και Αιγαίου Ντ. Μπακογιάννη, Β. Μεϊμαράκης και Αριστοτέλης Παυλίδης αντίστοιχα, ο πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Γ. Παπανδρέου, η ηγεσία των τριών Οπλων της χώρας, οι θρησκευτικές και οι πολιτικές Αρχές των Χανίων και της Κρήτης βρέθηκαν χθες στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου, όπου εψάλη η νεκρώσιμος ακολουθία και τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία, το νεκροταφείο του Αγίου Λουκά, λίγο έξω από τα Χανιά .
Το φέρετρο του άτυχου Σμηναγού έφθασε χθες το πρωί στο αεροδρόμιο της 115 Π.Μ, όπου το παρέλαβε η σύζυγος, η μητέρα και τα αδέρφια του. Από εκεί σχηματίσθηκε πομπή που κατέληξε στο Μητροπολιτικό Ναό.
Από νωρίς το πρωί οι καμπάνες χτυπούσαν πένθιμα και αντηχούσαν σε ολόκληρη την πόλη των Χανίων. Εκατοντάδες πολίτες ανταποκρίθηκαν στο τραγικό κάλεσμα και βρέθηκαν στον Μητροπολιτικό Ναό για να αποχαιρετήσουν τον άνθρωπο που έχασε τη ζωή του για να υπερασπιστεί την τιμή και το γόητρο της πατρίδας του. Δεκάδες τουρίστες σταματούσαν και με απορία προσπαθούσαν να πληροφορηθούν τι συμβαίνει, κρατώντας φωτογραφικές μηχανές και απαθανατίζοντας τις τραγικές στιγμές που διαδραματίζονταν στο κέντρο της παλιάς πόλης.
Διαρκώς κατέφθαναν κάτοικοι από όλο το νησί, περιμένοντας να φθάσει η σορός του 36χρονου Σμηναγού στο Ναό. Στην αριστερή πλευρά της εκκλησίας παρατετεγμένοι από νωρίς συνάδελφοι και φίλοι του Κώστα Ηλιάκη από την 115 Πτέρυγα Μάχης. Σιωπηλοί με το συναίσθημα της θλίψης έντονα ζωγραφισμένο στα πρόσωπά τους. Ανάμεσά τους και ο άνθρωπος που ήταν ίσως ο τελευταίος που συνομίλησε μαζί του. Ο πιλότος της Π.Α που ξεκίνησαν μαζί εκείνη την ημέρα για την αναγνώριση και την αναχαίτιση των τουρκικών αεροσκαφών
Δίπλα τους, μοιρασμένα αριστερά και δεξιά της εισόδου του Μητροπολιτικού Ναού τα στέφανα που είχαν αποστείλει οι ιπτάμενοι της Μοίρας στην οποία ανήκε. «Θα σε θυμόμαστε για πάντα» έγραφε ένα από αυτά. Ακόμη, εκείνα του Αρχηγού Τακτικής Αεροπορίας, του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας, του ΓΕΕΘΑ κοκ.
Λίγα λεπτά πριν από τις 11 χθες το πρωί έφθασε η νεκροφόρα που μετέφερε το λευκό φέρετρο που ήταν καλυμμένο με τη γαλανόλευκη. Η μπάντα της Πολεμικής Αεροπορίας στην είσοδο του Ναού παιάνιζε το πένθιμο εμβατήριο “Dolores”.
Έξι συνάδελφοι του από τα Χανιά σήκωναν στους ώμους τους το φέρετρο πάνω στο οποίο τοποθετήθηκε αργότερα το ξίφος και η φωτογραφία του. Μπροστά τους δύο ακόμη αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας κρατούσαν τη φωτογραφία και το κόκκινο μαξιλαράκι με τα μετάλλια του ήρωα πιλότου.
Με αργές κινήσεις και εναρμονισμένες στους πένθιμους ήχους της μπάντας κατευθύνονταν προς την είσοδο της εκκλησίας, ενώ ταυτόχρονα το συντετριμμένο πλήθος χειροκροτούσε και φώναζε “ήρωας”!
Πίσω τους ακολουθούσαν υποβασταζόμενοι και συντετριμμένοι οι συγγενείς του. Τραγικές φιγούρες σε ένα απίστευτο δράμα που είχε συγκλονίσει όλους τους Έλληνες.
Τη νεκρώσιμη ακολουθία τέλεσε ο Μητροπολίτης Κυδωνίας- Αποκορώνου Ειρηναίος , ο οποίος είπε ότι «η Ιερά Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας Κρήτης συμμετέχει στο πένθος ημών διά την εκδημίαν του μακαριστού και ηρωικού εθνομάρτυρος Κ. Ηλιάκη, ο οποίος είναι θαυμαστό παράδειγμα αφοσιώσεως εις το καθήκον».
Στον κατάμεστο από κόσμο Ναό οι παραβρισκόμενοι συμμετείχαν στον πόνο και στη θλίψη των οικείων του άτυχου Σμηναγού. Η σύζυγός του διαρκώς καθισμένη σε μία καρέκλα εξαντλημένη από το δράμα όλων αυτών των ημερών κρατούσε διαρκώς τη φωτογραφία του συζύγου της. Κουράγιο της έδινε η αδερφή της και ο κόσμος που την πλαισίωνε. Δίπλα της τα αδέρφια και η μητέρα του. «Τραγικοί πρωταγωνιστές» κι εκείνοι στο βαρύ πένθος που υπήρχε. Ο ένας αδερφός του ο Αντρέας καθισμένος σε αναπηρικό καρότσι, θύμα τροχαίου ατυχήματος. Κοντά του η μητέρα του και τα αδέρφια του Φίλιππας και Βαγγέλης. Όλοι τους με πρησμένα από το κλάμα μάτια και μαυροφορεμένοι.
Οι επικήδειοι
Ο επισμηναγός Λάμπρος Λαμπρινάκης αποχαιρέτησε εκ μέρους των συναδέλφων του τον 36χρονο Σμηναγό Κ. Ηλιάκη . «Με το άκουσμα του χαμού σου η λεβεντογέννα Κρήτη μοιρολογά. Είναι αβάστακτη, οδυνηρή τούτη η ώρα, γιατί πρέπει να συμβιβαστούμε όλοι μας με την απροσδόκητη απώλειά σου. Η θλίψη και ο πόνος από την έλλειψή σου γιγαντώνεται και είναι σκληρό, δύσκολο να βρούμε τη δύναμη να αποχαιρετήσουμε το συνάδελφο, το φίλο, τον αδελφό, τον πατέρα, το γιο».
Αναφέρθηκε στην κοινή τους πορεία στην Πολεμική Αεροπορία. «Σε γνώρισα στη Σχολή Ικάρων. Μαζί ταξιδεύαμε. Η μοίρα ήθελε να υπηρετήσουμε μαζί. Εκεί γνώρισα την καλοσύνη σου. Μοιραστήκαμε στιγμές καλές και άσχημες. Από εσένα γνώρισα το κορίτσι που σε αγάπησε και ακολούθησε τα σχέδιά σου. Στην Αμερική που εκπαιδεύτηκες έγινες πατέρας. Σου χάρισε την κόρη σου που μοιάζετε σαν δύο σταγόνες νερό. Στα Χανιά συναντήσαμε δυσκολίες στη δουλειά, ενώ έρχεται το δεύτερό σου παιδί, ο γιος σου που επίσης σου μοιάζει». Ο επισμηναγός κατέληξε λέγοντας «Και έρχεται εκείνη η στιγμή της Τρίτης. Μία στιγμή μόνο που σβήνει τα όνειρα, που φέρνει τη σιωπή, που σταματά το χρόνο. Έσβησε το χαμόγελο, η ζεστή σου ματιά. Έφυγες από κοντά μας. Θρηνούμε για την απώλειά σου φίλε Κωστή όλοι από τα βάθη της καρδιάς μας γιατί η παρουσία σου ήταν πολύτιμη και η απώλεια σου δυσαναπλήρωτη. Αυτός που σε γκρέμισε από εκεί ψηλά ίσως να χάρηκε και ίσως να χαιρόταν πιο πολύ αν ήξερε ποιος ήταν ο Κωστής Ηλιάκης. Θα έπρεπε να λυπάται όμως γιατί δημιούργησε ένα νέο ιδανικό που δεν μπορεί να γκρεμιστεί».
Συγγενής της οικογένειας ανέγνωσε το γράμμα της συζύγου του Κώστα Ηλιάκη, Αλέκας που τον αποχαιρετούσε. «Σε αγαπάμε και θα μας λείψεις πολύ»
Ο μεγαλύτερος αδερφός του Φίλιππος μίλησε για τον μικρότερο αδερφό του, στον οποίο λόγω της διαφοράς ηλικίας είχε σταθεί ως πατέρας και αδερφός.
«Όλες αυτές τις ημέρες του αβάσταχτου πόνου είμαστε στο σπίτι σου με φίλους, συγγενείς και συναδέλφους σου, αρνούμενοι να βγάλουμε προς τα έξω τα συναισθήματα και την πίκρα γι αυτό που σου συνέβη. Μίλησαν όμως πολλοί για εσένα. Άλλωστε, γλυκέ αδελφέ μας, η επαγγελματική και προσωπική σου ζωή ήταν ένα ανοικτό βιβλίο. Δε θα προσθέταμε τίποτα εκτός από ατελείωτο πόνο. Σίγουρα θα κοκκίνιζες από τα τόσα καλά λόγια που είπαν για τις ικανότητες και το χαρακτήρα σου, διότι για όσους σε γνώριζαν ήσουν η προσωποποίηση της μετριοφροσύνης. Αυτό σε συνδυασμό με τις γνώσεις, την αξιοσύνη και το ταλέντο σου, σε είχαν κάνει ίνδαλμα στους συναδέλφους σου. Άλλωστε αυτοί ήταν και οι λόγοι που σε εμπιστεύτηκε η Πολεμική Αεροπορία, στέλνοντάς σε να εκπαιδευτείς στις Η.Π.Α και κατόπιν να εκπαιδεύσεις τους νεότερους συναδέλφους σου, αλλά και να επιχειρείς στη μεγαλύτερη αγορά σύγχρονων αεροσκαφών του αιώνα μας. Τα 18 χρόνια διαφορά ηλικίας που είχαμε ήταν ο λόγος που εκτός από αδελφική και φιλική η σχέση μας ήταν πατέρα- παιδιού. Ήσουν ο μικρός παράνυφος στο γάμο μου, αγαπημένε μου. Ήμουν ο κηδεμόνας σου στο σχολείο παρότι ζούσε ο πατέρας μας τότε. Μαζί υπογράψαμε και καταθέσαμε το μηχανογραφικό σου για τις πανελλήνιες εξετάσεις. Όταν σε παρακάλεσα εκτός από τη Σχολή Ικάρων να δηλώσεις τουλάχιστον άλλη μία σχολή μήπως κάτι δεν πάει καλά, μου απάντησες δεν υπάρχει για σένα δεύτερη επιλογή. Θέλω να γίνω πιλότος στην Π.Α και θα γίνω Αυτή ίσως τελικά είναι μία απάντηση γιατί ήσουν τόσο καλός. Άνθρωποι με ξεκάθαρο στόχο και αγάπη γι αυτό που θέλουν να κάνουν πάντα γίνονται πρότυπα στο χώρο τους και στην κοινωνία. Έτσι κι εσύ. Έγινες πρότυπο για όλους τους συναδέλφους, είσαι πια το ίνδαλμά τους, είσαι μέσα στο μυαλό και στη ψυχή τους από τη στιγμή που πλέον ανεβαίνουν στο αεροσκάφος με την ασφαλή επιστροφή τους. Χωρίς να το επιδιώξεις και χωρίς να έχεις την παραμικρή ευθύνη έκανες όλη την Ελλάδα να κλάψει εκτελώντας στο ακέραιο το καθήκον σου. Θα έχει άραγε θετικό αποτέλεσμα ο άδικος χαμός σου; Θα βρεθεί λύση ώστε να μη θρηνήσουμε ξανά;»
Ο δήμαρχος Χανίων Κ. Βιρβιδάκης αποχαιρετώντας τον Κ. Ηλιάκη τόνισε «Τα Χανιά σήμερα αποχαιρετούν τον αγωνιστή του χρέους που δίπλωσε τα ανοιγμένα φτερά του τα οποία δε θα συνεχίσουν να πετούν στον καθαρό ελληνικό ουρανό. Τα Χανιά σήμερα αποχαιρετούν το μαχητή που άρπαξε με τα φτερά της καρδιάς του την πατρίδα και θυσίασε τη ζωή του στο βωμό της ευσυνειδησίας και του καθήκοντος. Τα Χανιά σήμερα αποχαιρετούν το παιδί τους που στην ηρωική μάχη με το θάνατο παραδόθηκε στην αιωνιότητα τιμώντας την οικογένειά του και το Σώμα που υπηρετούσε.
Χθες συνεκλήθη εκτάκτως το Δ.Σ Χανίων και αποφάσισε ομόφωνα τα παρακάτω, ως ελάχιστο φόρο τιμής, σε αυτόν που το τίμημα της τόλμης του ήταν η ίδια η ζωή: ο δήμος Χανίων σε συνεργασία με το εκκλησιαστικό συμβούλιο αποφάσισε να μεριμνήσει για τη μόνιμη παραχώρηση τάφου για την ταφή του ηρωικώς πεσόντος, κατά την εκτέλεση του καθήκοντός του, Χανιώτη Σμηναγού, επί του οποίου να ανεγερθεί μνημείο εφόσον συναινέσει προς τούτο και η οικογένειά του».
Επίσης, το Δ.Σ του Δήμου Ελευθερίου Βενιζέλου, όπως είπε ο δήμαρχός του Γιώργος Πολιουδάκης, εξέδωσε ψήφισμα στο οποίο αναφέρει μεταξύ άλλων ότι αποφασίστηκε να χαρακτηριστεί μία οδός του εν λόγω δήμου «οδός Σμηναγού Κώστα Ηλιάκη».
