Aπό τον Bασίλειο K. Bουϊδάσκη
καθηγητή Kοινωνιολογίας του Παν/μίου Kρήτης
Κύριε Παλλήκαρη!
Κύριε Λάβδα!
Το περιεχόμενο αυτής της επιστολής ήταν για πολύ καιρό χαραγμένο βαθειά στην ψυχή και τη σκέψη μου με τους ίδιους πάντα παραλήπτες, αλλά με διαφορετική ημερομηνία αποστολής. Περίμενα καρτερικά το τέλος της πρυτανικής σας θητείας για να την δώσω στη δημοσιότητα μαζί με τα πεπραγμένα σας, τότε που με περισσό θράσος θα ξαναζητούσατε την ψήφο μας. Ελπίζω όμως και πιστεύω ότι δεν θα έλθει ξανά αυτή η στιγμή, αφού ολόκληρη η Πανεπιστημιακή Κοινότητα απαιτεί την παραίτησή σας.
Οι μακιαβελίστικες όμως μεθοδεύσεις, που σεις δρομολογήσατε, ποινικοποιώντας την ελευθερία της έκφρασης και την ετερότητα της αντίληψης στις ακαδημαϊκές διαδικασίες και μάλιστα στον κατʼ εξοχήν -υποτίθεται- χώρο της ελευθερίας, που οδήγησαν στο θάνατο το συνάδελφο Στέλιο Αλεξανδρόπουλο, δεν μου επιτρέπουν άλλο να σιωπώ. Δεν αντέχω άλλο τον ακαδημαϊκό στρουθοκαμηλισμό και το αμαρτωλό ψευδοδίλλημα: ʽσυγκάλυψη, ή έξωθεν διασυρμός του Πανεπιστημίου εκ των έσωθεν!ʼ, επειδή πιστεύω ότι κανείς δεν είναι τόσο αφελής να νομίζει ότι η τοπική κοινωνία είναι τυφλή, κουφή και χωρίς ευαισθησίες. Εξάλλου είναι κοινό μυστικό ότι, ενώ όλοι υποκριτικά ʽκοπτώμεθαʼ για την περιφρούρηση του εδαφικού πανεπιστημιακού ασύλου, το ουσιαστικό ιδεολογικό και ακαδημαϊκό μας άσυλο έχει αλωθεί προ πολλού από εσωτερικούς καταπατητές των ακαδημαϊκών μας δικαιωμάτων και της ανθρώπινής μας αξιοπρέπειας. Δεν ανέχομαι άλλο την ασφυκτική εσωστρέφεια, που κόβει την αναπνοή και προκαλεί την ανακοπή σε γενναίες καρδιές. Δεν υπάρχουν πια περιθώρια σε κανένα μέλος της Ακαδημαϊκής μας Κοινότητας, που θα μείνει στο ρόλο του απλού θεατή και θα πρέπει όλοι να έχουμε τύψεις, επειδή εξαιτίας αυτής της ανευθυνότητας και αδιαφορίας, δεν προλάβαμε το μοιραίο.
Είναι καιρός να αντικρύσουμε την αλήθεια κατάματα, όσο κι αν είναι πικρή και αναλαμβάνοντας τις ευθύνες μας, να ανοίξουμε με θάρρος την ερμητικά κλειστή πόρτα του Σπιτιού μας στην τοπική και την Ελληνική κοινωνία, που βαθιά συντετριμμένη παρακολουθεί τα τεκταίνομενα. Εξάλλου πρώτη εκείνη έχει το αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα να γνωρίζει τι συμβαίνει στο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα του Νησιού μας, σε αυτό που ο λαός μας στέλνει τα παιδιά του ʽγια να γίνουν άνθρωποι!ʼ Επιτακτικό αίτημα αυτής της ευαίσθητης και δυναμικής κοινωνίας αλλά και πολλών υγειών στελεχών του Πανεπιστημίου μας ήταν και είναι σήμερα περισσότερο αναγκαίο παρά ποτέ, να κάνομε επειγόντως εδώ και τώρα βαθιές τομές, ρίξεις και ανατροπές, για να προλαβαίνομε και όχι να σερνόμαστε πίσω από δυσάρεστες εξελίξεις. Εδώ και τώρα απαιτείται η ανάληψη σοβαρής και υπεύθυνης δράσης για εκδημοκρατισμό και επανάκτηση της ατομικής μας ελευθερίας, πριν οδηγηθούμε σε μαζικές πειθαρχικές διώξεις και συνοπτικές διαδικασίες για εξοστρακισμό τολμηρών συναδέλφων. Πριν ακόμα ακατονόμαστα και διαπλεκόμενα συμφέροντα προκαλέσουν στο ήδη υπάρχον έμφραγμα, την ανακοπή της καρδιάς του Ιδρύματός μας, το οποίο κανένας δεν μπορεί να ισχυρισθεί ότι πονά περισσότερο από τους άλλους.
Στη μνήμη αυτού του δημοκράτη και συναγωνιστή, που έπεσε πραγματικά ηρωικά την ώρα του καθήκοντος λίγα μόλις μέτρα από το Διευθυντήριό σας, ενώνω κι εγώ τη φωνή μου μαζί με τις γοερές κραυγές των οικείων του και χιλιάδων συναδέλφων και φοιτητών ολόκληρης της Ελληνικής Ακαδημαϊκής Κοινότητας, που παραμένει κυριολεκτικά συγκλονισμένη απʼ αυτό το συμβάν.
Η τριαντάχρονη ακαδημαϊκή μου πορεία και προπάντων η επιστημονική μου ιδιότητα του Κοινωνιολόγου -και κατά το δυνατόν υπερασπιστή- των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μου επιβάλλουν να σας επισημάνω ότι η απαγόρευση της ελευθερίας του λόγου σκοτώνει την ίδια τη λογική, που δεν είναι λιγότερο εγκληματική πράξη από την εξόντωση της βιολογικής ύπαρξης.
Μʼ αυτή την έννοια προσπερνώντας το ιστορικό και τις διαστάσεις της τραγωδίας, εστιάζω την αυστηρή κριτική μου σε όσους επιφέρουν στο Πανεπιστήμιό μας ʽπολλά δεινάʼ και κυρίως σε σας. Κατακρίνω κατηγορηματικά την διοικητική σας ανεπάρκεια και κυρίως την ικανότητά σας, όχι να διαχειρίζεστε, αλλά να δημιουργείτε κρίσεις και αδιέξοδα, όπως φαίνεται από την μόλις εικοσάμηνη Πρυτανεία σας, με κορυφαίο το τελευταίο. Δεν πείθουν κανέναν οι δηλώσεις σας όταν επικαλείστε την ακαδημαϊκή δεοντολογία και αυτοαναγορεύεστε υπερασπιστές της ηθικής και έννομης τάξης, επιστρατεύοντας όχι τη νομιμότητα, αλλά τη νομιμοφάνεια, όπως κάνατε στην περίπτωση της υπόθεσης του συναδέλφου Αλεξανδρόπουλου, βασισμένοι -όπως λέτε- στις αποφάσεις των θεσμικών οργάνων.
Σοβαρολογείτε κ. Πρύτανη; Εθελοτυφλείτε μπροστά στην αδιαμφισβήτητη αλήθεια ότι οι αποφάσεις των θεσμικών οργάνων μπορεί -και όταν ακόμα είναι ομόφωνες- να είναι παράνομες και κοινωνικά άδικες; Κι αυτό όταν αυτές επιβάλλονται από αλαζονικούς αξιωματούχους και καταχραστές της εξουσίας, που με πειθαναγκασμό περνούν τις απόψεις τους, ή όταν είναι αποτέλεσμα διαπλεκομένων συμφερόντων, υπόπτων συναλλαγών ή συγκάλυψης παρανομιών. Αντίθετα συμβαίνει συχνά μια και μοναδική φωνή ενάντια στη συντριπτική πλειοψηφία να σηκώνει παλικαρίσια ολόκληρο το βάρος του δικαίου και της νομιμότητας, παρά το όποιο κόστος θα πληρώσει ως τίμημα! Έχω την αίσθηση ότι κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τον εκλιπόντα συνάδελφο Αλεξανδρόπουλο.
Για να αποκαλυφθεί όμως το μέγεθος την υποκριτικής σας δεινότητας θα σας επισημάνω τις μεροληπτικές σας σκοπιμότητες και συγχρόνως τον αυταρχισμό που επιβάλατε στο Πανεπιστήμιό μας. Αναφέρομαι στην επιστολή, που σας έστειλα με αριθ. πρωτ. 6392/01-10-2004 με συνημμένα μια 5/σέλιδη επιστολή και 14 επίσημα ντοκουμέντα-αποδείξεις.
Προσδοκώντας τη δυναμική σας παρέμβαση σε πάρα πολλές περιπτώσεις καταστρατήγησης της έννομης και ηθικής τάξης προτρέποντάς σας, κατά την ανάληψη των καθηκόντων σας να συνδέσετε το όνομά σας με ρίξεις και ανατροπές μιας παγιωμένης κατάστασης, που έχει όλα τα χαρακτηριστικά της αυθαιρεσίας, της παρανομίας, της αδιαφάνειας, της ανελευθερίας, της αναξιοκρατίας, του νεποτισμού και ποικιλόμορφων πελατειακών σχέσεων κομματικών και προσωπικών σκοπιμοτήτων, που ενώ όλοι γνωρίζομε, ελάχιστοι, -όπως ο Αλεξανδρόπουλος- έχουμε την παρρησία να τις καταγγέλλομε επώνυμα και δημόσια.
Αυτή την επιστολή, με όλα τα παραστατικά την είχα δώσει νωρίτερα σε συναδέλφους και φοιτητές και την υπέβαλα επίσημα σε όλους τους Προέδρους και τους Κοσμήτορες του Πανεπιστημίου μας επιζητώντας τη συνδρομή τους για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης, σαν να προέβλεπα την έκβαση των σημερινών θλιβερών γεγονότων. Και η απάντηση απʼ όλους ήταν: ʽάκρα του τάφου σιωπήʼ. Μόνο τρεις πιστοί υποτακτικοί σας έσπευσαν με υπερβάλλοντα ζήλο να συνυπογράψουν το με ημερομηνία 3 Νοεμβρίου 2004 έγγραφο, στο οποίο σας έλεγαν ότι ο κ. Βουϊδάσκης… ʽεισάγει καινά δαιμόνιαʼ, δυσφημίζει το Πανεπιστήμιο και συναδέλφους, γιʼ αυτό και θα πρέπει να λάβετε μέτρα εναντίον μου!
Όσο για σας κ. Παλλήκαρη και κ. Λάβδα, αν και έχουν περάσει 20 μήνες από τότε δεν πήρα ακόμα σχετική επί της ουσίας απάντηση. Και αυτή τη φορά δεν παρακαλώ, αλλά δημόσια την απαιτώ. Επειδή όμως ή δεν διαβάσατε καθόλου τα κείμενά μου με τις αδιαμφισβήτητες αποδείξεις, ή τα λησμονήσατε, σας τα υπενθυμίσω θέτοντας συγχρόνως τα παρακάτω ερωτήματα και απαιτώντας απαντήσεις δημόσια:
1. Τι κάνατε, κ.κ. ʽθεματοφύλακεςʼ, της έννομης και ηθικής πανεπιστημιακής τάξης στην καταγγελία μου ότι στον Πανεπιστήμιό μας υπηρετεί πολλά χρόνια πρωτοβάθμιος Καθηγητής χωρίς… Πτυχίο Πανεπιστημίου;
2. Πως; αντιδράσατε όταν σας πληροφόρησα ότι υπάρχει Καθηγητής στο Πανεπιστήμιό μας, που τώρα και πολλά χρόνια με ελάχιστες πανεπιστημιακές σπουδές, διδάσκει γνωστικό αντικείμενο που ποτέ δεν σπούδασε;
3 Τι θα λέγατε στους γονείς των φοιτητών μας, που παίρνουν, με άγνοιά τους, από τον ίδιο Καθηγητή προπτυχιακά μαθήματα αλλά ακόμα και μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών σε γνωστικό αντικείμενο που εκείνος ποτέ δεν σπούδασε;
4. Ποια ήταν η αντίδρασή σας στην καταγγελία μου ότι Καθηγητής και αξιωματούχος καταστρατηγεί συστηματικά και αδιαλείπτως τους νόμους και την ακαδημαϊκή δεοντολογία κατά τη συγκρότηση Εισηγητικών Επιτροπών και Εκλεκτορικών Σωμάτων;
5. Τι κάνατε όταν μάθατε ότι ό ίδιος έχει αυτοαναγορευθεί σε πανεπιστήμονα και με περισσό θράσος, ως μέλος Εισηγητικών Επιτροπών κρίνει και κατακρίνει συναδέλφους με μακρόχρονες πανεπιστημιακές σπουδές με πολλούς πανεπιστημιακούς τίτλους και αξιόλογο συγγραφικό ερευνητικό έργο, ενώ ο ίδιος είναι εντελώς άσχετος και από διαφορετική επιστήμη;
6. Πως αντιδράσατε στην καταγγελία μου ότι υπάρχει Καθηγητής, ο οποίος με μοναδικό προσόν την ανέλιξή του στην βαθμίδα του Καθηγητή και άλλων ακαδημαϊκών αξιωμάτων έχει μεταβάλλει το Πανεπιστήμιο σε δικό του φέουδο και με άκρατο νεποτισμό ευνοεί σκανδαλωδώς τους ʽημετέρουςʼ και έμμεσα ή άμεσα φιμώνει και τρομοκρατεί συναδέλφους χαμηλότερων βαθμίδων.
7 Τι κάνατε όταν διαβάσετε -αν διαβάσατε- ότι Καθηγητής απείλησε συνάδελφο λέγοντάς του ότι θα τον τιμωρήσει, όταν θα ερχόταν η ώρα της ακαδημαϊκής του εξέλιξης, επειδή είχε το θάρρος να πει κάτι ασήμαντο, αλλά που δεν του χάιδευε τα αυτιά;
8. Πως αντιδράσατε όταν σας ανέφερα ότι Καθηγητής συντελεί στη διάρρηξη του συνεκτικού ιστού της ακαδημαϊκής μας Κοινότητας όχι μόνο αποδεχόμενος τον εισαγόμενο, αλλά και ενισχύοντας τον εσωτερικό κομματισμό με θύματα τους φοιτητές..
9. Ποια ήταν η αντίδρασή σας όταν σας κατάγγειλα ότι Καθηγητής με υψηλή εξουσιαστική πανεπιστημιακή θέση έκανε, -υπογράφοντας με αυτή του την ιδιότητα- κομματικά μανιφέστα υπέρ μιας συγκεκριμένης κομματικής παράταξης, ενώ συγχρόνως εκτόξευε χίλιους μύδρους εναντίον του κυβερνώντος κόμματος, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα την τεράστια δυσλειτουργία σε συγκεκριμένο Τμήμα;
10. Τι κάνατε κ. Παλλήκαρη και κ. Λάβδα για όλα αυτά και άλλα πολλά που σας κατάγγειλα; Τα ξεχάσατε ή δεν θέλετε να τα θυμάστε. Θα σας τα υπενθυμίσω εγώ με όλη την ειλικρίνεια:
α. Περίπου 50 μέρες μετά από την υποβολή της επιστολής μου, στις 20 Δεκεμβρίου 2004 με καλέσατε στο Γραφείο σας, κ. Λάβδα. Κι ενώ, όπως ήταν φυσικό, περίμενα να ζητήσετε περισσότερες πληροφορίες για να ερευνήσετε την υπόθεση σε βάθος, μου είπατε χωρίς περιστροφές ότι πρέπει να ξεχάσω ό,τι έκανα και να σταματήσω να αναφέρομαι σε όλα αυτά, για να μη… διασύρεται το Πανεπιστήμιο! Στον εύλογο ισχυρισμό μου ότι είχατε χρέος -ίσως λιγότερο- από εκείνο που επιδείξατε στην υπόθεση Αλεξανδρόπουλου να επιληφθείτε της υπόθεσης, -τετράμηνος μόλις τότε νεοφώτιστος Αντιπρύτανης- μου συμπεριφερθήκατε με ανοίκειο τρόπο επισημαίνοντάς μου ότι η εμμονή μου θα σας εύρισκε αντίθετο. Λησμονήσατε κ. Λάβδα πόση κατάπληξη σας προκάλεσαν οι ίδιες καταγγελίες λίγους μήνες πριν, ως υποψήφιου Αντιπρύτανη, και πόσο έντονο ενδιαφέρον δείξατε να τις εξετάστε, αν πηγαίνατε στην Πρυτανεία;
β. Επειδή αγνόησα τις προτροπές και τις απειλές σας, ένα μήνα αργότερα, στις 20-Ιανουαρίου 2005, ʽτο έγκλημα μου!ʼ έφτασε σε αναβαθμισμένο ʽδικαστήριοʼ. Και οι δυο σας, Πρύτανης και Αντιπρύτανης στο Γραφείο του πρώτου μου ζητήσατε να παύσω να ασχολούμαι και να κλείσω το θέμα οριστικά. Στην έντονη απαίτησή μου να εξετασθούν σε βάθος οι καταγγελίες μου και το κυριότερο να μου δοθεί γραφτά η θέση της Πρυτανείας επί του θέματος, εσείς κ. Λάβδα κυριευμένος από την αλαζονική σας έπαρση αντιδράσατε αυταρχικά και λέγοντάς μου ότι αυτό δεν γίνεται, εγκαταλείψατε οργισμένος το Γραφείο του Πρύτανη. Συμπερασματικά και οι δυο σας μου επισημάνατε εμμέσως πλην σαφώς ότι σε ενδεχόμενη εμμονή στις αρχές μου το επόμενο βήμα θα ήταν η ΕΔΕ, όχι βέβαια για την εξέταση των καταγγελιών μου, αλλά για την παραπομπή μου στο Πειθαρχικό για …ʽδιασυρμό του Πανεπιστημίου μας!ʼ
γ. Χαίρομαι κ.Παλλήκαρη και κ.Λάβδα επειδή, παρά την άρνησή σας σε αυτή την εισαγγελική ανάκριση, κατάφερα να σας οδηγήσω στο φοβερό για σας ʽολίσθημαʼ. Λίγες μέρες μετά με το με αριθ. πρωτ. Πρυ/ς Ρεθ.:8/1-02-2005 έγγραφό σας, που υπογράφετε και οι δυο, καταθέτετε τις θέσεις και τις προθέσεις σας σχετικά με τις καταγγελίες μου. Το περιεχόμενό του μόνο εσείς κι εγώ το γνωρίζομε. Αντιλαμβάνεσθε όμως πόσο απλό και εύκολο μου είναι να το μάθει όλη η Ελλάδα και όχι μόνο!
δ. Απʼ όλη αυτή ʽτη δικογραφίαʼ που βάλατε στο χρονοντούλαπο και την όλη ιστορία μπορεί κανείς να εικάσει πολλά. Αγνοήσατε τις καταγγελίες μου απειλώντας με και συγκαλύψατε πρόσωπα στα πλαίσια της πελατειακής σχέσης ανταλλαγμάτων και διαπλεκομένων συμφερόντων Η σκανδαλώδης ευνοιοκρατική σας διάθεση στα πρόσωπα, που αναφέρονταν οι καταγγελίες μου δεν είναι δυσκολοεξήγητη. Σας προσέφεραν ψήφους κατά την εκλογή σας και ασφαλώς αναμένατε την επόμενη. Έτσι εξηγείται η συνέχιση των παρανομιών και αυθαιρεσιών από τα ίδια πρόσωπα με την δική σας ανοχή και συγκάλυψη, ενώ από την άλλη μεριά με την συνεχιζόμενη ʽανταρσία μουʼ ενάντια στην αυθαιρεσία και την παρανομία, με είχατε κατατάξει πρώτο στη λίστα για το Πειθαρχικό, μετά τον αείμνηστο Αλεξανδρόπουλο.
ε. Επανερχόμενος σε αυτό το πρωτοφανές θλιβερό γεγονός στα χρονικά του Πανεπιστημίου μας, τον άδικο χαμό του συναδέλφου Αλεξανδρόπουλου, επισημαίνω τις ευθύνες σας. Αφού του αποστερήσατε το αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα, που έχει κάθε κατηγορούμενος, να απολογηθεί και ενώ διατείνεστε ότι εμπιστεύεστε τα συλλογικά όργανα, αποφύγατε να συγκροτήσετε μια Τριμελή Επιτροπή για την κατά το δυνατόν αντικειμενική διερεύνηση της υπόθεσης. Απλά διορίσατε ένα και μόνο ʽυψηλόβαθμο στέλεχος!ʼ με αμφίβολη νομοταγή συμπεριφορά και αντικειμενικότητα, για να καταλήξει στο συμπέρασμα όχι, αν η απόφαση της πλειοψηφίας της Γενικής Συνέλευσης ήταν αντικειμενικά δίκαιη, αλλά στο αυτονόητο ότι δηλαδή απλά ήταν ʽνομότυπηʼ. Διορίσατε ένα και μοναδικό ʽΕλλανοδίκηʼ όχι για να στεφανώσει τον αείμνηστο συνάδελφο Αλεξανδρόπουλο για την παρρησία του, αλλά για να προσθέσει κι αυτός στη συλλογική προσπάθεια, το αγκάθι του -στο βαθμό που αυτό έγινε- στο αγκάθινο στεφάνι της καταδίκης για την επιστημονική του εξόντωση, που οδήγησε μοιραία και στην βιολογική του εξόντωση.
στ. Εναρμονισμένος στις δικές σας υποδείξεις, κατέληξε στο εύκολο, αλλά αμφισβητήσιμο συμπέρασμα, ότι οι ισχυρισμοί του αείμνηστου Αλέξανδρόπουλου περί παρανομίας ή αδιαφάνειας στις εξετάσεις του Μεταπτυχιακού Προγράμματος, του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης ήταν αβάσιμοι. Συνεχίζοντας να προσβάλλει ακόμα την ιερή μνήμη του αδικοχαμένου συναδέλφου ʽνίπτει τας χείρας τουʼ προσπαθώντας να πείσει τον εαυτό του και τους άλλους για την αθωότητά του. Και το χειρότερο αποδέχεται -ούτε λίγο ούτε πολύ- την εκδοχή ότι οι σκληρές μάχες που έδωσε ο αείμνηστος Αλέξανδρόπουλος σε όλα τα επίπεδα,, ανιδιοτελώς και μόνος ενάντια πολλών και ʽισχυρώνʼ, για τη δημοκρατία, την αξιοκρατία και τη διαφάνεια στις ακαδημαϊκές διαδικασίες και πρακτικές, αψηφώντας το όποιο κόστος, που τελικά ήταν το μέγιστο, η ίδια του η ζωή, ήταν… απλά αποτέλεσμα ισχυρής παιδικής μυθοπλασίας και κύημα της νοσηρής και απίστευτα αχαλιναγώγητης φαντασίας του!
Κύριε Παλλήκαρη, και κ. Λάβδα!
Εδώ τελειώνω την ανοιχτή επιστολή μου. Δεν έχει όμως ακόμα τελειώσει η υπόθεση της Επιστολής της 01-10-2004, καθώς και ό σοβαρός λογαριασμός που ανοίξατε -αν όχι με τη συνείδησή σας- με ολόκληρη την Ελληνική Πανεπιστημιακή Κοινότητα με το θάνατο του συναδέλφου Αλεξανδρόπουλου. Αναφορικά με την δική μου υπόθεση αυτή θα κλείσει μόνο όταν θα δώσετε δημόσια απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματά μου. Σε αντίθετη περίπτωση θα δώσω εκείνη την επιστολή μου με όλα τα ντοκουμέντα στη δημοσιότητα καθώς και τη δική σας επιστολή της 01-02-2005 για να δει το Πανελλήνιο ποιοι πραγματικά διασύρουν το Πανεπιστήμιό μας.
Μέσα σε αυτές τις θλιβερές ώρες που περνούμε, δείξετε -έστω και τώρα- λίγη παλικαριά και αξιοπρέπεια. Σύσσωμη η Πανεπιστημιακή Κοινότητα, εκείνη που σας εξέλεξε, βοά αγανακτισμένη: ʽΠαραιτηθείτεʼ. Δεν έχετε πια θέση στην ηγεσία που Πανεπιστημίου μας που είναι η χαρά, το καύχημα και η ελπίδα των Κρητικών και του λαού μας! Αγνοήσατε τη σοφή ρήση του Στοβαίου:
“Τον άρχοντα τριών δει μεμνήσθαι: πρώτον ότι ανθρώπων άρχει, δεύτερον ότι κατά νόμων άρχει, τρίτον ότι ουκ αεί άρχει”.

