Της Άννας Παπαδοκωστάκη

Οι σημειώσεις του Στέλιου Αλεξανδρόπουλου που βρέθηκαν μετά τον θάνατό του ρίχνουν φως στην τραγωδία που συγκλονίζει την Πανεπιστημιακή Κοινότητα της Κρήτης

«Χωρίς καν να κληθώ να απολογηθώ παραπέμπομαι στο Πειθαρχικό Συμβούλιο των ΑΕΙ που προεδρεύεται από τον πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας που προβλέπει ακόμα και την ποινή της απόλυσης…Στο κείμενο της δίωξης υιοθετούνται βαρύτατοι χαρακτηρισμοί που θίγουν την επιστημονική-επαγγελματική μου υπόσταση και υπόληψη και προσβάλλουν την προσωπικότητα μου…Για τα θέματα για τα οποία κατηγορούμαι, έκανα ένα πράγμα: Είπα την αλήθεια. Δυστυχώς με την παρούσα δίωξη υποχρεούμαι να αποδείξω και δικαστικά πλέον ότι είπα την αλήθεια. Θα το κάνω».

Ο πρόσφατα εκλιπών καθηγητής του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης Στέλιος Αλεξανδρόπουλος, δεν πρόλαβε να συντάξει τους υπερασπιστικούς του ισχυρισμούς έναντι των κατηγοριών που του απηύθυνε ο πρύτανης Γιάννης Παλλήκαρης. Μόλις πήρε όμως , παραμονές του Πάσχα, το κατηγορητήριο στα χέρια του , άρχισε να γράφει πρόχειρα τις σκέψεις του σε κόλλες χαρτί , που βρέθηκαν πάνω στο γραφείο του, εκεί όπου άφησε την τελευταία του πνοή, από έμφραγμα.

Ο εκλιπών καθηγητής, αγνοούσε περιστατικά και ενέργειες που έγιναν από την πρυτανική Αρχή και συναδέλφους του με σκοπό την παραπομπή του. Μια παραπομπή, που όπως γράφει στις σημειώσεις του «πιστοποιεί και επιβεβαιώνει δυστυχώς την επισήμανση που είχα κάνει σε προηγούμενη συνέλευση προς τον πρόεδρο για την τάση ποινικοποίησης των ζητημάτων»

Όπως έχουμε ξαναγράψει, ο Στέλιος Αλεξανδρόπουλος, είχε εκφράσει αντιρρήσεις για τον τρόπο επιλογής μεταπτυχιακών φοιτητών σε πρόγραμμα του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης, και είχε συντάξει αναλυτική ένσταση με όλα τα στοιχεία που κατά τη γνώμη του οδηγούσαν στο συμπέρασμα ότι δεν έγινε ορθή επιλογή των υποψηφίων, χωρίς πάντως να παρασύρεται σε χαρακτηρισμούς ή απαξιωτικές κρίσεις για τους συναδέλφους του, μέλη της Επιτροπής.

Η ένταση αυτή απορρίφθηκε από τη Γενική Συνέλευση του τμήματός του αλλά και (κατά πλειοψηφία ) από τη Σύγκλητο, όπου την εισήγαγαν ο ίδιος ο Αλεξανδρόπουλος και τρεις φοιτητές που είχαν “κοπεί”.

Ένας μάλιστα από αυτούς( που είναι τώρα σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Αθηνών) είχε στείλει επιστολή στον πρόεδρο του Τμήματος και στα μέλη της γενικής συνέλευσης στην οποία ανέφερε μεταξύ άλλων: «Γνωρίζοντας ότι υπήρξαν υποψηφιότητες οι οποίες δεν πληρούσαν ούτε κατά προσέγγιση τις προβλεπόμενες από τον κανονισμό προϋποθέσεις και παρόλα αυτά έγιναν αποδεκτές, καταθέτω την έντονη δυσαρέσκεια μου για το έλλειμμα αξιοκρατίας που παρατηρείται και καλώ οιονδήποτε υπεύθυνο να προχωρήσει στις ενέργειες εκείνες που θα αποτρέψουν ενδεχόμενη δυσφήμηση του συγκεκριμένου ΠΜΣ αλλά και γενικότερα του Πανεπιστημίου Κρήτης.».



«Εξόντωση»



Η επιστολή αυτή, βέβαια, χαρακτηρίστηκε αμετροεπής από τη συνέλευση.

Ο Στέλιος Αλεξανδρόπουλος θεωρούσε ότι με την απόρριψη υποψήφιων μεταπτυχιακών φοιτητών που είχε προτείνει με συστατικές επιτολές, συνεχιζόταν και κορυφωνόταν ένας πόλεμος εναντίον του , ο οποίος είχε ξεκινήσει από τα προηγούμενα χρόνια με στόχο την ακαδημαϊκή του εξόντωση.

“Είναι σαφές”, γράφει στις σημειώσεις του, “ότι από τη στιγμή που ήρθα στο τμήμα, μέχρι σήμερα, υπάρχει με δική σας ευθύνη κ. Πρόεδρε ( απευθύνεται στο πρόεδρο του τμήματος ΠΕ), μια διαρκής πορεία υποβάθμισης της θέσης και του ρόλου μου στο τμήμα, που καταλήγει να θίγει ευθέως την επαγγελματική μου οντότητα. Θυμίζω ότι δεν μετέχω σε επιτροπές, αμφισβητήσατε το επιστημονικό μου αντικείμενο, καταργήσατε την κατεύθυνση των μαθημάτων μου και τώρα με διώκετε. Θεωρώ ότι επιχειρείτε την επιστημονική και επαγγελματική μου εξόντωση και θα αντιδράσω με κάθε νόμιμο και δημοκρατικό τρόπο.»

Σε άλλο σημείο , αναφέρει πως όταν ανέλαβε καθήκοντα το 2002 του ανατέθηκαν τα μαθήματα της τρίτης κατεύθυνσης του τμήματος και όταν επέστρεψε από την άδεια του, «διαπίστωσα μια τάση υποβάθμισης της κατεύθυνσης . ΄Εκανα προτάσεις, απορρίφθηκαν όλες. Δεν έχω δυσκολία να υποστηρίξω ότι η κατεύθυνση δεν υποστηρίχθηκε από αυτούς που τη θέσπισαν, ούτε με πρόσωπα ούτε με αντικείμενα…Χωρίς να προηγηθεί καμιά συζήτηση, άνευ προσχημάτων, προτείνεται η κατάργηση της…”.

Ο εκλιπών καθηγητής, σημειώνει ακόμα «περιστατικά και ενέργειες που αγνοούσε» και τις καταγράφει :Την αλληλογραφία μεταξύ του προέδρου του τμήματος ΠΕ, της αναπληρώτριας του και του αντιπρύτανη κ. Λάβδα με τον πρύτανη. Επίσης , την προκαταρκτική έρευνα που έκανε καθηγητής με κύρος στην πανεπιστημιακή κοινότητα με εντολή του πρύτανη , προκειμένου να δοθεί μια απάντηση στο υπουργείο Παιδείας, όπου ο Σ. Αλεξανδρόπουλος είχε στείλει αναφορά.

«Η δίωξη, γράφει, προκλήθηκε με ενέργειες τριών συναδέλφων μου. Είναι σαφές, ότι δεν μπορώ πλέον να εισέλθω σε επιστημονικό διάλογο με αυτούς που είναι διώκτες μου» σημειώνει ακόμα ο Σ. Αλεξανδρόπουλος.