Στην απόφαση του Αρείου Πάγου γίνεται λεπτομερής αναφορά για τους λόγους βάσει των οποίων πρέπει νʼ απορριφθεί η αναίρεση που άσκησε το Ελληνικό Δημόσιο.

“Το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε την από 3-1-1978 αγωγή του Λιμενικού Ταμείου Ηρακλείου περί αναγνωρίσεώς του ως δικαιούχου χρήσεως και εκμεταλλεύσεως και ιδιαζούσης συγκυριότητας με το Ελληνικό Δημόσιο ακινήτου, που σχηματίστηκε “προ πολλών δεκάδων ετών επί της θαλάσσης και του αιγιαλού εκ τεχνικών προσχώσεων” και δέχθηκε την ανταγωγή των υπό στοιχείο Α αναιρεσιβλήτων, περί αναγνωρίσεως αυτών συγκυρίων του ακινήτου αυτού, με τις ακόλουθες αιτιολογίες: Με τα 5776/1907 και 5805/1908 συμβόλαια του συμβολαιογράφου Ηρακλείου Θεμιστοκλή Παντελίδη, που μεταγράφηκαν νόμιμα, ο Νικόλαος Βερουδάκης αγόρασε ένα ακίνητο που βρισκόταν στη θέση “Τοπ Αλτί” της πόλης του Ηρακλείου έξω από την πύλη Λαζαρέτου, λεπτομερώς περιγραφόμενο. Οι αντενάγοντες και οι δικαιοπάροχοί τους απέκτησαν την κυριότητα ολοκλήρου του ακινήτου αυτού με τον αναφερόμενο στην απόφαση παράγωγο τρόπο (αγορά, κληρονομία και ανταλλαγή), αλλά και με τακτική και έκτακτη χρησικτησία, αφού νεμήθηκαν αυτό οι ίδιοι και οι δικαιοπάροχοί τους από το 1907 και 1908 και τουλάχιστον από το 1952, για το ανταλλαγέν τμήμα, ασκούντες τις λεπτομερώς αναφερόμενες πράξεις νομής, μέχρι το έτος 1966, που το ενάγον Λιμενικό Ταμείο κατέλαβε τμήμα, εμβαδού 1.968,80 τ.μ. Ο ισχυρισμός των αντεναγομένων ότι όλο το ακίνητο μέχρι την κατασκευή των λιμενικών έργων στο λιμάνι Ηρακλείου κατά τα έτη 1920 μέχρι 1934 ήταν θάλασσα και αιγιαλός, σχηματίστηκε δε από προσχώσεις και επιχωματώσεις των τεχνικών έργων, δεν αποδείχθηκε. Αντίθετα αποδείχθηκε, χωρίς αμφιβολία, ότι η ακτογραμμή απέχει από τη βόρεια γωνία της Σαμπιονέρας πάνω από 80 μέτρα, ενώ το μέγιστο πλην σύνηθες κύμα της θάλασσας από την ακτογραμμή σύμφωνα με το βάθος της θάλασσας , τη διαμόρφωση του εδάφους μετά την ακτογραμμή και την ένταση των ανέμων, έφτανε τα 10,45 μέτρα. Το επίδικο ακίνητο υπήρχε και πριν την εκτέλεση των λιμενικών έργων, η δε ακτογραμμή απέχει από τείχος της πόλης που συνορεύει 90-100 μέτρα. Η αρχική ιδιοκτησία των αντεναγόντων αποτελείτο από περιβόλι κηπευτικών και αγρό, το περιβόλι στη βόρεια πλευρά χωριζόταν από τον αγρό με καλαμώνα στο ύψος και ανατολικά του τείχους, ο δε αγρός μέσα στον οποίο υπήρχαν δύο γήλοφοι, ύψους 5 και 7 μέτρων περίπου, καλλιεργείτο με δημητριακά, μετά δε την μεταβίβαση στο Ελληνικό Δημόσιο τμήματος του όλοι ακινήτου, που αποτελούσε τμήμα του περιβολιού και την ανταλλαγή που μεσολάβησε υπέρ των αντεναγόντων Αγροτικής Τράπεζας, η ιδιοκτησία αυτών εκτείνεται βορειότερα της βορειοανατολικής γωνίας της Σαμπιονέρας.

Με τις αιτιολογίες αυτές, με τις οποίες το Εφετείο απέρριψε την ένδικη αγωγή των αναιρεσειόντων, δεν στέρησε την προσβαλλόμενη απόφασή του από νόμιμη βάσιμη, διότι από το αιτιολογικό της αποφάσεως προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που στηρίζουν το διατακτικό της απόφασης και τα οποία, σύμφωνα με τις παραπάνω διατάξεις, είναι αναγκαία για το χαρακτηρισμό των επιδίκων ακινήτων ως τμημάτων του παλαιού αιγιαλού και συνακόλουθα ως ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου, το δε από τις αποδείξεις πόρισμα εκτίθεται σαφώς”.