Οι δικαστικές αποφάσεις στηρίζονται σε μαρτυρίες και συγκεκριμένες πραγματογνωμοσύνες, όπως αυτή του κ. Β. Βρέζα σημερινού προϊσταμένου της Πολεοδομίας της Νομαρχίας.

Όπως αναφέρεται “με αποφάσεις του Ειρηνοδικείου Ηρακλείου που αναγνώρισε νομείς τους αιτούντες μεταξύ των οποίων ήταν και ο εκ των δικαιοπαρόχων των αντεναγόντων Κ. Βερουδάκης.

Και από τις αποφάσεις αυτές προκύπτει ότι βόρεια της Σαμπιονέρας υπήρχαν ακίνητα ιδιωτών σε αντίθεση με τα υποστηριζόμενα από τους μάρτυρες του Ελληνικού Δημοσίου και του Λιμενικού Ταμείου Ηρακλείου.

Οι παραπάνω διαπιστώσεις συμφωνούν και περιέχονται στην πραγματογνωμοσύνη του Βασ. Βρέζα και στηρίζονται στα αντικειμενικά στοιχεία που αναφέρθηκαν ως προς την υπάρχουσα τουλάχιστον μέχρι το 1936 κατάσταση βόρεια της Σαμπιονέρα. Έτσι αφού προκύπτει η ύπαρξη εδάφους σε απόσταση τουλάχιστον 80 μέτρα από τη βόρεια γωνία της Σαμπιονέρα απομένει το ζήτημα ως προς πόση απόσταση από αυτή έφτανε το μέγιστο πλην σύνηθες κύμα της θάλασσας από το οποίο κατά τα προαναφερθέντα θα προκύψει μέχρι που έφθανε ο αιγιαλός και η τυχόν ιδιότητα του επιδίκου ως παλαιού γιαλού.

Η απόσταση που έφτανε το κύμα αυτό από την ακτογραμμή προκύπτει από την ανάλυση των σχετικών στοιχείων της περιοχής, ήτοι βάθος θάλασσας, διαμόρφωση του εδάφους μετά την ακτογραμμή και ένταση ανέμων που φυσούν συνήθως στην περιοχή σε 10,45 μέτρα, όπως αναφέρει στην πραγματογνωμοσύνη του ο Βασ. Βρέζας και ο Εμμ. Αλεξάκης στην τεχνική του έκθεση.

Για το ίδιο ζήτημα ασχολήθηκε ο πραγματογνώμονας Δ. Μανόπωλης στην προαναφερόμενη πραγματογνωμοσύνη του καθώς και το ΙΓΜΕ στην μελέτη που προαναφέρθηκε, οι οποίοι για την διαπίστωση του αν το επίδικο ήταν παλαιός γιαλός έκαναν γεωτρήσεις σʼ αυτό για την εξακρίβωση της υφής του εδάφους”.