Τέλος Ιουλίου ,αρχές Αυγούστου με το νέο ημερολόγιο, του 1920. Οι φήμες ότι ο Βενιζέλος είναι νεκρός κυκλοφορούν στην Αθήνα. Το απόγευμα της επομένης, ο βουλευτής και μακεδονολάτρης Ίων Δραγούμης, που πήγαινε από το σπίτι της αγαπημένης του Μαρίκας Κοτοπούλη στην Κηφισιά στα γραφεία του περιοδικού του «Πολιτική Επιθεώρηση», συλλαμβάνεται από τα βενιζελικά τάγματα Χωροφυλακής του Γύπαρη και εκτελείται. Η πολιτική δολοφονία του σοκάρει τον πολιτικό κόσμο και στερεί την Ελλάδα ένα λαμπρό υποψήφιο αρχηγό του Έθνους.

Η δολοφονία του Δραγούμη ήταν μία από τις πιο μαύρες σελίδες του βενιζελισμού. Κι έγινε την χειρότερη στιγμή. Την ώρα που ο Βενιζέλος και οι οπαδοί του έπρεπε να βρίσκονται στην επίθεση λόγω της δολοφονικής απόπειρας στο Παρίσι πέρασαν σε…άμυνα επειδή το τάγμα του Γύπαρη αποφάσισε να συλλάβει και να εκτελέσει τον Ίωνα Δραγούμη. Αντιβενιζελικός μεν, χαμηλών τόνων δε και χωρίς από ό,τι προέκυψε να έχει σχέση με τη συνωμοσία κατά του Βενιζέλου. Και ο ίδιος ο Βενιζέλος πόνεσε πολύ με αυτή τη δολοφονία. Έστειλε και τηλεγράφημα στους οικείους του, αλλά εκείνοι δεν του απάντησαν ποτέ. Τον θεώρησαν υπευθυνο για την δολοφονία αν και ο ίδιος ήταν ακόμη στο νοσοκομείο…

Ο Ιων Δραγούμης που γεννήθηκε στην Αθήνα το 1878 κρατούσε από εξαιρετική γενιά. Ηταν γιος του βουλευτή και υπουργού Εξωτερικών της κυβέρνησης Χαριλάου Τρικούπη, Στέφανου Δραγούμη και αδελφός του μετέπειτα πολιτικού Φίλιππου Δραγούμη (1890-1980). Σπούδασε Nομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και από το 1899 ακολούθησε τον διπλωματικό κλάδο στο Υπουργείο Εξωτερικών. Το 1897 κατατάχτηκε εθελοντής στο μέτωπο του ελληνοτουρκικού πολέμου . Η αδελφή του Ναταλία παντρεύτηκε τον Παύλο Μελά βασικό συνεργάτη του Δραγούμη στον "Μακεδονικό αγώνα" .

Συνδέθηκε ερωτικά με την Πηνελόπη Δέλτα . Το 1902 τοποθετήθηκε με δική του αίτηση υποπρόξενος στο Προξενείο Μοναστηρίου. Στην συνέχεια υπηρέτησε ως πρόξενος στις Σέρρες (1903), τον Πύργο Βουλγαρίας στην Φιλιππούπολη (1904), την Αλεξάνδρεια και το Δεδεαγάτς (Αλεξανδρούπολη) . Το 1907 τοποθετήθηκε στην πρεσβεία Κωνσταντινούπολης.

Το 1909 υπηρέτησε διαδοχικά στις πρεσβείες της Ρώμης και Λονδίνου. Πραγματοποίησε περιοδεία σε πρεσβείες και προξενεία στα Βαλκάνια. Το 1911 επανατοποθετήθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών. Κατά την διάρκεια του πρώτου Βαλκανικού πολέμου παρακολούθησε την κατάληψη της Θεσσαλονίκης ως σύμβουλος του διαδόχου Κωνσταντίνου .Στην συνέχεια υπηρέτησε στο Υπουργείο Εξωτερικών υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο, με τον οποίο άρχισε να διαφωνεί. Το 1914 με την έκρηξη του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, διορίσθηκε επιτετραμμένος στη Βιέννη και το Βερολίνο.

Το 1915 παραιτήθηκε από το διπλωματικό Σώμα και εκλέχτηκε ανεξάρτητος βουλευτής στον νομό Φλώρινας. Αρχισε να κατηγορεί τον βασιλιά Κωσταντίνο για την πολιτική στο χώρο της Μακεδονίας, που οδήγησε στην παράδοση των ανατολικών περιοχών στους Βούλγαρους, συγχρόνως όμως αντιτάχτηκε και στην πολιτική του Βενιζέλου που οδήγησε στην έξωση του Κωνσταντίνου. Το ίδιο έτος (1915) εξορίσθηκε στην Κορσική όπου συνήψε ερωτικές σχέσεις με την γνωστή αριστοκράτισσα Τερέζα Δαλαμά.

Η επίσημη δικαιολογία για την εξορία του Δραγούμη είναι για τα...φιλογερμανικά δήθεν αισθήματά του. Όμως ένα χρόνο πριν, όταν κατελήφθη από Γερμανοβουλγάρους το οχυρό Ρούπελ, τον Μάιο του 1916, στην συζήτηση που έγινε στην Βουλή, ο Ίων Δραγούμης υπήρξε καταπέλτης κατά των Γερμανών σε μια αξέχαστη αγόρευση, γεμάτη από αγνά πατριωτικά αισθήματα. Άλλωστε ο Ιων ήταν εκείνος που από την θέση του ως πρέσβης μας στην Πετρούπολη, υποστήριξε την έξοδο της Ελλάδας από την ουδετερότητα στο πλευρό της Αντάντ, αλλά με συμφωνίες και συμβάσεις -και όχι με πλιάτσικο, επεμβάσεις , αυθαιρεσία και προχειρότητα -που θα καθόριζαν σαφέστατα τα ανταλλάγματα που θα έπαιρνε η Ελλάδα και θα παρείχαν σαφείς και γερές εγγυήσεις ότι θα τα κρατούσε κιόλας. Αν χρησιμοποιούνταν ο νομικός και πολιτικός τρόπος του Δραγούμη, ίσως η Ελλάδα δεν αντιμετώπιζε τον όλεθρο και τη "συμμαχική" ενίσχυση του Κεμάλ.