Η κηροσκωρίνη δεν χρησιμοποιείται πλέον από τους μελισσοκόμους του νησιού καθώς από διετίας έχουν παρθεί όλα τα μέτρα για την οριστική εξαφάνιση του παραδιχλωροβενζολίου από το κρητικό μέλι. Αυτά διαβεβαιώνει με χθεσινή ανακοίνωσή του το Μελισσοκομικό Κέντρο Κρήτης.
Συγκεκριμένα το Μελισσοκομικό Κέντρο Κρήτης αναφέρει:
“Το παραδιχλωροβενζόλιο χρησιμοποιούνταν επί πέντε δεκαετίες στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως στην αποθήκευση των κηρηθρών κατά τον τρόπο που η ναφθαλίνη χρησιμοποιείται στην αποθήκευση των ρούχων, δηλαδή για να κρατάει μακριά τον κηρόσκωρο (Gallenia mellonela, Achroia grisella, είδη πεταλούδας) που τις καταστρέφει. Αυτό επουδενί δεν σημαίνει όπως από παρανόηση γράφτηκε σε εφημερίδα του Ηρακλείου ότι το παραδιχλωροβενζόλιο είναι η ναφθαλίνη! Η ναφθαλίνη είναι αποδεδειγμένα καρκινογόνος και ουδέποτε χρησιμοποιήθηκε στην Ελλάδα κατά του κηροσκώρου. Αντίθετα σε τρίτες χώρες χρησιμοποιείται γι’ αυτό το σκοπό και σε εισαγόμενα μέλια έχει ανιχνευθεί κατ’ επανάληψη”.
Σχολιάζοντας το θέμα ο γραμματέας του Μελισσοκομικού Συνεταιρισμού Ηρακλείου κ. Πολύδωρος Μαρούσης (ο οποίος χθες είχε πει στην “Π” ότι η ουσία που χρησιμοποιούσαν οι μελισσοκόμοι ήταν ναφθαλίνη) τόνισε ότι ο όρος “ναφθαλίνη” χρησιμοποιείτο από τους μελισσοκόμους. “Και οι δυο ουσίες απωθούν τις πεταλούδες από το κερί” σχολίασε ο ίδιος.
Στην ανακοίνωση του το Μελισσοκομικό Κέντρο Κρήτης τονίζει:
“Όσον αφορά την τοξικότητα του παραδιχλωροβενζολίου, ο κ. Θρασυβούλου, καθηγητής Μελισσοκομίας ΑΠΘ, σε πρόσφατη συνέντευξή του δήλωσε ότι ένα παιδί 30 κιλών θα πρέπει να φάει 58 κιλά μελιού που περιέχει 40 ppb παραδιχλωροβενζόλιο (10 ppb είναι το όριο που έθεσε στις 16-3-05 η Ε.Ε.) για να πάρει την ημερήσια δόση που είναι ανεκτή για τον άνθρωπο.
Γεγονός είναι ότι στις ΗΠΑ χρησιμοποιούνταν στην απόσμηση του πόσιμου νερού από τη δεκαετία του ’50 (με όριο τα 75 mgr/lit) κι ότι πιθανότατα κινδυνεύουμε από την εισπνοή ορισμένων αποσμητικών χώρου που περιέχουν κυρίως παραδιχλωροβενζόλιο και όχι από τις τρεις κουταλιές ακόμα και βεβαρυμένου μελιού που θα φάμε τη μέρα οι πιο φανατικοί καταναλωτές του! Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι το θέλουμε στο μέλι, το αναφέρουμε ώστε να μην πανικοβληθούν οι καταναλωτές που έτρωγαν μέλι και πριν το 2003. Γιατί το 2003;
Μόλις το φθινόπωρο του 2003 οι μελισσοκόμοι πρώτη φορά ενημερώθηκαν ότι η ουσία που χρησιμοποιούσαν είχε πιθανή καρκινογόνο δράση και άρα το μέλι τους - αυτό που έτρωγαν και οι ίδιοι και έδιναν στα παιδιά και τα εγγόνια τους - είχε πρόβλημα
Πριν ακόμα ξεσπάσει οποιαδήποτε συζήτηση (είχαμε και τότε ένα μίνι διατροφικό σκάνδαλο, δημοσιεύματα στον Τύπο, ανακοίνωση του ΕΦΕΤ κλπ.) το Μελισσοκομικό Κέντρο Κρήτης κατά το πρώτο φθινόπωρο λειτουργίας του και μόλις αντιλήφθηκε ότι ένα ποσοστό των Κρητών μελισσοκόμων έκανε χρήση παραδιχλωροβενζολίου, εξέδωσε ενημερωτικό φυλλάδιο (19-9-03) που διανεμήθηκε στο Ηράκλειο και απεστάλη στους μελισσοκομικούς φορείς και των άλλων νομών της Κρήτης και προώθησε εναλλακτικές μεθόδους καταπολέμησης του κηρόσκωρου.
Αλλά και το φετινό φθινόπωρο επανήλθαμε με νέα ενημερωτικά φυλλάδια που προειδοποιούν και παλι για τις επιπτώσεις στη δημόσια υγεία και στην ποιότητα του μελιού από τη χρήση κηροσκωρίνης (παραδιχλωροβενζολίου) και τις τυχόν κυρώσεις που θα υποστεί ο παραγωγός και αναφέρουν λεπτομερώς τους ασφαλείς τρόπους καταπολέμησης του κηρόσκωρου.
Εκτός των δικών μας ενεργειών από το φθινόπωρο του 2003 έγιναν ανακοινώσεις στον Τύπο από τους κ.κ. καθηγητές Παν/μίου Θρασυβούλου και Χαριζάνη και από τον ΕΦΕΤ, γράφτηκαν άρθρα στα μελισσοκομικά περιοδικά, εκδόθηκε εγκύκλιος από το τότε ΥΠΓΕ η οποία και προωθήθηκε στις Δ/νσεις Αγροτικής Ανάπτυξης και Κτηνιατρικής των Νομαρχιακών Αυτ/σεων και εν τέλει ενημερώθηκαν οι μελισσοκόμοι με δέκα διαφορετικούς τρόπους ότι όχι μόνο πρέπει να σταματήσει η χρήση της κηροσκωρίνης (παραδιχλωροβενζολίου) αλλά και να αντικατασταθούν όλες οι κηρήθρες που είχαν έρθει σε επαφή μ’ αυτό.
Στο βαθμό που γνωρίζουμε καθώς ερχόμαστε σε καθημερινή επαφή με τους Κρήτες μελισσοκομους και η κηροσκωρίνη δεν χρησιμοποιείται πλέον και οι κηρήθρες έχουν στη συντριπτική τους πλειοψηφία αποσυρθεί. Επομένως αυτή τη στιγμή είναι αδικαιολόγητη η προσπάθεια να πανικοβάλλουμε τον καταναλωτή εφόσον από διετίας έχουν ήδη παρθεί όλα τα μέτρα για την οριστική εξαφάνιση του παραδιχλωροβενζολίου από το κρητικό μέλι.
Ο ανυποψίαστος καταναλωτής ακούει δυσπρόφερτα χημικά ονόματα και νούμερα χωρίς κανείς να μπαίνει στον κόπο να του εξηγήσει τη σημασία τους. Δελτίο ειδήσεων αθηναϊκού καναλιού ανέφερε το νούμερο 34,04 ng/gr για το κρητικό μέλι.

