Στις 26-27 Νοεμβρίου 2004, στη μακρινή Ουαγκαντούγκου, πρωτεύουσα της Μπουρκίνα Φάζο, κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης των εκπροσώπων των χωρών μελών του Διεθνούς Οργανισμού Γαλλοφωνίας, η Ελλάδα έγινε δεκτή ως μέλος αυτής της τόσο σημαντικής διεθνούς πολιτιστικής και πολυπολιτισμικής οικογένειας.

Λίγες μέρες αργότερα, στις 2 Δεκεμβρίου 2004, στην Αθήνα, πραγματοποιήθηκε η Γενική Συνέλευση της Γαλλοφωνίας, η οποία πλαισιώθηκε από διάφορα φόρουμ, (ευνοϊκοί χώροι διαλόγου, ανταλλαγής απόψεων και συνεργασιών) για θέματα όπως η πανεπιστημιακή και επιστημονική συνεργασία, οι επιχειρήσεις, νεολαία & αθλητισμός, ΜΜΕ, πολιτιστική πολιτική και βιομηχανία, ενώ στο περιθώριο αυτής της διοργάνωσης έλαβε χώρα το 5ο Πανελλήνιο Συνέδριο Καθηγητών Γαλλικής Γλώσσας.

Αυτές οι δραστηριότητες που διήρκεσαν 4 μέρες και κύλησαν μέσα σε κλίμα ενθουσιασμού, χαράς και δημιουργίας ήταν το καλωσόρισμα της Ελλάδας στη μεγάλη οικογένεια της Γαλλοφωνίας. Η συμμετοχή της χώρας μας σε αυτήν την οργάνωση συνεπάγεται, όχι μόνο την αρμονική και γόνιμη συνεργασία της με τα υπόλοιπα μέλη σε ποικίλους τομείς, αλλά και την αμοιβαία πολιτική υποστήριξη σε μεγάλους Διεθνείς Οργανισμούς.

Μια συμμετοχή η οποία ως βασικό στόχο θέτει την υποστήριξη της Γαλλοφωνίας και κατά συνέπεια της Γαλλικής κουλτούρας έναντι της παντοδυναμίας της μιας και μοναδικής γλώσσας και κουλτούρας που τείνει να επικρατήσει σήμερα.

Η συμμετοχή της Ελλάδας στον ΔΟΓ, σημαίνει υποστήριξη της διαφορετικότητας, της ποιότητας έναντι της ποσότητας, υποστήριξη των πολλαπλών θεωρήσεων του κόσμου, αλλά και υποστήριξη της ελληνικής γλώσσας και πολιτισμού. Αντίθετα με το τι πιστεύει ο πολύς κόσμος, οι πολλές γλώσσες δεν σημαίνουν αναγκαστικά και σύγχυση αλλά αντίθετα φανερώνουν πλούτο σκέψης και συμβάλλουν στη ευρύτερη εμβίωση του πολιτιστικού γίγνεσθαι, ενώ αντίθετα η μια και μόνη γλώσσα ενώ φαινομενικά οδηγεί στην καλύτερη επικοινωνία, στην ουσία οδηγεί στη μια και μόνη σκέψη.