
Της Αντωνίας Κουτσάκη
Όταν ήταν μικρός ο πατέρας του, τού έλεγε ότι από το τηλέφωνο μπορεί κανείς να μιλήσει με ανθρώπους από άλλες εποχές. Αυτό το περίεργο παιγνίδι με τον χρόνο δεν έτρεφε απλώς τη φαντασία ενός παιδιού αλλά και το παρόν ενός σημαντικού συγγραφέα που δημιουργεί άκρως ενδιαφέροντα μυθιστορήματα με πρόσωπα και ήρωες που συναντούν τη μεγάλη Ιστορία.
Ο Κρητικός συγγραφέας, με καταγωγή από την Άρβη, Δημήτρης Στεφανάκης στο καινούριο του βιβλίο, κρατά το παιγνίδι του πατέρα του και γράφει για “Ευτυχισμένες οικογένειες”, ένα έπος που χτίζεται σε τρεις γενιές κι αποκαλύπτει τα μελανά σημεία μιας οικογένειας, τα μικρά και μεγάλα εγκλήματα των ανθρώπων μέσα από την κλειδαρότρυπα του χρόνου και της Ιστορίας.
Διαμέσου της αφηγήτριάς του επιχειρεί ένα ταξίδι στον χρόνο αλλά και στον χώρο μεταπηδώντας από την Αθήνα της δεκαετίας του ʼ30 και της Κατοχής στην Αθήνα του σήμερα, κι από το Κάιρο του πολέμου στα πρώτα μεσοπολεμικά χρόνια στη νότια Αγγλία.
Ο ήρωάς του συντηρεί δύο σπίτια, δύο γυναίκες, δύο παιδιά, αλλά έχει ως μότο του ότι «Οι ευτυχισμένες οικογένειες δεν έχουν μυστικά, αλλιώς δεν είναι ευτυχισμένες». Όμως “Ποιος κατάφερε να ζήσει αντικρίζοντας μόνο καθαρή αλήθεια; Κανείς!”, λέει μιλώντας στην ʽʼΠʼ” ο Δημήτρης Στεφανάκης.
“Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο μιας οικογένειας υπεράνω υποψίας, συνάντησα χαρακτήρες που μου χάρισαν μια συναρπαστική υπόθεση”, τονίζει για τη γέννηση αυτού του μιθυστορήματος, το οποίο φωτίζει και κάποια εξοργιστικά σκάνδαλα που η επίσημη Ιστορία αποκρύπτει συστηματικά.
Για τις “Ευτυχισμένες οικογένειες“ ο συγγραφέας έκανε τη δική του κοπιώδη έρευνα αφού όπως λέει χαρακτηριστικά: ʽʼΚάποια σημεία του είναι τοποθετημένα στις εσοχές του χρόνου κι εκεί, είναι αλήθεια, πως έπρεπε να σκάψω πολύ βαθιά για να βρω τη φλέβα του χρυσού και της αλήθειας”. Από τα πρώτα του κιόλας βήματα ο Δημήτρης Στεφανάκης βλέπει πάντα δίπλα στο όνομά του το επίθετο πολυβραβευμένος.
Για τον ίδιο πάντως αυτό δεν σημαίνει και πολλά πραγματα. “Θα μου άρεσε, για παράδειγμα, να με χαρακτηρίζουν αμετανόητο πειραματιστή”, τονίζει ενώ όταν του αναφέρεις ότι η Γαλλία τον αναγόρευσε Ιππότη των Γραμμάτων και των Τεχνών αλλά το ελληνικό κράτος επιβεβαιώνει τη ρήση περί προφήτη αναφέρει ότι αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Γιατί όπως λέει χαρακτηριστικά ʼ “στο σημείο που βρίσκομαι αυτή τη στιγμή η καθολική αναγνώριση θα με έβλαπτε”. Ολόκληρη η συνεντευξη του Δημήτρη Στεφανάκη στην “Π” είναι η ακόλουθη:

