«Προσπάθησα να καλύψω και να περιγράψω το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα στην Κρήτη, με ό,τι στοιχεία κατάφερα να βρω. Έτσι τα τρία βιβλία κάνουν ένα ιστορικό ταξίδι, έναν κύκλο, γύρω από όλες τις πόλεις του νησιού, τα κάστρα, τα φρούρια και τις συνθήκες που βίωναν οι κάτοικοι. Η τριλογία μπαίνει στα παλάτια των κατακτητών, μα και στα αχυρόσπιτα των κατοίκων της υπαίθρου, στους εξευγενισμένους άρχοντες μα και στους σκλάβους και δουλοπάροικους, ακολουθεί τις πειρατικές εφορμήσεις και καταλήγει γονυπετής σε μοναστήρια, που με φόβο Θεού και ανθρώπων, προσπαθούσαν να αποτελέσουν τα φυτώρια και τα απάγκια της πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς των κατοίκων.
Ομολογουμένως ήταν δύσκολο τούτο το ταξίδι, γιατί οι συνθήκες και τα γεγονότα που περιγράφω δεν είναι ούτε όμορφα ούτε εύκολα. Κατακτητής σημαίνει εξουσία, κατοχή σημαίνει καταπίεση.
Εκείνη επίσης την περίοδο, συνέβησαν και πολλά άλλα γεγονότα που ταλάνισαν το νησί. Σεισμοί, σιτοδείες, λοιμώδεις νόσοι, κουρσάροι, πειρατές, επαναστάσεις και θρησκευτική ασφυξία.
Αποτελεί ένα θαύμα ότι ο λαός της Κρήτης, μετά από την οθωμανική κατοχή που ακολούθησε την ενετική, μπόρεσε να διατηρήσει την ταυτότητα, την γλώσσα, τις συνήθειες, την μουσική, την πίστη, τα ήθη και τα έθιμα του».
