
«Δεν πάει άλλο» βροντοφωνάζουν ελαιοπαραγωγοί από δεκαοχτώ συνολικά συνεταιρισμούς της Ένωσης Πεζών, οι οποίοι ζητούν να επιστραφεί άμεσα η εισφορά δακοκτονίας που παρακρατήθηκε φέτος. Οι ελαιοπαραγωγοί τονίζουν πως έχουν φθάσει στο μη περαιτέρω, ενώ επιρρίπτουν σημαντικές ευθύνες για την φετινή δραματική κατάσταση στο κράτος και τις αρμόδιες υπηρεσίες. Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά, παρά τις αναφορές και τις επισημάνσεις τους, η κρατική αναποτελεσματικότητα τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο συνεχίζεται, με την παραγωγή του ελαιόλαδου να φθίνει ολοένα και περισσότερο. Βασικές αιτίες του φετινού προβλήματος είναι τρεις. Κατʼ αρχάς η ακαρπία ως συνέπεια των ακραίων καιρικών φαινομένων. Κατά δεύτερον η ξηρασία με συνέπεια την οριακή κατάσταση επιβίωσης των ελαιόδεντρων, καθώς και την πλήρη καταστροφή της παραγωγής και αποφύλλωση των δέντρων σε πολλές περιπτώσεις. Κατά τρίτον, η προσβολή του δάκου σε όλα ελαιόδεντρα που είχαν παραγωγή και δυνατότητα άρδευσης.
Όπως υποστηρίζουν οι ελαιοπαραγωγοί του νομού Ηρακλείου, ο πρώτος παράγοντας είναι εκτός πλαισίου παρέμβασης, όμως οι άλλοι δύο είναι παράγοντες στους οποίους θα μπορούσε και θα έπρεπε να έχει παρέμβει η πολιτεία εδώ και χρόνια. Παρόλα αυτά, οι υπηρεσίες παραμένουν αναποτελεσματικές και η πρόθεση για αναβάθμιση είναι ανύπαρκτη.
Οι παραγωγοί τονίζουν πως η πολιτεία θα μπορούσε να έχει αντιμετωπίσει τα προβλήματα ξηρασίας με έργα υποδομής, όπως φράγματα, γεωτρήσεις και σύγχρονα συστήματα άρδευσης. Ταυτόχρονα υποστηρίζει πως ο δάκος δεν θα αποτελούσε πρόβλημα για την παραγωγή, εφόσον υπήρχε αποτελεσματική αντιμετώπιση των δακοπροσβολών από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας με σωστό κι οργανωμένο τρόπο κι όχι με «γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και χρόνια δομημένα συμφέροντα και καταστάσεις».
«Δεν είναι δυνατό να συνεχίζει τη σημερινή εποχή η ζημιά από το δάκο να αγγίζει και να ξεπερνά το 40% της παραγωγής με αντίκτυπο για τον παραγωγό την εξανέμιση πιθανού περιθωρίου κέρδους που θα άφηνε η καλλιέργεια» αναφέρεται μεταξύ άλλων σε σχετική ανακοίνωση που υπογράφουν οι συνεταιρισμοί της Ένωσης Πεζών, οι οποίοι και υποστηρίζουν πως εξαιτίας της κρατικής ατολμίας κι εξυπηρέτησης συμφερόντων, μια περιοχή που έχει δυνατότητα παραγωγής περίπου 5.000 τόνους, τελικά να μην παράγει ούτε 2.000.
Όπως υποστηρίζουν τα μέλη των συνεταιρισμών, υπάρχει εκτός από ποσοτική και ποιοτική διάσταση της ζημιάς, αφού, ενώ τα ελαιουργεία έχουν εκσυγχρονιστεί για παραγωγή ποιοτικού λαδιού κατηγορίας εξτρίσιμου, οι παραγωγοί δεν μπορούν να παράξουν ούτε καν εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο.

