Κατακεραύνωσε τους δυο βασικούς πρωταγωνιστές στην υπόθεση της δολοφονίας και του τεμαχισμού της 4χρονης Άννυ το Πάσχα του 2015, η εισαγγελέας του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Μαρία Δημητριάδου.

«Νηφάλιοι, με παγερή σκέψη σχεδίασαν πώς θα εξαφανίσουν την Άννυ από προσώπου γης. Από κοινού το σχεδίασαν και το εκτέλεσαν. Τη Μ. Παρασκευή ξεκίνησε η διαδικασία τεμαχισμού του παιδιού. Ο Σάββας έκοβε και ο Νικολάι πετούσε τα κομμάτια συμβουλεύοντάς τον πως θα ολοκληρώσει τη διαδικασία», είπε η εισαγγελέας ζητώντας την ενοχή του πατέρα της μικρής Στάνισλαβ Μπαρκατζίεβ ή Σάββα και του φίλου του Ναζίφ Αχμέντοβ γνωστού ως Νικολάι που κάθονταν ατάραχοι στο εδώλιο.

Η εισαγγελέας εισηγήθηκε την απαλλαγή της μητέρα της μικρής, Δημητρίνας Μπορίσοβα, για την κατηγορία της έκθεσης ανηλίκου σε κίνδυνο σε βαθμό κακουργήματος. «Θα μπορούσε κανείς να πει πολλά για τον τρόπο ζωής της ή ότι δεν ήταν τέλεια μητέρα αλλά το γεγονός ήταν πως άφησε το παιδί με τον βιολογικό του πατέρα ο οποίος ουδέποτε υπήρξε βίαιος». Η εισαγγελέας ζήτησε μόνο να κηρυχθεί η γυναίκα ενοχή για το πλημμέλημα της ψευδορκίας.

Για την εισαγγελέα, που χαρακτήρισε το τέλος της Άννυ «τραγικότερο και από αυτό της Ιφιγένειας», είναι ξεκάθαρο πως στόχος του τεμαχισμού της μικρής ήταν «η εξαφάνιση του τρόπου που πέθανε η Άννυ». «Ο λόγος που το σπίτι έγινε σφαγείο είναι για να αποκρυβείπώς πέθανε η Άννυ» είπε χαρακτηριστικά.

Τα τελευταία 24ωρα

Στην αγόρευσή της η εισαγγελέας περιέγραψε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες η Άννυ ήρθε στην Ελλάδα από τη Βουλγαρία όπου διέμενε με τους παππούδες της. Αναφέρθηκε στη φυγή της μητέρας στη Γερμανία και επιχείρησε να συνθέσει τα κομμάτια του παζλ των τελευταίων μοιραίων ημερών.

«Τα ξημερώματα της Μ. Τετάρτης εθεάθη για τελευταίο φορά ζωντανό το παιδί. Τη Μ. Παρασκευή ο Σάββας πήγε στο μίνι μάρκετ και αγόρασε καθαριστικά και τις επόμενες ημέρες πούλησε τα παιχνίδια του παιδιού. Όταν επέστρεψε η Δημητρίνα τής είπε πως το παιδί έφυγε (...) Οι αντιφάσεις στις οποίες έπεσε έδειξαν πως η ιστορία ήταν ψεύτικη. Η δήλωση εξαφάνισης έγινε από τη τημέρα της Άννυ την οποία, όπως είπε η εισαγγελέας, ο Σάββας προσπάθησε να πείσει να πει ψέματα για να μπορέσει να ξεφύγει αλλά η ύπαρξη του αίματος της μικρής στο σπίτι της Μιχαήλ Βόδα τον υποχρέωσε να ομολογήσει πως τεμάχισε το παιδί το οποίο προηγουμένως είχε πεθάνει, όπως είπε, από παθολογικά αιτία. Η μοίρα έμελλε στην Άννυ, ούτε καν 4 ετών, 3,5 ετών δεν ήταν, να έχει αυτό το τραγικό τέλος, τραγικότερο και από αυτό της Ιφιγένειας, να σφαγιαστεί από τον ίδιο της τον πατέρα.

Έχω σημειώσει τη φράση τη γιαγιάς που ήταν η πρώτη μάρτυρας στο δικαστήριο. Δακρυσμένη είπε εδώ μπροστά μας: “δεν υπάρχει ούτε ένα μνήμα να την κλάψουμε”.

Η εισαγγελέας με την αγόρευσή της δέχεται πως δολοφόνησαν την Άννυ για λόγο που μόνο εκείνοι ξέρουν και εξακολουθεί να παραμένει ακόμη και τώρα άγνωστος στο δικαστήριο.

Για αυτό και η εισαγγελέας στην αγόρευσή της αναρωτήθηκε: «Πώς βρέθηκε το αίμα στο μαξιλάρι, στο στρώμα, στην κουβέρτα;

Αν είχε πεθάνει από παθολογικά αιτία τι οδήγησε στον τεμαχισμό; Δηλαδή έπρεπε να απομακρυνθεί το πτώμα από το σπίτι. Μόνο αυτός ο τρόπος υπήρχε, μόνο να πετσοκόψει σε μικρά κομμάτια το παιδί του και να το πετάξει. Παγκόσμια πρωτοτυπία... Ο τεμαχισμός, λένε οι ειδικοί, είναι μια ένδειξη οργής, πάθους, μίσους, ζήλιας, εκδικητικότητας, έχει συναισθηματικό υπόβαθρο. Στα ελληνικά χρόνια θυμάμαι μόνο την περίπτωση Φρατζή.

Το ενδεχόμενο να είχε ψυχική διαταραχή το απέκλεισαν οι γιατροί. Ούτε όμως και αισθήματα είχε. Δεν μπορούσε να βάλει το παιδί σε μια βαλίτσα, σε μια κουβέρτα, σε ένα χαλί; Το σχέδιο εκτελέστηκε με μεθοδικότητα, ψυχρά και μηχανικά χωρίς ίχνος συναισθήματος. Γιατί στόχο είχε την εξαφάνιση του τρόπου που πέθανε η Άννυ. Έπρεπε να τεμαχιστεί για να μην αποκαλυφθεί το τρόπος. Είναι δυνατόν να πιστέψουμε πως πετσόκοβε το παιδί, το έβραζε για τρεις μέρες και ξόδεψε άλλες τόσες ημέρες για να καθαρίσει και προτίμησε να μην το πετάξει ή να το θάψει. Είναι δυνατόν να πιστέψει το δικαστήριο πως πέθανε από παθολογικά αιτία, ότι δεν ξύπνησε ποτέ; Το βρήκε ξαφνική αρρώστια η οποία προκάλεσε το θάνατο. Και το παιδί δεν είχε διαμαρτυρηθεί καθόλου. Τούτος κοιμόταν δίπλα του, δεν κατάλαβε τίποτα; Και σε τι να μην μπλέξει και δεν ειδοποίησε την αστυνομία; Μα σε αυτή την περίπτωση η έρευνα θα πιστοποιούσε πως το παιδί πέθανε χωρίς δικό του λάθος. Ο λόγος που μετατράπηκε το σπίτι σε σφαγείο είναι για να προκύψει πώς πέθανε η Άννυ. Ήταν και οι τρεις τους μέσα στο σπίτι. Ο Σάββας, ο Νικολάι και η Άννυ...»

Η δίκη συνεχίζεται με τις αγορεύσεις των συνηγόρων.