-Μετά τον “Όρέστη”, τους ʽʼΠέρσεςʼ του Αισχύλουʼκαι τον ʽʼΟιδίπους, “Τύραννοʼʼ του Σοφοκλή και πολλές άλλες, φέτος ανεβάζετε το έργο ΄Άδμητος ή η αυτοθυσία της Άλκηστης”. Πώς εγινε η επιλογή του συγκεκριμένου έργου;

“Επέλεξα την «ΑΛΚΗΣΤΗ» κατʼ αρχάς για το “έτος γυναίκας” στο Φεστιβάλ της Avignon. H Άλκηστη είναι η εύγλωττη εικόνα / σύμβολο της γυναικείας αυταπάρνησης για την ευτυχία της οικογένειας. Όμως μετασχημάτισα ελαφρώς τον τίτλο, γιατί σʼ αυτή την εκδοχή δίδαξα το έργο μέσα από τον εγωισμό του Άδμητου, που, παρά το καθεστώς του δικαίου ανδρός που τον χαρακτηρίζει, δέχτηκε τη θυσία της γυναίκας του”.

Τι θα δουν οι θεατές που θα έρθουν στο μικρό κηποθέατρο και στο αρχαίο ανάκτορο του Σαρπιδόνος, στα Μάλια;

“ Οι θεατές στις δύο σκηνές θα δουν – με βάση την ευαισθησία και την παιδεία τους – έναν αντιφατικό Άδμητο που αποδύεται σε πέντε στροφικούς κομμούς, από τους κατʼ εξοχήν τραγικούς στο αρχαίο θέατρο, σʼ ένα έργο που παραπαίει ειδολογικά ανάμεσα στον ρομαντικό δρόμο και την τραγωδία. Εργο διανθισμένο με κωμικά ως και σατιρικά στοιχεία με την παρουσία ενός Ηρακλή που ελευθεριάζει στο ανάκτορο του Άδμητου, καθώς ο βασιλιάς φίλος τού αποκρύπτει τον θάνατο της Άλκηστης για να μην προσβάλει τον ξένιο νόμο του Ολύμπιου πανθέου και αφήσει τον Ηρακλή να βρει άσυλο σε άλλο σπίτι”.

-Τα τελευταία χρόνια οι παραστάσεις που ανεβάζει το Θέατρο των Vivi σε δική σας σκηνοθεσία,εκπροσωπούν τη χώρα μας στο μεγαλύτερο φόρουμ για το θέατρο στον κόσμο, στην Αβινιόν της Γαλλίας. Πώς αντιμετωπίζονται τα έργα σας από το κοινό του φεστιβάλ;

“Στην Avignon, το μεγαλύτερο φόρουμ για το θέατρο στον κόσμο, για να συμμετάσχεις πρέπει να έχεις ερμηνευτική πρόταση με εμπαιδωμένη θεατρική τεχνική. Οι Vivi τη διαθέτουν, γιʼ αυτό και έχουν πάντα σταθερό διεθνές κοινό και προγραμματιστές που παρακολουθούν τις παραστάσεις τους. Με δυο λόγια είναι η πρωτότυπη πρότασή μας που συγκινεί το κοινό και η ιδιαίτερη αισθητική του σώματος που παραπέμπει στην αρχαία ελληνική γλυπτική και όχι μόνο.

-Με ποιες εντυπώσεις γυρίζετε από την Γαλλία για την φετινή σας παράσταση;

“Οι καλλιτεχνικές μας εντυπώσεις από τις διαφορετικές προτάσεις (37 χώρες, 130 διαμερίσματα, 1380 παραστάσεις τη μέρα) επισκιάστηκαν από το τρομοκρατικό χτύπημα στη Νίκαια, αφού η Avignon είναι πολύ κοντά γεωγραφικά. Πάντως στο φετινό πρόγραμμα της Avignon πάντα μπορείς να δεις όλες τις τάσεις, μεθόδους, ιδεολογίες και θεατρικές πρακτικές από διαφορετικές χώρες, ακόμα και με διακριτά φυλετικά χαρακτηριστικά. Πάντως οι VIVI έπαιξαν στα ελληνικά (αρχαία και νέα με γαλλικούς υπέρτιτλους) όχι όμως οι Βούλγαροι, οι Τούρκοι κ.α. που έπαιζαν στα αγγλικά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται”.

-Συνήθως κάνετε και τις μεταφράσεις των εργων που παρουσιάζετε. Ο σκηνοθέτης δυσκολεύει τον μεταφραστή ή το αντίθετο;

Αν ο σκηνοθέτης είναι και μεταφραστής, τότε προσκηνοθετεί το έργο του μεταφράζοντάς το. Στον «Άδμητο ή η Αυτοθυσία της Άλκηστης» έχω συμπτύξει και τους τρεις γλωσσικούς πολιτισμούς, αρχαίο, μεσαιωνικό και νεότερο ελληνικό. Έτσι, η έμφαση στον μεσαιωνικό (βυζαντινή, ορθόδοξη λογοτεχνία) σημαδεύει και την αισθητική της παράστασης, ενώ διευκολύνει την καθʼ αυτή μέθοδο των VIVI, δηλαδή τη συσσώρευση ενέργειας και την ορθόφωνη έκλυσή της”.

Παλαιότερα ανεβάζατε Σέξπηρ, Μολιέρο, Γκολντόνι, Αριστοφάνη και Χορτάτζη. Γιατί τον τελευταίο καιρό επιμένετε με την αρχαία τραγωδία;

“Για δύο λόγους: Πρώτα γιατί προτείνω σε διεθνές επίπεδο μια μέθοδο ερμηνείας της τραγωδίας με έμφαση στο σώμα που πάσχει και δεύτερον γιατί πώς αλλιώς να εκπροσωπήσω την Ελλάδα σʼ ένα διεθνές φόρουμ, παρακάμπτοντας το αρχαίο θέατρο, το μέγιστο επίτευγμα του ανθρώπινου πνεύματος. Τον Σαίξπηρ και τον Μολιέρο τον ανεβάζουν πλέον κυρίως οι Άγγλοι και οι Γάλλοι. Οι VIVI εμφανίζονται με την ταυτότητα του αρχαίου θεάτρου που συστεγάζει διαχρονικά όλα τα στοιχεία, όχι μόνον του ελληνικού αλλά γενικώς του ευρωπαϊκού πολιτισμού”.

Οι VIVI δουλεύουν το σώμα, το εμφανίζουν στη σκηνή αναζητώντας τις αρχετυπικές του διαστάσεις, τον σπασμό της κυοφορίας του στη μητρική κυψέλη. Το σώμα στη μέθοδό μας, ημίγυμνο, κάθιδρο, ξαναγεννιέται επί σκηνής. Ο ιδρώτας μας είναι τα υγρά του μητρικού πλακούντα…

-Ποιες αρχές διέπουν το θέατρο των Vivi;

“Όλες μας οι ασκήσεις είναι εστιασμένες, ώστε να προετοιμάζουν το σώμα νʼ αποδυθεί στη σκηνική περιπέτεια, να είναι έτοιμο με το μυϊκό οπλοστάσιο να εκφράσει το αδύνατο ως μόνη ιδεολογική δυνατότητα. Όλες μας οι κινήσεις είναι ιδεογραμματικές με στόχο, με στέρεο διάγραμμα που αφήνει τον θεατή να διαβάσει, σύμφωνα με την παιδεία του, τα σύμβολα.

Με την κίνηση προτείνουμε μια δεύτερη γλώσσα που έρχεται να διπλασιάσει το κείμενο, όχι να το αμφισβητήσει, αλλά να το ξαναπλάσει με το σώμα, να φέρει στη σκηνή το σώμα που υπάρχει μέσα σε όλα τα πρόσωπα, αλλά που συχνά παραμένει πίσω από τη μάσκα της σάρκας. Οι VIVI δουλεύουν το σώμα, το εμφανίζουν στη σκηνή αναζητώντας τις αρχετυπικές του διαστάσεις, τον σπασμό της κυοφορίας του στη μητρική κυψέλη. Το σώμα στη μέθοδό μας, ημίγυμνο, κάθιδρο, ξαναγεννιέται επί σκηνής. Ο ιδρώτας μας είναι τα υγρά του μητρικού πλακούντα…

Εχετε ήδη εκδώσει και δύο βιβλία. Ετοιμάζετε κάποιο καινούριο;

“Στη λογοτεχνία μου πρωταγωνιστής είναι το πεδιόθεν πάθος μου για το Ηράκλειο, έχω περιπετειώδη βιώματα από την πόλη που αγαπώ, παρά την αναρχία της. Μετά τα «ΆΜΦΙΑ ΕΤΕΡΑΣ» και

τον «ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ» κλείνω την τριλογία με μια μεγάλη τραγωδία, αφετηρία και πάλι το Ηράκλειο του Βʼ Παγκοσμίου Πολέμου, τίτλος του έργου αυτή τη φορά, “ΤΑΝΑΪΣ Ή ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΩΝ ΕΠΙΦΩΝΗΜΑΤΩΝ”, μια ερωτική ιστορία στο φόντο του τορπιλισμού του ατμόπλοιου ΤΑΝΑΪΣ, που μετέφερε τους Κρήτες Εβραίους, τους άντρες της Αντίστασης και τους Ιταλούς αντιφασίστες τον Ιούνιο του 1944 για το Άουσβιτς και που καθʼ οδόν τορπιλίστηκε από το συμμαχικό υποβρύχιο VIVID”.

-Έχετε ήδη σκεφθεί το επόμενο σας έργο;

Το επόμενο έργο θα είναι πάλι από τον κύκλο του αρχαίου θεάτρου, ίσως επιστρέψω στον «ΟΡΕΣΤΗ» του Ευριπίδη, που καθιέρωσε τους VIVI στο διεθνές στερέωμα.

Τέλος, η έξοδός μας στην Ευρώπη στηρίχτηκε αποκλειστικά από τον Δήμο Χερσονήσου που τα τελευταία χρόνια με τη διορατική αυτή κίνηση για τον τουρισμό και όχι μόνο στηρίζει τη διεθνή παρουσία της Κρήτης στο μεγαλύτερο πολιτιστικό φόρουμ για το θέατρο στην Avignon της Γαλλίας”.