Μια ʽʼπαράσταση εξαιρετικού κάλλους, άρτιας τεχνικής, υποκριτικής τέχνης και χοροκίνησης με μια σημειολογία που ανακεφαλαιώνει και εκμοντερνίζει τον ελληνικό πολιτισμό”, χαρακτηρίστηκε η «Άλκηστη» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία του Τηλέμαχου Μουδατσάκη στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Θεάτρου στην Αβινιόν της Γαλλίας. Αυτά είναι μόνο μερικά καλά λόγια από τις εξαιρετικές κριτικές που επιφύλαξαν οι Γάλλοι διοργανωτές στη φετινή παράσταση του θεάτρου των Vivi» «Αδμητος ή η αυτοθυσία της Αλκηστης».
Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που παράσταση της ομάδας ενθουσιάζει το μεγαλύτερο φόρουμ για το θέατρο στον κόσμο, αφού τα τελευταία χρόνια η παρουσία της είναι συνεχής, αποτελώντας μαλιστα και τη μοναδική ελληνική συμμετοχή. Μάλιστα ίσως να μην είναι τυχαίο οτι οι VIVI έπαιξαν στα ελληνικά, αρχαία και νέα με γαλλικούς υπέρτιτλους όχι όμως οι Βούλγαροι, οι Τούρκοι κ.α. που έπαιζαν στα αγγλικά.
Στην Avignon - τονίζει στην “Π” ο σκηνοθέτης και ψυχή της ομάδας κ. Τηλέμαχος Μουδατσάκις - για να συμμετέχεις πρέπει να έχεις ερμηνευτική πρόταση με εμπαιδωμένη θεατρική τεχνική. “Οι Vivi την διαθέτουν γιʼ αυτό και έχουν πάντα σταθερό διεθνές κοινό και προγραμματιστές που παρακολουθούν τις παραστάσεις τους. Με δυο λόγια είναι η πρωτότυπη πρότασή μας που συγκινεί το κοινό και η ιδιαίτερη αισθητική του σώματος που παραπέμπει στην αρχαία ελληνική γλυπτική και όχι μόνο”.
Ο σκηνοθέτης μαζί με την ομάδα του εστιάζει στη σωματικότητα της Αρχαίας Τραγωδίας που στην αρχή δίχασε το ελληνικό κοινό αλλά ενέπνευσε το διεθνές.
Μάλιστα ο κ. Μουδατσάκις διδάσκει τη μέθοδο του αυτή στα ευρωπαϊκά φόρα και τα πανεπιστήμια
“Με την κίνηση προτείνουμε μια δεύτερη γλώσσα που έρχεται να διπλασιάσει το κείμενο, όχι να το αμφισβητήσει, αλλά να το ξαναπλάσει με το σώμα, να φέρει στη σκηνή το σώμα που υπάρχει μέσα σε όλα τα πρόσωπα, αλλά που συχνά παραμένει πίσω από τη μάσκα της σάρκας. Οι VIVI δουλεύουν το σώμα, το εμφανίζουν στη σκηνή αναζητώντας τις αρχετυπικές του διαστάσεις, τον σπασμό της κυοφορίας του στη μητρική κυψέλη. Το σώμα στη μέθοδό μας, ημίγυμνο, κάθιδρο, ξαναγεννιέται επί σκηνής. Ο ιδρώτας μας είναι τα υγρά του μητρικού πλακούντα…”.
Ό ίδιος μιλά στην “Π” για την παράσταση που θα έχουν την ευκαιρία να δουν και οι Κρητικοί, απαντά στο ερωτημα γιατί επιμένει τα τελευταία χρόνια στο ανέβασμα αρχαίων τραγωδιών, για τον ρόλο της μετάφρασης αλλά και για το νέο βιβλίο που ετοιμάζει κλείνοντας την τριλογία που ξεκίνησε πριν μερικά χρόνια.
