Η παράσταση στάθηκε αφορμή και για σας να θυμηθείτε κάτι που είχατε ξεχάσει;

«Η παράσταση είναι και παραμένει αφορμή να μας θυμίζει όσα είναι «κρυμμένα» κάπου στη μνήμη μας και όλα όσα γίνονται και πολύ γρήγορα τα ξεχνάμε. Να θυμόμαστε πάντα όπως λέει και η Μάνια Παπαδημητρίου στην παράσταση, τι πρέπει να κρατηθεί και τι όχι. προσωπικά η δυνατή πένα και τα κείμενα της Μάνιας με κάνουν πάντα να προβληματίζομαι να θυμάμαι να συγκινούμαι...».

Ποια είναι μέχρι σήμερα η ανταπόκριση του κοινού στην παράσταση;

«Υπάρχει μεγάλη ανταπόκριση από το κοινό και στην Αθήνα όσες φορές έχουμε παίξει αλλά και στην περιφέρεια. Το καλό είναι ότι οι περισσότεροι φεύγουν προβληματισμένοι συγκινημένοι και με μία ευχάριστη άισθηση πού είδαν την παράστασή μας».

Τι θα λέγατε σε κάποιο νέο παιδί που θέλει να ασχοληθεί επαγγελματικά με το πιάνο; Υπάρχουν δυνατότητες και ευκαιρίες στη χώρα μας;

«Πάντα πίστευα και πιστεύω ότι ένα νέο παιδί πρέπει να ασχοληθεί με τη μουσική και με οποιοδήποτε μουσικό όργανο, είναι πολύ σημαντικό να έχουν όλοι μουσική παιδεία αλλά και γενικότερα οι τέχνες που είναι ο πολιτισμός μας που δυστυχώς πεθαίνει σιγά σιγά… Δεν θα συμβούλευα ένα νέο παιδί αν θέλει να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μουσική και ιδιαίτερα την κλασσική να το κάνει εδώ στην Ελλάδα. Δυστυχώς δεν υπάρχουν καθόλου ευκαιρίες αλλά και το κοινό είναι πολύ μικρό που αγαπάει αυτό το είδος. Ελπίζω και θέλω να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο, το βλέπω δυστυχώς πολύ δύσκολο...».