Τον ανείπωτο πόνο του πατέρα που αποχαιρετά για τελευταία φορά το παιδί του, την αγωνιώδη προσπάθεια που έκανε ο γιος του για να νικήσει τον καρκίνο, τις αμέτρητες ώρες που έζησε δίπλα του όταν έκανε εξετάσεις, θεραπείες και χειρουργεία σε κλινικές και νοσοκομεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό με την ελπίδα ότι θα καταφέρει να σωθεί, μοιράζεται μαζί μας με μια συνέντευξη που συγκλονίζει ο Κώστας Μπαντουβάς, ο γνωστός τουριστικός επιχειρηματίας και πρώην βουλευτής, ο οποίος μαζί με την οικογένειά του, συγγενείς και κυριολεκτικά εκατοντάδες φίλους και συνεργάτες, οδήγησαν στην τελευταία του κατοικία στις 14 Νοεμβρίου τον Ζαχαρία Μπαντουβά, που έφυγε σε ηλικία 40 ετών από μεταστατικό καρκίνο.
Ο Κώστας Μπαντουβάς μιλά στην “Π” για την δύναμη, την αξιοπρέπεια και την αισιοδοξία με την οποία πολέμησε την ασθένειά του ο γιος του, αλλά και για το πόσο υπέφερε το τελευταίο διάστημα, χωρίς ποτέ να το ομολογεί, για να μη στενοχωρήσει τους δικούς του ανθρώπους.
“Υπέφερε, δεν μπορείς να φανταστείς πόσο υπέφερε. Δυο φορές σκέφτηκα “Θεέ μου, γιατί να μην μπορώ να κάνω ευθανασία στο παιδί μου;” Αν μπορούσα θα το έκανα” λέει και δεν μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυά του όταν προσπαθεί να περιγράψει πώς νιώθει ο γονιός που λέει το τελευταίο αντίο στο παιδί του.
“Δεν περιγράφεται αυτό το πράγμα, το παιδί πρέπει να θάψει το γονιό του και όχι ο γονιός το παιδί του. Είναι αδιανόητο, είναι βάρβαρο, είναι άδικο. Εγώ περίμενα ποτέ ότι θα σηκώσω το φέρετρο του παιδιού μου για να το πάω στον τάφο;”.
Τι του έδωσε κουράγιο όλα αυτά τα χρόνια που πάλευε μαζί με το γιο του να νικήσει το θάνατο, σε μια άνιση μάχη;
“Ενιωθα ότι δεν ήμουν μόνος και αυτή ήταν η παρηγοριά μου” λέει.
“Ολα αυτά τα 4-5 χρόνια έμαθα πολλά. Είδα, ένιωσα και μοιράστηκα τον πόνο με άλλες οικογένειες, που είχαν στο σπίτι τους την ίδια αρρώστια. Εβλεπα αυτά τα παιδάκια των 3-4-5 χρονών μαντιλοδεμένα, γιατί είχαν πέσει τα μαλλάκια τους, παρηγοριόμουνα και έλεγα “Κακομοίρη Μπαντουβά, δεν είσαι μοναχός σου. Υπάρχουν χιλιάδες σε όλο τον κόσμο που υποφέρουν”.
