Ποια στιγμή της καριέρας σας ξεχωρίζετε;
«Η πρώτη σημαντική εμπειρία μου είναι το παιδικό θέατρο της Ξένιας Καλογεροπούλου, με το Θωμά Μοσχόπουλο και τη Lilo Baur. Μπήκα σε μια διαδικασία να συνειδητοποιήσω ότι το θέατρο είναι φτιαγμένο με δομές παιχνιδιού και κατάλαβα ουσιαστικά το ρήμα παίζω. Το θέατρο είναι ένα παιχνίδι και με αυτό τον ανάλαφρο τρόπο πρέπει να αντιμετωπίζεται, μέσα από κανόνες. Εκεί μου έγινε πρώτη φορά συνειδητό πώς μέσα από μια οργάνωση παιχνιδιού μπορείς να δομήσεις με ανάλαφρο τρόπο, με χαρά και παιχνίδι μια παράσταση που μπορεί το περιεχόμενό της να είναι πάρα πολύ σοβαρό. Η τέχνη πρέπει να είναι ανάλαφρη γιατί ο κόσμος είναι βαρύς και πρέπει να τον αλαφραίνεις ψυχικά.
Σημαντική στιγμή ήταν με τον Ανατόλι Βασίλιεφ που δουλέψαμε πάνω στο «Βυσσινόκηπο». Εκπροσωπεί το ρώσικο θέατρο, το καταστασιακό θέατρο που τίποτα δεν υφίσταται αν δεν έχει αλήθεια, που αλήθεια σημαίνει ότι αντλώ ως καλλιτέχνης από την εμπειρία της δικιάς μου ζωής, σε συνάρτηση με εικόνες που έχω κρατήσει και από τις ζωές των άλλων, μπορεί να «κλέψω» από τις ζωές τους, και όταν συναντηθώ με ένα κείμενο να μπορεί να γίνει ένα πάντρεμα του δικού μου ψυχισμού με τις θεματικές του. Η αλήθεια η προσωπική είναι η βασική προϋπόθεση. Εκεί έμαθα τη μεθοδολογία που βασίζεται στον αυτοσχεδιασμό. Παίρναμε στιγμές του έργου και τις εντάσσαμε στη δική μας ζωή. Το θέατρο, εξάλλου, ειδικά ο Τσέχωφ, είναι στιγμές ζωής. Έτσι έχει νόημα ανά τους αιώνες να παίζεις, ας πούμε τον Άμλετ, επειδή οι κοινωνίες εξελίσσονται, οι άνθρωποι αλλάζουν, μεταμορφώνονται. Μόνο μέσα από την αλήθεια την προσωπική που κάθε ύπαρξη έχει, έχει νόημα να βλέπεις ξανά τις παραστάσεις.
Η τρίτη σημαντική στιγμή είναι η «Οδύσσεια» του Μπομπ Ουίλσον. Εκεί πήρα πολύ σημαντικές πληροφορίες του τι σημαίνει αισθητική, φορμαλιστικό θέατρο Έχει εμπνευστεί από την αρχαιοελληνική πόζα των αγαλμάτων, που είναι τρισδιάστατη, έμαθα και το τι μαγικά πράγματα μπορείς να κάνεις με το φως. Οι παραστάσεις του είναι σαν ένας πίνακας, ένα έργο τέχνης που κινείται. Όλα είναι σε απόλυτη αρτιότητα, στο χιλιοστό τοποθετημένα. Παρʼ όλα αυτά, σε ένα μέρος ενός κάδρου, ως ερμηνευτής, μπορεί να είσαι σχεδόν ακινητοποιημένος, να εκφραστείς με τη δική σου προσωπικότητα».
