“Γύρισα στο Ηράκλειο για μια καλύτερη ποιότητα ζωής”
Ο γνωστός Ηρακλειώτης ηθοποιός Γιωργής Τσαμπουράκης μιλά για την επιστροφή του στην πόλη όπου δημιούργησε την ομάδα τέχνης “Ιμερος”
"Ο λόγος που γύρισα είναι όχι γιατί δε μου πάνε καλά τα πράγματα στη δουλειά μου. Μπορώ να πω ότι είμαι πολύ τυχερός. Είμαι στο ποσοστό 5% με 10% που μπόρεσε όλα αυτά τα χρόνια να ζήσει από αυτή τη δουλειά"
Mετά από 17 χρόνια απουσίας και πετυχημένης πορείας στο θέατρο και την τηλεόραση, ο ηθοποιός, Γιωργής Τσαμπουράκης, αποφάσισε να επιστρέψει στο Ηράκλειο και να δημιουργήσει την ομάδα τέχνης Ίμερος.
Η πρώτη παράσταση που ανεβάζει είναι η «Μία γιορτή στου Νούρι» που κάνει επίσημη πρεμιέρα το Σάββατο 15 Νοεμβρίου, στο Θεατρικό Σταθμό Ηρακλείου παρουσία του Νότη Μαυρουδή, που υπογράφει τη μουσική της παράστασης, όπως και οι Active Member.
Ο Γ. Τσαμπουράκης μιλά στην «Π» για την απόφασή του να επιστρέψει στη γενέτειρά του και το όραμά του για καλλιτεχνική δημιουργία.
Μιλήστε μας για την παράσταση και για το τι προσφέρει στα παιδιά, ιδιαίτερα τη σημερινή εποχή.
«Η επιλογή της παράστασης έγινε επειδή πάνω από όλα άρεσε σʼ εμένα. Με είχε συγκινήσει πάρα πολύ η παράσταση, την είχα δει με τα παιδιά μου στην Αθήνα.
Με είχε συγκινήσει γιατί το θέμα του ρατσισμού δεν είναι κάτι που αφορά μόνο τα παιδιά αλλά και τους ενήλικες. Είναι μια παράσταση που μπορεί να τη δει ο οποιοσδήποτε από 6 χρονών και πάνω, είναι για όλη την οικογένεια. Η ματιά και οπτική της είναι με γνώμονα τα παιδιά αλλά μπορεί πολύ ευχάριστα να τη δει κι ένας ενήλικας».
Έχουμε προκαταλήψεις απέναντι στους ξένους γιατί δεν αφήνουμε να τους γνωρίσουμε;
«Ο ρατσισμός δεν είναι κάτι γονιδιακό που αφορά τον άνθρωπο γενετικά, δεν είναι αρχετυπικό, στην ανθρώπινη φύση. Γεννιέται μέσα από τις κοινωνικές δομές, δεν είναι τυχαίο ότι βρίσκει έδαφος όταν υπάρχει σε μια χώρα φτώχεια, κρίση, δυσκολία. Είναι απόρροια κοινωνικού φόβου που αναπτύσσεται για κάποιους λόγους.
Αυτός είναι ο στόχος της παράστασης. Τα παιδιά διαμορφώνονται σε μια κοινωνία, αποκτούν ρατσιστικές συμπεριφορές. Η παράσταση δείχνει ότι αυτό δεν είναι πραγματικότητα, ένας άνθρωπος δεν έχει να χωρίσει κάτι με έναν άλλο, δεν είναι κάποιος ανώτερος ή κατώτερος».
Πώς αποφασίσατε να κατεβείτε στο Ηράκλειο;
«Είμαι Ηρακλειώτης , αλλά λείπω χρόνια από εδώ. Μεγάλωσα στο Μασταμπά, εδώ πήγαινα σχολείο. Λείπω 17 χρόνια, από όταν έφυγα για σπουδές στην Αθήνα. Ανέπτυξα δραστηριότητα στο χώρο μου, θεατρικά και σε άλλες μορφές υποκριτικής. Ο λόγος που γύρισα είναι όχι γιατί δε μου πάνε καλά τα πράγματα στη δουλειά μου. Μπορώ να πω ότι είμαι πολύ τυχερός. Είμαι στο ποσοστό 5% με 10% που μπόρεσε όλα αυτά τα χρόνια να ζήσει από αυτή τη δουλειά. Πάντα τα πράγματα μου πηγαίνουν καλά, ακόμα και τώρα με παίρνουν τηλέφωνο για δουλειές, απλώς ο λόγος που ήρθα είναι γιατί πραγματικά αυτό που με ενδιαφέρει στη ζωή μου πια, τώρα στα 40, είναι μια καλύτερη ποιότητα ζωής, πιο ανθρώπινη. Τα τελευταία πέντε χρόνια στην Αθήνα ήμουν σε μια κατάσταση να προλάβω το 24ωρο. Αυτός είναι ο μοναδικός λόγος που έφυγα από την Αθήνα, όχι γιατί δεν έχω δραστηριότητα, ίσα- ίσα τα πράγματα πάνε πολύ καλά. Φεύγω τώρα που τα παιδιά μου είναι ακόμα μικρά, για να κάνω μια προσπάθεια εδώ. Το έχουμε χρόνια στο μυαλό μας με τη γυναίκα μου. Έτσι κι αλλιώς οι αλλαγές για μένα είναι πάντα χρήσιμες και τολμώ να τις κάνω γενικότερα. Πιστεύω ότι το Ηράκλειο έχει πρόσφορο έδαφος για να δραστηριοποιηθώ θεατρικά και είπα να το δοκιμάσω με μια προσπάθεια με την Ίμερος. Η Ίμερος έγινε από μια ανάγκη δικιά μου προσωπική να επιστρέψω στο μέρος που μεγάλωσα και να μπω σε μια κατάσταση δημιουργικότητας και όχι απλώς αυτό που έκανα στην Αθήνα, να μπαινοβγαίνω σε ρόλους είτε στο Εθνικό Θέατρο ή σε έναν άλλο οργανισμό ή σε ρόλο τηλεοπτικό. Με εξιτάρει πολύ περισσότερο σε αυτή τη φάση της ζωής μου να δημιουργήσω, να δομήσω μια παράσταση με τους δικούς όρους και σύμφωνα με τις δικές μου εμπειρίες που έχω θεατρικά. Έχω την τύχη να έχω πολύ όμορφες συνεργασίες, με σπουδαίους ανθρώπους, τη Λυδία Κονιόρδου, Ανατόλι Βασίλιεφ, Μπομπ Ουίλσον, σε κεντρικά θέατρα της Αθήνας και στο εξωτερικό».
