-Τι ένωσε δύο πολυοργανίστες μουσικούς ώστε να δημιουργηθούν οι ΑντArtes;

Με το Νίκο Καρύδη γνωριζόμαστε από τα φοιτητικά μας χρόνια στην Μουσικολογία Αθηνών.Η συνεργασία μας προέκυψε αρχικά απο μια αυθόρμητη ιδέα να παίξουμε μαζί, όταν συναντηθήκαμε πέρυσι ξανά μετά απο αρκετά χρόνια. Δεν ξέραμε ακριβώς τι θα προέκυπτε, αλλά σίγουρα υπήρχε μέσα μας μια τάση για αναζήτηση. Είχαμε σαν βάση το ρεμπέτικο, που μας είχε απασχολήσει και τους δυο στο παρελθόν. Εκείνο τον καιρό όμως ο Νίκος μελετούσε τρομπέτα και εγώ τσέλο...και λέμε ένα βράδυ, "δεν τα βάζουμε μαζί να δούμε τι θα βγει;". Και κάπως έτσι γεννήθηκαν οι ΑντArtes.

-Τι θα ακούσουμε στην μουσική παράσταση που παρουσιάζετε μαζί με τη Lamia Bedioui;

Στην παράσταση που έχουμε ετοιμάσει ακούγονται τραγούδια που γεννήθηκαν στην περίοδο του μεσοπολέμου, από αξιόλογους δημιουργούς που έδρασαν τόσο στην Αθήνα, όπως ο Κωστής Μπέζος και ο Αντώνης Νταλγκάς όσο και από Έλληνες μετανάστες που έδρασαν στην Αμερική, όπως ο Γιώργος Κατσαρός, ο Τέτος Δημητριάδης κ.α. Μας ενδιαφέρουν ιδιαίτερα τα ρεμπέτικα της Αμερικής, αλλά θα ακουστούν και σμυρναίικα, παραδοσιακά, καντάδες και κλασικά ρεμπέτικα (Βαμβακάρης, Τσιτσάνης). Η Lamia Bedioui ερμηνεύει τραγούδια που τραγούδησε η Μαρίκα Παπαγκίκα, μια μοναδική ερμηνεύτρια που έζησε και έκανε καριέρα στη Ν.Υόρκη, αλλά και διάφορα άλλα, χρωματίζοντάς τα με τις ιδιαίτερες «πινελιές» από την πατρίδα της.

-Πώς αποφασίσατε νʼ ασχοληθείτε με την παράδοση του ρεμπέτικου στην Αμερική;

Το ρεμπέτικο της Αμερικής μας γοήτευσε για το ιδιαίτερο μουσικό χρώμα και ιδίωμα που φέρουν οι παλιές ηχογραφήσεις του. Αν και τόσο μακρινές υπάρχει μεγάλο πλήθος ηχογραφήσεων και τώρα με το διαδίκτυο η πρόσβαση σε αυτές είναι εύκολη. Παρʼ όλα αυτά είναι μια μουσική που δεν ακούγεται πια, και που μόλις την προσεγγίσαμε μας ενέπνευσε. Ακόμα μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να προσπαθήσουμε να την αναπαράγουμε, διατηρώντας την αλήθεια και τη φρεσκάδα της , αλλά παράλληλα, προσθέτοντας τις δικές μας ιδέες κυρίως όσο αφορά στην ενορχήστρωση.

-Πόσο εύκολο είναι να “πειράξεις” τα τραγούδια αυτά;

Το να «αγγίξεις» αυτές τις μοναδικές εκτελέσεις φαίνεται στην αρχή αρκετά ριψοκίνδυνο και δύσκολο. Καθώς όμως βυθιστήκαμε στην προσεκτική ακρόαση αυτών των υπέροχων τραγουδιών είδαμε ότι με απλά μέσα πετύχαιναν ένα πολύ ιδιαίτερο χρώμα και μια υπέροχη ατμόσφαιρα, που ήταν ακριβώς και αυτό που μας γοήτευε. Αποφασίσαμε να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας όντας τολμηροί και δημιουργικοί, και να προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε μια βαθύτερη ουσία που διέπει αυτή τη μουσική, χωρίς να παλεύουμε μάταια να μιμηθούμε την ίδια τη μουσική. Ψάξαμε δηλαδή τι πετύχαιναν αυτοί οι δημιουργοί με τα μέσα που διέθεταν και δεν κολλήσαμε στα ίδια τα μέσα. Εμείς χρησιμοποιήσαμε τα δικά μας μέσα και ,για αυτό, αυτό που θα ακούσετε είναι κάτι διαφορετικό.

- Κάνατε κάποιου είδους έρευνα για αυτά τα μουσικά ιδιώματα που σφυρηλατήθηκαν στις εστίες του ελληνισμού το πρώτο μισό του 20ού αιώνα;

Η έρευνα που κάναμε διαμορφώθηκε σιγά σιγά και ακόμα βρίσκεται σε εξέλιξη. Ξεκινάμε πάντα από αυτό που μας γοητεύει, από αυτό που ακούμε. Μετά ψάχνουμε ποιος, τι, πότε, γιατί. Και αυτό δεν τελειώνει. Είναι όμως γοητευτικό να «γνωρίζεις» κάποιες προσωπικότητες του παρελθόντος μέσα από το έργο τους που μεταφέρεται με αυτόν τον μαγικό και άυλο τρόπο που είναι ο ήχος, και μαζί μʼ αυτούς να έρχεσαι σε επαφή και με μια ολόκληρη γενιά, εποχή, ιστορία. Και έτσι ξυπνάει ξανά ένας κόσμος ξεχασμένος, που ίσως όμως έχει ακόμα πράγματα να πει στην δύσκολη αυτή εποχή μας.

-Σας έκανε κάτι εντύπωση που το εντάξατε και στην παράσταση σας;

Μας έκανε εντύπωση η ελευθερία που αποπνέουν αυτές οι ηχογραφήσεις. Σήμερα ακούς αυτές τις τέλειες, καλομιξαρισμένες και πεντακάθαρες ηχογραφήσεις και νιώθεις υπέροχα για τα επιτεύγματα της τεχνολογίας μας, όμως την ίδια στιγμή κάτι σου λείπει. Όταν ακούς όμως το Γιώργο Κατσαρό, καταλαβαίνεις ότι αυτός ο άνθρωπος «ήταν» δεν «έκανε». Δεν ήταν η ποιότητα της ηχογράφησης, ούτε καν της εκτέλεσης αυτό που τον ενδιέφερε. Υπήρχε κάτι «άλλο», υπήρχε















αλήθεια, ειλικρίνεια, απλότητα και καθόλου έπαρση. Υπήρχε χιούμορ. Αυτά τα στοιχεία προσπαθούμε να «ψαρέψουμε».

-Ποια είναι τα επόμενα σχέδια σας;

Επόμενα σχέδια δεν έχουμε άλλα από το να συνεχίσουμε να είμαστε ενεργοί στην έρευνά μας και στη αναζήτηση που ξεκινήσαμε, μέσα από συναυλίες, συνεργασίες και προσωπική μελέτη. Νιώθουμε ακόμα, και μας χαροποιεί ιδιαίτερα αυτό, ότι αυτή η ιστορία «μας πηγαίνει από μόνη της», μας οδηγεί και εμείς ακολουθούμε τη γοητευτική της ροή.

Την εμπιστευόμαστε και πιστεύουμε ότι θα μας οδηγήσει σε σωστό δρόμο.