-Πόσο εύκολο ήταν κ. Bedioui να μπείτε στο πνεύμα των ρεμπέτικων τραγουδιών με δεδομένο ότι γράφτηκαν από μετανάστες στην ξενιτιά;

Όταν ακούω ένα μικρασιάτικο ή ένα ρεμπέτικο τραγούδι αμέσως μου προκαλεί μια αίσθηση οικειότητας και μου θυμίζει τα αντίστοιχα δικά μας τραγούδια.

-Διακρίνατε κάποιες ομοιότητες με την αραβική μουσική της ίδιας εποχής;

Το ρεμπέτικο έχει σχέση με το μικρασιάτικο τραγούδι, η βυζαντινή μουσική και το δημοτικό τραγούδι αλλά και με την παλιά αθηναϊκή καντάδα. Απʼ όλα αυτά τα είδη το μικρασιάτικο τραγούδι στις παλιές ηχογραφήσεις που υπάρχουν μέχρι περίπου το 1935-1940, έχει κάποιες ομοιότητες - αλλά και διαφορές- σαν άκουσμα (όργανα, ύφος, δρόμοι, τοποθέτηση φωνής) με τα αραβικά τραγούδια έτσι όπως ηχογραφήθηκαν εκείνη την εποχή.

-Τι εισπράξατε καλλιτεχνικά από την συνεργασία σας με τους ΑντArtes;

Διακρίνω ένα ανοιχτό πνεύμα από τους AντArtes που επιτρέπει το διάλογο και φέρνει ενδιαφέρουσα αποτελέσματα στην καλλτεχνική συνεργασία.

-Η συνεργασία σας θα έχει και συνέχεια;

Αν το θέλουμε όλοι...

-Ποια είναι τα δικά σας επόμενα σχέδια;

Σε λίγο καιρό τελειώνω την ηχογράφηση του δίσκου “Η Χρυσή Πορτοκαλέα” που αφορά τραγούδια από τις χώρες της Μεσογείου.

-Η παγκόσμια κοινή γνώμη έχει συγκλονιστεί από τις σφαγές στη Γάζα. Πώς σχολιάζετε την κατάσταση;

Από τη στιγμή που δεν υπάρχει μια πολιτική θέληση να αλλάξουν τα πράγματα τίποτα δεν αλλάζει.