Της Εύας Μαρίας Τσαπάκη*
Βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο για την τοπική αυτοδιοίκηση. Τι όμως μπορούμε να περιμένουμε; Θα μπορέσουμε για πρώτη φόρα να δούμε τη μεγάλη εικόνα; Θα υπερβούμε την συνήθειά μας να μετατρέπουμε τις τοπικές διαδικασίες σε πεδίο κομματικών αντιπαραθέσεων; Θα τολμήσουμε, διδασκόμενοι από την προϊστορία και τη σημερινή δυσάρεστη κατάσταση, να μιλήσουμε επί της ουσίας; Να βάλουμε μπροστά το κοινό συμφέρον και να αντιμετωπίσουμε, επιτέλους, την αυτοδιοίκηση όπως της αξίζει; Δηλαδή ως ένα μοχλό ανάπτυξης και ως ένα πεδίο με σημαντικές δυνατότητες που μένουν εν πολλοίς αναξιοποίητες;
Το στοίχημα μπροστά μας, δεν μπορεί να είναι η μικροκομματική αξιοποίηση των εκλογών. Δεν υπάρχει πια τέτοιο περιθώριο. Το στοίχημα είναι να παραμερίσουμε, όλοι μας, αγκυλώσεις και προσωπικά κίνητρα και να μιλήσουμε, πρακτικά, για την αξιοποίηση των δικών μας δυνάμεων. Να κάνουμε μια ολοκληρωμένη προσπάθεια χωρίς το δεκανίκι της κεντρικής εξουσίας. Όλοι έχουμε την ιδεολογική μας προέλευση και ασφαλώς υπάρχουν- και πρέπει να υπάρχουν- διαφορετικές προσεγγίσεις. Είναι όμως ώρα, ιδιαίτερα σε τοπικό επίπεδο, τα κοινά σημεία προσέγγισης μας να οδηγήσουν σε ενωτικές προσπάθειες με στόχο την πρόοδο αλλά και την ουσία.
Το μέλλον της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι η επένδυση σε ένα εντελώς νέο μοντέλο ανάπτυξης με ξεκάθαρα αποκεντρωμένο χαρακτήρα. Προέχει να δημιουργήσουμε μια σύγχρονη στρατηγική προσαρμοσμένη στις σημερινές ανάγκες, χωρίς την ανάγκη κηδεμονίας. Οφείλουμε να βασιστούμε σε ορθολογικό σχεδιασμό- κοινής αποδοχής- για την ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της περιοχής μας. Δεν αρκεί να συζητάμε πια για τα αυτονόητα, που αφορούν το «μικρόκοσμό» μας, όπως η υγεία, το περιβάλλον, η παιδεία, η καθαριότητα, η πολιτική προστασία, η κοινωνική μέριμνα, ο εκσυγχρονισμός της διοίκησης και των υποδομών. Αυτά, πια, είναι προαπαιτούμενα. Έχει έρθει η ώρα για πρακτική εφαρμογή αποτελεσματικών λύσεων.
Τώρα η τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να μπει μπροστά, να μιλήσει για τα «μεγάλα». Να κάνει - πολλά- βήματα προς τα εμπρός. Να σχεδιάσει ένα εντελώς νέο αγροτικό μοντέλο έξω από τις λογικές του χθες για παράδειγμα. Αποτελεσματικό, με το βλέμμα στις εξαγωγές, την τεχνολογία και στο μέλλον των καλλιεργειών παγκοσμίως. Να δρομολογήσει την αξιοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων με στόχο έργα ανάπτυξης των υποδομών που θα προσφέρουν νέες θέσεις εργασίας. Να επανασχεδιάσει το πλαίσιο λειτουργίας των βιομηχανιών και βιοτεχνιών της αλλά και του τοπικού εμπορίου. Να μελετήσει τις ευκαιρίες που παρέχει ο τοπικός πολιτισμός, διαμορφώνοντας μια ελκυστική πολιτιστική ταυτότητα. Η παράλληλη προώθηση της βιομηχανίας του τουρισμού τόσο των αστικών κέντρων όσο και των μικρών χωριών και της υπαίθρου, είναι επίσης κεντρικό ζητούμενο.
Η αυτοδιοίκηση θα πρέπει να λειτουργήσει, επιτέλους, ως μοχλός ανάπτυξης που θα προσελκύει και επενδύσεις. Αν το καταφέρει, θα συμβάλλει στη μείωση της ανεργίας και θα πάψει να αντιμετωπίζεται ως επαίτης της εκάστοτε κυβέρνησης. Ιδιαίτερα η συστηματική αξιοποίηση των διαθέσιμων ευρωπαϊκών πόρων (πχ ΕΣΠΑ- Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2014- 2020) θα δώσει την απαιτούμενη επιχειρηματική ώθηση προκειμένου να αξιοποιηθούν πόροι της περιφέρειας, που σήμερα παραμένουν ανεκμετάλλευτοι.
Είναι πια σαφές ότι μόνο ο στοχευμένος σχεδιασμός και προγραμματισμός ενός τόπου θα οδηγήσει σε αξιοποίηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του. Με απλά λόγια είναι η στιγμή να αποτελέσει η αυτοδιοίκηση το όχημα της ανάπτυξης συνολικά για τη χώρα και την πρόοδό της αντί να την περιμένει ως μάννα εξʼ ουρανού από την - όποια- Κυβέρνηση. Η ανάπτυξη άλλωστε δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Σημαίνει πριν από οτιδήποτε, μια ενωτική προσπάθεια για δομικές αλλαγές σε όσα μας κρατάνε πίσω. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί σε μεγάλο βαθμό, με πρωτοβουλίες που θα αναληφθούν στη γειτονιά, στο χωριό και στην πόλη μας. Πρωτοβουλίες οι οποίες θα έχουν και προσανατολισμό και επιρροή σε εθνικό αλλά και διεθνές επίπεδο.
Γιʼ αυτούς τους λόγους οι τοπικές κοινωνίες, επιβάλλεται να βρίσκονται στο κέντρο της πολιτικής. Ασφαλώς γνωρίζουμε ότι υπάρχουν προβλήματα. Γνωρίζουμε όμως ότι υπάρχουν ανάμεσά μας πρόσωπα ευρείας αποδοχής, με όραμα, γνώσεις, συγκρότηση αλλά και επιθυμία να δουλέψουν σκληρά και να παρουσιάσουν λύσεις. Που θα πιέζουν την κεντρική εξουσία όχι αποσπασματικά αλλά στη βάση ολοκληρωμένων προγραμματικών προτάσεων. Γιατί το εθνικό στοίχημα για ανάπτυξη θα κριθεί στην πραγματική οικονομία και στις τοπικές κοινωνίες.
Το δίλημμα λοιπόν που το επόμενο διάστημα θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε, είναι αν θα δουμε την αυτοδιοίκηση όπως της αρμόζει, βάζοντάς τη μπροστά στη μάχη της ανάπτυξης ή η μόνη μάχη που θα συνεχίσουμε να δίνουμε είναι η μικροπολιτική. Αλλά ας αναλογιστούμε, πότε οι κραυγές και οι κομματικές κορώνες έφεραν θέσεις εργασίας και πρόοδο;
*Η Τσαπάκη Εύα-Μαρία είναι ψυχίατρος, υποψήφια περιφερειακή σύμβουλος Π.Ε. Ηρακλείου με το συνδυασμό “ΚΡΗΤΗ ΜΠΟΡΟΥΜΕ” του Σεραφείμ Τσόκα
