Πώς βλέπετε σήμερα τον ελληνικό κινηματογράφο;
«Πριν από πέντε χρόνια, πριν αρχίσει αυτή η έκρηξη του ελληνικού κινηματογράφου, είχα προβλέψει ότι με τους νέους κινηματογραφιστές που έρχονται θα υπάρξει μία έκρηξη ταλέντων.
Αυτά τα παιδιά τα οποία στην ουσία γεννήθηκαν μαζί με τις νέες τεχνολογίες, άρχισαν να μπαίνουν στον κινηματογράφο όχι απλά ως παρατηρητές αλλά ως γνώστες των νέων τεχνολογιών δημιουργώντας μια καινούργια γενιά κινηματογραφιστών.
Κάνουν σπουδαία πράγματα αυτά τα παιδιά, μόνο πως για να μπορέσουν να σταθούν στο εξωτερικό, έχουν μπει μέσα στις νόρμες και τις μόδες που απαιτούν τα ξένα φεστιβάλ και που αυτή την εποχή είναι η σκληρότητα, η διαστροφικότητα και η νοσηρότατα.
Αυτά τα θέματα των ταινιών δεν έχουν σχέση με το ελληνικό αίσθημα και γιʼ αυτό και το κοινό δεν τις έχει αγαπήσει. Άλλο τα φεστιβάλ κι άλλο το μεγάλο κοινό.
Τα παιδιά αυτά, κατά την άποψή μου, θα πρέπει να χρησιμοποιούν τις μόδες που επιβάλλουν οι ξένοι πηγαίνοντας έξω με το ταλέντο τους ως Οδυσσείς, δηλαδή, να φτιάχνουν μέσα στο κεφάλι τους ένα Δούρειο Ίππο για να τους κατακτήσουν με τις τεχνικές, με τις μόδες και με τις νοοτροπίες που αυτοί θέλουν. Επιστρέφοντας στη χώρα που τους γέννησε με τα μέσα που κατέχουν και τις μόδες που επικρατούν έξω να βγάλουν τις μεγάλες ποιότητες χρησιμοποιώντας τη μεγάλη δεξαμενή των ελληνικών θεμάτων. Τότε αυτά τα παιδιά με την γνώση των νέων τεχνολογιών και με το ταλέντο τους θα είναι χρήσιμα στη χώρα για την προβολή του ελληνικού αισθήματος.
Το όλο θέμα, δηλαδή, είναι να μη μείνουν τα παιδιά αυτά μέσα σʼ αυτές τις μόδες που ούτε λίγο ούτε πολύ τις κατέκτησαν και απέκτησαν αναγνώριση, αλλά την αναγνώριση να τη χρησιμοποιήσουν για το καλό του τόπου μας».
