-Γιατί διάλεξες μια ξένη κι όχι μια ελληνική εταιρεία;

Γιατί διάλεξα ξένη εταιρεία; Κυρίως λόγω αστάθειας στην ελληνική αγορά. Υπήρξαν κάποιες επαγγελματικές προτάσεις στην Ελλάδα, αλλά προτίμησα την προοπτική του εξωτερικού. Μέσα σε 1 χρόνο είχαν αλλάξει οι νόμοι και όχι προς το καλύτερο, τίποτε δεν εγγυάται πλέον σταθερότητα στην Ελλάδα. Οι επιχειρήσεις εκμεταλλεύονται κυριολεκτικά τα νέα παιδιά με πτυχία κλπ με την συμβολή της πολιτείας και του κατώτατου... εκπληκτικού μισθού!

Βγαίνοντας έξω από την Ελλάδα, ποια καλά της χώρας μας ισχυροποιήθηκαν μέσα σου και ποια κακά πρέπει νʼαλλάξουν;

Προσωπικά πιστεύω οτι ζούμε σε μια απο τις πιο όμορφες χώρες του κόσμου και ειδικά εμείς στην Κρήτη. Όταν με ρωτάνε “από που είσαι” και απαντάω “Ελλάδα - Κρήτη” υπάρχει πάντα ενα καλό σχόλιο και ένα χαμόγελο αναμνήσεων ή ένα όνειρο να μας επισκεφτούν σύντομα. Επίσης, στην εταιρεία έχουμε καλή φήμη ως σκληρά εργαζόμενοι και πάντα με το χαμόγελο, ίσως αυτός είναι και ο λόγος που προσλαμβάνουν όλο και πιο πολλούς Έλληνες τελευταία. Δεν ξέρω αν είμαι σε θέση να κρίνω τα κακά της Ελλάδας, το σίγουρο είναι οτι έχουμε αρκετά.

-Πώς είναι μια συνηθισμένη μέρα σου;

Μια συνηθισμένη μέρα;

Δεν υπάρχουν συνηθισμένες μέρες, δεν υπάρχει εβδομαδιαίο πρόγραμμα ή καθημερινή ρουτίνα. Κάθε μήνα έχεις καινούργιους προορισμούς απο Αυστραλία έως την Αμερική και από την Αφρική εως την Βόρεια Ευρώπη.

Ξεκινώντας, ο μήνας περιλαμβάνει έναν αριθμό προορισμών, συνήθως έχεις χρόνο να επισκευτείς κάθε πόλη που πετάς, να δοκιμάσεις την τοπική κουζίνα, να δεις τα αξιοθέατα να βγάλεις αρκετές φωτογραφίες, να μιλήσεις με κόσμο, να εξασκήσεις τη γλώσσα ή τις φράσεις που έμαθες πριν λίγες ώρες στο αεροπλάνο, να συναντήσεις έναν φίλο σου απο τα παλια ή να πας σε κάποιο τοπικό φεστιβάλ ή στην έκθεση κάποιου μουσείου, να πετύχεις ζωντανή μουσική στο δρόμο ή να επισκευτείς κάποιο βραδινό πάρτι.

-Τι σου έκανε εντύπωση από τη ζωή στο Ντουμπάι;

Όσον αφορά το Ντουμπάι, η αλήθεια είναι ότι δεν μένουμε τόσο πολύ. Το Ντουμπάι είναι ένα πολυπολιτισμικό κέντρο. Αυτό που μου έκανε εντύπωση, εκτός από τα πανύψηλα κτίρια και τις ανατολίτικες φορεσιές είναι η έκταση και η ταχύτητα με την οποία κατασκευάζονται εγκαταστάσεις και κτίρια τα οποία ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια