Όνειρο μου ήταν να φύγω εξωτερικό κάποια στιγμή. Έτσι άδραξα την ευκαιρία όταν σπούδαζα στο εξωτερικό, το είχα στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Η κρίση συνέβαλε όταν προσπάθησα να δικτυωθώ στην τοπική αγορά εργασίας. Η λύση ήταν είτε εξωτερικό ή “νωθρό” εσωτερικό, οπότε έκανα το μεγάλο βήμα, έστειλα βιογραφικά σε αρκετές εταιρείες, και λίγες από αυτές απάντησαν. Έλαβα ένα email με πληροφορίες για την ημερίδα και άρχισα να προετοιμάζομαι. Πήγα με κάποια ανασφάλεια η αλήθεια, αλλά όλα πήγαν καλά.
-Η κρίση επηρέασε τις επιλογές σου στην ανεύρεση δουλειάς, δεδομένου ότι έχεις σπουδάσει Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο;
Το ότι αποφάσισα να φύγω ήταν τόσο προσωπική επιλογή όσο και έξοδος από την αδιέξοδη κατάσταση στην Ελλάδα. Η κρίση έπαιξε σημαντικό ρόλο μιας και τα στάνταρτς στην αγορά εργασίας άλλαξαν, π.χ. αποστολή βιογραφικών με απάντηση τύπου “συγγνώμη αλλά έχετε παραπάνω προσόντα απʼοτι ζητάμε για να σας πάρουμε στην δουλειά” κ.λπ. Όταν έφυγα για σπουδές η κρίση ήταν πιο επιφανειακή αλλά όταν επέστρεψα στην Κρήτη μετά απο 6 χρόνια τα πάντα είχαν αλλάξει στην καθημερινότητα των ανθρώπων.
Οι όποιες σπουδές παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανεύρευση δουλειάς, κυρίως γιατί μαθαίνεις τον εαυτό σου μέσα από το πανεπιστημιακό πλαίσιο και δικτυώνεσαι ανάλογα με τις επιλογές και τα ερεθίσματά σου. Τα Οικονομικά δεν ήταν το στοιχείο μου αλλά το Πανεπιστήμιο ως τρόπος έκφρασης συνετέλεσε μακροπρόθεσμα στην ανεύρευση δουλειάς.
-Υπάρχουν και άλλα νέα κορίτσια και αγόρια από την Ελλάδα που έχουν ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο αναζητώντας μια δουλειά;
Ένα μεγάλο ποσοστό συμφοιτητών μου σπουδάζει ήδη στη δυτική Ευρώπη. Οπου γης και πατρίς για τους Έλληνες. Ίσως υπάρχουν μάλιστα περισσότερες πιθανότητες να συναντηθούμε για έναν καφέ στο Άμστερνταμ ή την Μελβούρνη παρά στην Αθήνα.
-Ήταν σκληρή ή εύκολη η εκπαίδευση σου;
Η εκπαίδευση ήταν αρκετά δύσκολη αλλά το γνωρίζαμε από πριν όλοι όσοι ήμασταν εκεί. Ξύπνημα στις 5 το πρωί, τεστ, εξετάσεις, στρες και πρακτική άσκηση σε όλους τους τομείς από καταστάσεις κινδύνου, φωτιά, αποσυμπίεση μέσα στο αεροσκάφος μέχρι πρώτες βοήθειες. Πολύ πίεση στην αρχή, αλλά αυτός ήταν ο στόχος, όπως μας είπαν, να ξέρουν μέχρι πού φτάνουν τα όριά μας σε κατάσταση ανάγκης.
-Ποια είναι η αντιμετώπιση των ανθρώπων ανά τον κόσμο όταν μαθαίνουν ότι κατάγεσαι από την Ελλάδα ,που τα τελευταία χρόνια πρωταγωνιστεί στα διεθνή μέσα όχι για καλούς λόγους;
Όταν ξέσπασε η κρίση σπούδαζα ήδη στη Σουηδία.
Σχεδόν για παραπάνω από ένα εξάμηνο δεν είχα γυρίσει Ελλάδα, άκουγα τα ΜΜΕ να λένε για την κρίση και ειλικρινά νόμιζα ότι είχε χαθεί η Ελλάδα, ότι οι άνθρωποι πέθαιναν στους δρόμους, οι απεργίες έδιναν και έπαιρναν, δηλαδή ένα χάος. Βέβαια η εικόνα άλλαξε όταν γύρισα, οπότε έπαθα κυριολεκτικά σοκ, ο κόσμος έμοιαζε σχεδόν τότε να μην έχει καταλάβει ότι υπήρχε κρίση.
Όσον αφορά την αντιμετώπιση μας ως Ελλήνων, ήταν ένα θέμα... Κάποιοι μας σνόμπαραν και κάποιοι ήταν αρνητικοί όταν λέγαμε ότι είμαστε Έλληνες, αλλά φυσικά υπήρχαν και οι πιό μορφωμένοι οι οποίοι μπορούσαν να διακρίνουν τα παιχνίδια της πολιτικής εξουσίας. Αυτό που θυμάμαι είναι συμφοιτητές μας από γερμανόφωνες χώρες κυρίως να μας λένε κακεντρέχειες τύπου ότι τους χρωστάμε, ότι τους κλέβουμε τα λεφτά ή να μας κάνουν την τοπ ερώτηση –πεινάτε τώρα στην Ελλάδα;
Τον τελευταίο χρόνο όταν τα διεθνή ΜΜΕ σταμάτησαν να “διαφημιζουν” την Ελλάδα, η κλασική ερώτηση ήταν και είναι: “Πώς είναι η κατάσταση τώρα στην Ελλαδα;” Φυσικά η απάντηση δεν είναι διόλου ρομαντική. Η αλήθεια είναι πως τελευταία διαφαίνονται οι εικόνες του τότε, δυστυχώς.
-Τι αποκόμισες από τα μέχρι τώρα ταξίδια σου;
Αξίζει να ταξιδεύεις για πολλούς λόγους, για εμένα αυτό που αξίζει είναι οι άνθρωποι που συναντάς. Από Παλαιστίνη, Συρία ή Αίγυπτο, Σερβία, Κύπρο, ο καθένας έχει να σου πει μια διαφορετική ιστορία μέσα από τα δικά του μάτια ή των γονιών του, που δεν θα την ακούσεις στα ΜΜΕ.
-Ποιες χώρες σου άρεσαν και ποιες όχι;
Όλες οι χώρες έχουν ένα γνωμικό να προσθέσουν στο κουτί των αναμνήσεών μου. Προσωπικά, η χώρα που κέρδισε το ενδιαφέρον μου είναι η Αυστραλία, περισσότερο το Σύδνεϋ. Είναι απλώς απίστευτη η ενέργεια των ανθρώπων, η ομορφιά της πόλης και η ποιότητα ζωής.
-Αν κάποιο κορίτσι ή αγόρι θα ήθελε κι αυτό να προσπαθήσει για μια θέση στην εταιρεία που δουλεύεις, τι θα το συμβούλευες;
Αν σου αρέσουν τα ταξίδια, αυτή είναι η ιδανική δουλειά και η εταιρεία είναι αρκετά αξιόπιστη. Έχει πάρα πολλά θετικά και τα κριτήρια για να σε πάρουν είναι προσβάσιμα από όλους.
-Κάποτε το επάγγελμα της αεροσυνοδού είχε λάμψη. Ισχύει αυτό στις μέρες μας;
Προσωπικά νομίζω είναι τέτοιο το είδος της δουλειάς που δεν έχασε ποτέ την λάμψη του.
-Tουλάχιστον έως τώρα είσαι ικανοποιημένη από την απόφαση σου νʼαναζητήσεις την τύχη σου εκτός Ελλάδας;
Έως τώρα είμαι αρκετά ικανοποιημένη με την απόφασή μου και είμαι ακόμα σε μια ηλικία που μπορώ και θέλω να πετάω, ίσως θελήσω να επιστρέψω αργότερα όταν γίνουν καλύτερα τα πράγματα στην Ελλάδα.
